Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου
Μετὰ τὶς ἀπαράδεκτες, κατὰ πάντα, καὶ προκλητικὲς δηλώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Νικολάου Βούτση, αἰσθανόμεθα ἐπιτακτικὴ τὴν ἀνάγκη νὰ δηλώσωμε ὅτι, σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες ποὺ περνάει, ὁ σκληρὰ δοκιμαζόμενος Ἑλληνικὸς Λαός, δὲν προσφέρει τίποτε ἡ ἀμφισβήτηση τῶν πνευματικῶν του ριζῶν, τῆς ἱστορίας τους, καὶ τῶν παροδοσιακῶν ἀξιῶν.
Σήμερα, παρὰ ποτέ, ὑπάρχει μεγίστη ἀνάγκη τονώσεως τοῦ φρονήματος αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ὥστε βασισμένος στὴν πνευματική του κληρονομιὰ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του καὶ νὰ προχωρήσῃ μὲ δύναμη, ξεπερνώντας τὶς ὅποιες κρίσεις καὶ τὰ ὅποια μνημόνια τοῦ ἔχουν ἐπιβληθεῖ.
Στὸν κ. Πρόεδρο τῆς Βουλῆς, ἐπειδὴ φαίνεται ὅτι εἶναι ἐπιλήσμων τῆς ἱστορίας καὶ τῆς διαχρονικότητος αὐτοῦ τοῦ τόπου, ὑπενθυμίζομε ὅτι, ἂν εἶναι σ’ αὐτὴν τὴν θέση, τοῦ Προέδρου δηλ, τῆς Βουλῆς, ἂν συγκροτοῦν τὸ Κοινοβούλιο τῶν Ἑλλήνων οἱ συνάδελφοί του καὶ ἂν εἴμαστε ὅλοι μας αὐτὸ ποὺ εἴμαστε, τὸ ὀφείλομε σ’ αὐτὴν τὴν Πατρίδα, ποὺ μέσα ἀπὸ ἀγῶνες καὶ θυσίες ἐξασφάλισε τὴν ἐλευθερία μας. Ἂν ἒχωμε ἐλευθερία σκέψεως καί λόγου τό ὀφείλομε στήν Ὀρθοδοξία μας, ἀλλά καὶ στὴν οἰκογένειά μας ἡ ὁποία ἐμφορούμενη ἀπὸ τὶς παραπάνω ἀξίες, ἀπεδείχθη κύτταρο τῆς κοινωνίας μας.
Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, ἀγνοεῖ ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν συνιστᾶ ἰδεοληψία ἢ ταλιμπανισμό. Ὁποιαδήποτε τέτοια κατάσταση ἀπορρίπτεται κατηγορηματικῶς ἀπό τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἐλευθερία, πολιτισμός, καταξίωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Διαλέγεται, ἀγκαλιάζει καὶ ἀγαπάει τὸν κάθε ἄνθρωπο, ἀδιακρίτως φυλῆς, γλώσσης καὶ θρησκείας, ἡλικίας καὶ κοινωνικῆς καταστάσεως.
Γι’ αὐτὸ ὡς Ἕλληνες ἔχομε τὸ μεγάλο προνόμιο τῆς φιλοξενίας στὸν τόπο μας πληγωμένων ἀπὸ τὴ ζωὴ ἀδελφῶν μας, ἀπὸ ὅπου καὶ ἂν προέρχονται. Γινόμαστε κυρηναῖοι, ξενίζομε καί συμμεριζόμεθα τόν πόνο τῶν ἂλλων, γιατί εἲμαστε Ὀρθόδοξοι.
Μέχρι τώρα, δὲν ἔχει βρεθεῖ ποτὲ καὶ κανείς, νὰ ἀμφισβητήσῃ, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, αὐτὰ τὰ ζώπυρα τῆς ζωῆς καὶ τῆς πορείας τοῦ Γένους μας.
Οἱ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου ἀποτελοῦν θλιβερὴ παραφωνία παγκοσμίως, ἀφοῦ σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν ἀμφισβητοῦνται ἡ ἰδιοπροσωπία καὶ ἡ ταυτότητά ἑνός Λαοῦ καί δή ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς.
Αὐτὲς οἱ δηλώσεις, ἤδη προκάλεσαν τὸ αἴσθημα τῶν Ἑλλήνων καὶ μάλιστα πρὶν ἀπὸ μιά τόσο μεγάλη θρησκευτικὴ ἑορτή, ὅπως εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας.
Στὴν προσπάθεια τῆς ἀπομειώσεως τῶν ἀξιῶν, ποὺ ἀποτολμᾶται δυστυχῶς, τὰ τελευταῖα χρόνια στόν τόπο μας, ἔρχεται ὁ κ. Βούτσης νὰ προσθέσῃ τὸ δικό του «λιθαράκι».
