Πανηγύρισε ο Ι. Ναός Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στο Πλατύ Ημαθίας

Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου το πρωί o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου και Οσίου Παισίου του Αγιορείτου στο Πλατύ Ημαθίας.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Βίον ἔνθεον καλῶς ἀνύσας, σκεῦ­ος τίμιον τοῦ Παρακλήτου, ἀνεδείχθης θεοφόρε Ἀρσένιε».

Καί ὄντως ἀνεδείχθη, ἀδελφοί, μου τίμιο σκεῦος τοῦ Παναγίου Πνεύ­ματος ὁ ἑορταζόμενος σήμε­ρα ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης, ὁ θαυματουργός, γιατί ἔζησε σ᾽αὐ­τόν τόν κόσμο, ἔζησε τήν ἐπίγεια ζωή του ὄχι κα­τά σάρκα, ἀλλά κα­τά πνεῦμα. Ἔζη­σε σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Ἔζησε τήν ἐν Χριστῷ, ὅπως ἀκρι­βῶς μᾶς δι­δά­σκει καί μᾶς προτρέ­πει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία. Διότι αὐ­τός εἶναι ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας μας στόν κόσμο. Αὐτό τό νόημα τῆς διδα­σκα­­λίας της. Δέν εἶναι νά καθορί­σει νόμους καί κανόνες πού νά ρυ­θμίζουν τή ζωή μας, ὅπως οἱ νό­μοι καί οἱ κανόνες τῆς πολι­τεί­ας, ἀλ­λά νά μεταποιήσει τή ζωή μας ἀπό ζωή χοϊκή καί κοσμική, σέ ζωή πνευματική καί ἔνθεη. Νά μᾶς κά­νει δηλαδή ὄχι μόνο νά μιλοῦμε γιά τόν Χριστό ἀλλά νά ζοῦμε τόν Χριστό. Ὄχι μόνο νά λέμε ὅτι τόν πι­­στεύουμε καί τόν ἀγαποῦμε, ἀλ­λά νά τόν ἀκολουθοῦμε ζώντας τή ζωή μας κατά τό παράδειγμα τῆς δικῆς του ζωῆς.

Αὐτό ἔκανε, ἀδελφοί μου, καί ὁ τι­­μώμενος σήμερα ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης. Ἡ θαυμαστή σωτη­ρία του ἀπό βέβαιο πνιγμό, ὅταν ἦταν μικρός, τόν ὁδήγησε νά συν­δέ­σει τή ζωή του ἀπό τά πρῶτα του βήματα μέ τόν Θεό, τόν ὁποῖο διακόνησε καί ὡς διδάσκαλος μι­κρῶν καί ἐγκαταλελειμένων παι­διῶν ἀλλά καί ὡς ἱερέας καί πνευ­μα­τικός.

Ἡ ἀγάπη, ἡ ἁπλότητα καί ἡ τα­πεί­­­νωσή του εἵλκυσαν τή χάρη τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή του καί αὐτή ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἦταν πού ἐνερ­γοῦσε θαύματα μέ τά ὁποῖα παρη­γοροῦσε καί θεράπευε ὁ ἅγιος Ἀρ­σέ­νιος τούς ἀνθρώπους, ὄχι μόνο τούς χριστιανούς ἀλλά καί τούς Τούρκους πού προσέτρεχαν σ᾽ αὐ­τόν ζητώντας τή βοήθειά του.

Μέ τά θαύματά του ἀλλά καί μέ ὅλη τή ζωή του, ζωή ἀσκητική, ζωή προσευχῆς, ἀγωνιζόταν γιά νά στηρίξει τούς συμπατριῶτες του στήν πίστη στόν Χριστό, γιά νά μήν ἐνδώσουν οὔτε στίς πιέσεις τῶν Τούρκων νά ἀλλαξοπιστή­σουν ἀλλά οὔτε καί στήν προπα­γάνδα τῶν Προτεσταντῶν πού δροῦ­σαν ἐκείνη τήν ἐποχή καί προ­σπαθοῦσαν νά παρασύρουν τούς ὀρθοδόξους μακριά ἀπό τήν Ἐκκλησία, καί ἐπαναλάμβανε συ­χνά πρός ὅλους ὅτι «ἡ πίστη μας δέν πουλιέται».

Αὐτό ἀκριβῶς ἐπαναλαμβάνει καί πρός ἐμᾶς σήμερα ὁ ἅγιος Ἀρ­σέ­νιος, πρός ἐμᾶς πού ζοῦμε σέ μία ἐποχή διαφορετική ἀπό τή δι­κή του, στήν ὁποία ὅμως καί πάλι ἡ πίστη μας κινδυνεύει ἀπό κά­ποι­ους πού θέλουν νά τήν πωλή­σουν γιά τριάκοντα ἀργύρια.

