Πανήγυρις του Αγίου Σεραφείμ Σαρώφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο στο Σέλι

Την Τρίτη 2 Ιανουαρίου πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Αγίου Σεραφείμ Σαρώφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο στο Σέλι Βεροίας.

Την πανηγυρική θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο, ενώ στο τέλος τέλεσε το καθιερωμένο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων μελών του Συλλόγου Ορειβατών και Χιονοδρόμων Βεροίας.

Δυστυχώς, λόγω παγετού στο δρόμο Βεροίας – Σελίου, δεν κατέστη δυνατόν να μετέχουν της θείας Λειτουργίας, όπως κάθε χρόνο, τα στελέχη του νεανικού – πνευματικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ

«Ἀπό νεότητος, πάτερ, Χριστόν ἠγάπησας … καί ἐπαξίων ἐπάθλων ἐν οὐρανοῖς, Σεραφείμ λαμπρῶς τετύχηκας».

Χθές, ἀδελφοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε ἕναν μεγάλη ἱεράρχη της, τόν Μέγα Βασίλειο, ἀρχιεπίσκοπο Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, τόν οὐρανοφάντορα. Ἑόρτασε ἕναν μεγάλο ἀσκητή ἀλλά συγχρόνως καί ἕναν ἄνθρωπο τῆς δράσεως, ἕναν ἄνθρωπο τῆς ἀγάπης, πού ἀπό τή νεανική του ἡλικία εἶχε ἀγαπήσει ὑπερβαλλόντως τόν Θεό καί ἀγωνιζόταν παράλληλα μέ τή μελέτη τῶν μαθημάτων του νά μελετᾶ καί τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί κυρίως νά τόν ἐφαρμόζει μέ ἀκρίβεια στή ζωή του.

Καί σήμερα, δεύτερη ἡμέρα τοῦ νέου ἔτους, τιμοῦμε ἐδῶ στόν ναό του ἕναν ἄλλο μεγάλο ἀσκητή, τόν ἅγιο Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, πού καί αὐτός, ὅπως καί ὁ Μέγας Βασίλειος, ἀγάπησε ἀπό μικρός τόν Θεό καί ἀπό τήν ἡλικία τῶν δέκα ἐτῶν πού ἄρχισε νά μαθαίνει γράμματα, κατανοοῦσε τήν ἐκκλησιαστική γλώσσα, ὥστε νά μπορεῖ νά διαβάζει τήν Ἁγία Γραφή καί ἄλλα ψυχωφελῆ βιβλία, καί κυρίως, πράγμα σπάνιο γιά ἕνα τόσο μικρό παιδί, προσήλωνε τόν νοῦ του στόν Θεό, ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ ὁποίου φλεγόταν ἡ ψυχή του, ἰδίως μετά τή θαυμαστή σωτηρία του ἀπό μία σοβαρή ἀσθένεια χάρη στήν ἐπέμβαση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Καί τόσο πολύ φλεγόταν ὁ ἅγιος Σεραφείμ ἀπό τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί ἀπό τήν ἐπιθυμία τῆς προσευχῆς καί τῆς ἐπικοινωνίας μαζί του, ὥστε, καθώς δέν εἶχε τή δυνατότητα νά λειτουργεῖται τίς ἐργάσιμες ἡμέρες, δέν παρέλειψε οὔτε μία ἡμέρα νά μήν πάει στόν ναό τοῦ Θεοῦ νωρίς τό πρωί γιά νά προσευχηθεῖ στήν ακολουθία τοῦ Ὄρθρου.

Τίς Κυριακές πάλι καί τίς μεγάλες ἑορτές συχνά συγκέντρωνε τούς συνομιλήκους του καί τούς διάβαζε διάφορα πνευματικά βιβλία, ἐνῶ ἄλλοτε ἔμενε μόνος του καί τά μελετοῦσε μέσα σέ ἀπόλυτη ἡσυχία.