Ὃλους μᾶς κρίνει ἡ ἱστορία. Δυστυχῶς γιὰ τόν κ. Πρόεδρο, ἐμετρήθη, ἐζυγίσθη καὶ εὑρέθη ἱστορικῶς καί πολιτικῶς, ἐλλιπής.
Ὃσο γιά τά θέματα τῆς ἀριστείας καί τῶν Παρελάσεων, ὃντως χρειάζεται πολύ μεγάλη συζήτηση, ὣστε νά κατανοήσωμε ὃτι ἡ ἀριστεία εἶναι ἡ ἒκφρασις τῆς εὐγενοῦς ἀμίλλης καί συνιστᾶ πρόοδο καί ὂχι «στάμπα» ἢ «ρετσινιά». Καί ὃτι ἡ Παρέλαση ἒχει σχέση μέ τήν ἱστορία καί τοῦς ἁγῶνες τοῦ Λαοῦ μας, μέ τήν συνέχεια αὐτῆς τῆς σκυτάλης ἀπό τούς νεώτερους καί μέ τήν ἀπόφαση νά συνεχισθοῦν αὐτοί οἱ ἁγῶνες, μέσα ἀπό τήν λεβεντιά τῶν νεωτέρων Ἑλλήνων καί τίς θυσίες τους, ἐάν καί ὃποτε αὐτό χρειασθῇ. Αὐτό εἶναι τό ἦθος τοῦ Λαοῦ μας καί συνιστᾶ ἰδιαίτερο προνόμιό του, ἐν μέσῳ, τῶν Λαῶν τῆς γῆς. (Γνωρίζω ὅτι ἴσως κάποιοι θεωρήσουν ὃτι τά παραπάνω συνιστοῦν ἐθνικισμό. Εἶναι βλέπετε τῆς μόδας, τελευταῖα, ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα μας, νά θεωρῆται ἐθνικισμός. Ὃμως ἀξίζει τόν κόπο νά ἀγαπᾶμε μέ ὃλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς μας τήν Πατρίδα, ὥστε νὰ ἀγαπᾶμε καί ὅλους τούς Λαοὺς τῆς γῆς, παρά νά χαρακτηρισθοῦμε ἀπὸ τὴν ἀδέκαστη ἱστορία ὡς μητραλοῖες).
Ὡς Ἕλληνας πολίτης, ἐκφράζω τὴν ἀγανάκτησή μου γιὰ ὅσα ἐξεστόμησε ὁ κ. Πρόεδρος. Ὡς ἄνθρωπος τὴν βαθυτάτη λύπη μου γιὰ τὶς ἄστοχες δηλώσεις του καὶ ὡς Ἓλληνας Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης ἐκφράζω τὴν ἔντονη διαμαρτυρία μου, διότι εὑρέθη ἂνθρωπος ἀπὸ μιά τόσο ὑψηλὴ θέση, νὰ προκαλέσῃ τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἐκφέρῃ ἀνερυθριάστως «ὕβριν» ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεώς του.
Τέλος, εἶναι ὥρα ὣστε, ὅλος ὁ Πολιτικὸς κόσμος, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν ἀποχρώσεων, νὰ ἀναλάβῃ τὶς εὐθύνες του, ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν προκλήσεων ποὺ τελευταῖα παρουσιάζονται ἔναντι τῆς πνευματικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.
Καί κάτι ἀκόμα: Ἐάν ἐπιθυμῇ ὁ κ. Βούτσης, νά καταλάβῃ ὃτι ὃλα αὐτά εἶναι ἀνεδαφικά καί ἐκτός πραγματικότητος δέν ἒχει παρά νά ἐπισκεφθῇ κάποιο Ναό ἢ Προσκύνημα τῆς Παναγίας μας, ἢ νά πληροφορηθῇ ἀπό τά ΜΜΕ, κατ’ αὐτάς τάς ἡμέρας καί κυρίως κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεώς Της, τήν ἀθρόα συμμετοχή τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει Ὀρθοδόξως τά αἰσθήματά του πρός τήν Θεομήτορα καί διατρανώνει, πανηγυρικῷ τῷ τρόπῳ, τήν’ Ὀρθόδοξη πίστη του καί τό Ὀρθόδοξο ἦθος τῆς Ἑλλάδος.
Τό μόνο, λοιπόν, πού ἀπομένει στόν κ. Βούτση, εἶναι νά ζητήσῃ συγγνώμη ἀπό τόν Ἑλληνικό Λαό.