Ὅμως ἡ πίστη μας στόν Χριστό εἶναι αὐτή πού κράτησε τό Γένος μας γιά αἰῶνες ὄρθιο. Εἶναι αὐτή πού στήριξε τούς πατέρες μας στίς δύσκολες ὧρες τοῦ ξερριζωμοῦ καί τῆς προσφυγιᾶς καί τούς βοή­θησε νά σταθοῦν καί πάλι στά πό­δια τους καί νά δημιουργήσουν μία νέα ζωή στήν καινούργια τους πατρίδα.

Αὐτή τήν πίστη, ἀδελφοί μου, κα­λεῖ καί ἐμᾶς σήμερα ὁ ὅσιος Ἀρ­σέ­νιος ὁ Καππαδόκης νά μήν τήν πωλήσουμε, ἀλλά νά τήν κρα­τή­σου­με, ὅπως μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ πατέρες μας καί οἱ ἅγιοι μας. Καί ὁ μόνος τρόπος γιά νά τήν κρατήσουμε εἶναι νά ζοῦμε αὐτή τήν πίστη, νά τήν κάνουμε βίωμά μας καί συστατικό στοιχεῖο τῆς ὑπάρξεώς μας. Διότι, ἐάν πιστεύ­ου­με μόνο στά λόγια καί στήν ταυ­τότητα, τότε εἶναι πολύ εὔκο­λο νά τή χάσουμε, γιατί εἶναι κάτι τό ἐπιφανειακό, εἶναι κάτι πού δέν ἔχει ρίζες, πού δέν ἔχει θεμέ­λια.

Ἐάν ὅμως κάνουμε τήν πίστη μας ζωή· ἐάν ζοῦμε σύμφωνα μέ αὐτή· ἐάν ἡ πίστη μας δέν εἶναι μόνο λό­για, ἀλλά ἔργα· ἐάν οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι κατευθυντήριες γραμ­μές στή ζωή μας καί καθημε­ρι­νός μας ἀγώνας γιά νά τίς κά­νου­με πράξη στή ζωή μας, τότε ἡ ζωή μας θά ταυτίζεται μέ τήν πί­στη μας, ἡ ζωή μας θά ταυτίζε­ται μέ τή ζωή τοῦ Χριστοῦ, καί ἔτσι ὁτι­δή­ποτε καί ἐάν συμβαίνει γύρω μας, ὁποιοσδήποτε καί ἐάν μᾶς ζητᾶ νά πωλήσουμε ἤ νά ἀρνη­θοῦ­με τήν πί­στη μας, θά εἶναι ἀδύνατο νά τό κάνουμε, γιατί θά εἶναι σάν νά ἀρ­νούμεθα καί σάν νά πωλοῦμε τόν ἴδιο μας τόν ἑαυ­τό.

Καί ἐάν ἐμεῖς δέν ἀρνούμεθα καί δέν ἀπεμπολοῦμε τήν πίστη μας, τό­τε θά μποροῦμε νά στηρίξουμε καί τούς ἀδελφούς μας στήν πίστη, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης καί ὅλοι οἱ ἅγιοι, καί μέ αὐτή θά ἀντι­μετωπίζουμε μέ ὑπομονή ὅλες τίς δυ­σκολίες καί τίς ἀντιξοότητες τῆς ἐποχῆς μας καί τῆς ζωῆς μας καί θά ἔχουμε καί ἐμεῖς τή χάρη τοῦ Θεοῦ, διά τῶν πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου, ὥστε νά προχω­ροῦ­με μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μας ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό καί νά ἀξιω­θοῦμε καί ἐμεῖς τῆς αἰωνίου ζωῆς καί βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὅπου ὁ ἅγιος Ἀρσένιος καί ὁ ἅγιος Παΐσιος καί ὅλοι οἱ ἅγιοι ἀπολαμβάνουν τή χαρά τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ.

Σεῖς ἔχετε ἐδῶ στό Πλατύ μεγάλη εὐλογία ἀλλά καί μεγάλη εὐθύνη, γιατί ἔχετε δύο μεγάλους ἁγίους, δύο μεγάλους προστάτες, πού μπορεῖ νά μήν ἔζησαν σ᾽ αὐτόν τόν τόπο, ἀλλά ἔζησαν μαζί τους οἱ πατέρες σας καί μετέφεραν αὐτή τήν πίστη ἀπό τήν πατρίδα τους στόν τόπο αὐτό. Καί πρέπει νά κρατήσουμε αὐτή τήν πίστη, γιατί μπορεῖ νά χάσαμε τίς πατρίδες μας, ἀλλά ἡ πίστη μας μᾶς μένει καί ἔχουμε χρέος νά τήν κρατήσουμε, γιατί ἄν τήν χάσουμε, δέν μᾶς μένει τίποτε, γιατί ὅλα τά ὑπόλοιπα δέν ἔχουν σέ σύγκριση μέ τόν θησαυρό τῆς πίστεως καμία ἀξία. Ἄς τήν κρατήσουμε, λοιπόν, ὅπως τήν κράτησαν καί οἱ πατέρες μας, γιά νά ἔχουμε καί τή χάρη καί τήν εὐλογία τῶν ἁγίων μας, τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου ἀλλά καί τοῦ ἁγίου Παϊσίου.