Καί ὅλα αὐτά, ἐνῶ ἀκόμη δέν εἶχε συμπληρώσει τά δεκαεπτά του χρόνια, ὁπότε καί ἀποφάσισε νά ἐγκαταλείψει τά πάντα καί νά ἀφιερωθεῖ ὁριστικά στόν Θεό ἀκολουθώντας τή μοναχική ζωή, τήν ἄσκηση καί τόν ἀγώνα γιά τήν τέλεια κάθαρση, μέσω τοῦ ὁποίου διά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀξιώθηκε νά ζήσει αὐτό πού λέει ὁ ψαλμωδός Δαβίδ πρός τόν Θεό: «πλυνεῖς καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι», νά εἶναι δηλαδή ἡ ψυχή του τόσο ἀπαλλαγμένη ἀπό τίς ἁμαρτίες, ὥστε νά εἶναι λευκή περισσότερο ἀπό τό χιόνι, τό ὁποῖο τόν περιέβαλε, καί νά ἀξιωθεῖ οὐρανίων δωρεῶν, νά ἀξιωθεῖ νά φθάσει στή θέωση.

Τά μέτρα τῆς ἀσκήσεως καί τῆς προσευχῆς στά ὁποῖα ἔφθασε ὁ ἅγιος Σεραφείμ μπορεῖ νά εἶναι ἀπλησίαστα γιά μᾶς, γιατί ἀπαιτοῦν πραγματική ἄρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας καί πύρινη ἀγάπη πρός τόν Θεό, αὐτό ὅμως πού μποροῦμε καί θά πρέπει νά μιμηθοῦμε ὅλοι μας, εἶναι ἡ διάθεση γιά προσευχή καί γιά μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Καί καθώς βρισκόμασθε στήν ἀρχή τοῦ νέου χρόνου καί ἔχουμε τήν εὐκαιρία καί τή διάθεση νά προγραμματίσουμε τή ζωή μας τήν καινούργια χρονιά, ἄς ἀποφασίσουμε νά βάλλουμε λίγο περισσότερο στή ζωή μας τήν προσευχή καί τή μελέτη τοῦ θείου λόγου. Γιατί καί οἱ δύο ὄχι μόνο τρέφουν τήν ψυχή μας πνευματικά ἀλλά καί τήν καθαίρουν ἀπό τήν ἁμαρτία καί καλλιεργοῦν συγχρόνως τήν ἀγάπη μας πρός τόν Θεό καί ἐπιθυμία μας νά βρισκόμασθε κοντά του. Διότι, ὅπως ἡ ἐπαφή καί ἡ ἐπικοινωνία μέ ἕναν ἄνθρωπο μᾶς ἐξοικειώνει μαζί του καί μᾶς κάνει νά θέλουμε νά περνοῦμε ὅλο καί περισσότερο χρόνο κοντά του, ἔτσι, πολύ περισσότερο, ἡ ἐπαφή καί ἡ ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό μέσω τῆς προσευχῆς καί τῆς μελέτης, μᾶς βοηθᾶ νά προσκολλώμεθα περισσότερο στόν Θεό. Καί ὅταν ἐμεῖς κάνουμε τήν προσπάθεια νά τόν προσεγγίσουμε, τότε καί ὁ Θεός μέ τή χάρη του μᾶς ἑλκύει πλησίον του καί αὐξάνει τήν ἐπιθυμία μας νά συνομιλοῦμε μαζί του διά τῆς προσευχῆς καί νά ἀκοῦμε τόν λόγο του μέσα ἀπό τά θεόπνευστα ἔργα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, χαρίζοντας στήν ψυχή μας γλυκύτητα καί ἀνάπαυση. Καί τότε συμβαίνει καί σέ μᾶς αὐτό πού συνέβη καί μέ τόν ἑορταζόμενο ἅγιο Σεραφείμ· ἡ προσκόλληση στόν Θεό μέ τήν προσευχή καί τή μελέτη καθαρίζει τήν ψυχή ἀπό κάθε κηλίδα καί κάθε σκιά ἁμαρτίας, γιατί ἡ παρουσία του δέν ἀφήνει περιθώρια νά παραστρατήσουμε ἀλλά οὔτε χῶρο γιά νά ὑπάρχει κάτι ἄλλο στήν ψυχή μας ἐκτός ἀπό τόν Θεό.

Ἄν θέλουμε, λοιπόν, νά τιμήσουμε τόν μεγάλο αὐτό ἀσκητή πού ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας, τόν ἅγιο Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, ἄς ἀγαπήσουμε καί ἐμεῖς περισσότερο τήν προσευχή καί τή μελέτη καί ἄς τήν ἐντάξουμε ὅσο μποροῦμε περισσότερο στό πρόγραμμά μας τή νέα χρονιά, γιά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, στήν ὁποία μᾶς ἀναμένει ὅλους ὁ ἅγιος Σεραφείμ πρεσβεύοντας ὑπέρ ἡμῶν.