Μέσα στή χαρμόσυνη πασχάλια περίοδο ἑορτάστηκε κι ἐφέτος μέ κάθε ἐκκλησιαστική λαμπρότητα ἡ μεγάλη ἐτήσια πανήγυρη τῆς ἁγίας καί ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος καί Ἰσαποστόλου Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος, πολιούχου καί προστάτιδος τῆς πόλεως τῆς Νέας Σμύρνης καί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Ἡ φετινή πανήγυρη μάλιστα συμπίπτει καί μέ τήν ἐπέτειο ἀπό τά 100 χρόνια ἀπό τή Μικρασιατική Καταστροφή.
Τό Σάββατο, 21 Μαΐου, καί ὥρα 7.00 μ.μ. ἐψάλη ὁ Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός τῆς ἑορτῆς, στόν ὁποῖο χοροστάτησε ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Λαγκαδᾶ κ. Πλάτων.
Πρός τό τέλος τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ, πρίν τό «Νῦν ἀπολύεις…», καί μετά τήν προσφώνηση τοῦ Σεβασμ. Ποιμενάρχου μας κ. Συμεών, ὁ Μητροπολίτης Λαγκαδᾶ κ. Πλάτων ξεκίνησε τήν ὁμιλία του ἀντιφωνώντας τόν Σεβασμ. Μητροπολίτη μας καί ὅλους τούς παρισταμένους λέγοντας ὅτι «εὐφραίνεται ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζουσα τή Σαμαρείτιδα, γνωστή γιά τή διαλογική της συζήτηση πού ἀπέβη σωτήρια γιά τήν ὕπαρξή της.
Ζοῦσε ἔκλυτο βίο καί αὐτό ἦταν γνωστό στούς συμπολίτες της. Ὅμως θαυμάζουμε τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ πού μπορεῖ καί μεταβάλλει σέ ἄνθη εὐωδιαστά ἀρετῆς καί μαρτυρίου ἀνθρώπους πού δέν εἶχαν ἀρχικά τέτοιες προϋποθέσεις.
Βαπτίστηκε μέ τούς οἰκογενεῖς της τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Πορεύτηκε, κινούμενη ἀπό ἱεραποστολικό ζῆλο, κατόπιν στήν Παλαιστίνη, τήν Αἴγυπτο, τήν Καρχηδόνα καί, τέλος, τήν Ρώμη, ὅπου και φυλακίστηκε. Ὑπέφερε πολυώδυνα βάσανα καί στό τέλος παρέδωσε τήν ψυχή της στόν ἀγωνοθέτη Θεό. Ἔδωσε μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά νά βαπτιστεῖ στό μαρτύριο καί νά στηρίξει τήν πίστη μας.
Ἀπό αὐτή θά πρέπει νά ἐμπνευστοῦμε σήμερα ὄχι γιατί μᾶς ἐκβιάζει κάποιος γιά νά μαρτυρήσουμε. Ὄχι, δέν ὑπάρχει τέτοιος φόβος. Ἀλλά γιά νά δώσουμε τή μαρτυρία λόγων καί ἔργων. Μαρτυρία ζωῆς. Ὁ πιστός, λέει ὁ ἀπόστολος Πέτρος, πρέπει νά εἶναι ἕτοιμος πρός ἀπολογίαν. Νά μήν ντρεπόμεθα νά ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας. Χωρίς φωνασκίες, μέ πραότητα, χωρίς φανατισμό, πού δείχνει ἐσωτερική ἀβεβαιότητα.
Ὁ Χριστιανός πού ξέρει τήν ἀλήθεια, δέν φοβᾶται. Ἔχει λόγο δυνατό, ρέοντα καί ζωντανό πού νά μπορεῖ νά ἀνακουφίζει τούς ἀνθρώπους. Ἡ πίστη μας πρέπει νά εἶναι ζωντανή καί ἡ ζωή μας θά πρέπει να εἶναι ζωντανή πρός τούς ἀνθρώπους. Στή σύγχρονη ἐποχή μας ὅλοι ψάχνουν γιά πρότυπα. Νιώθουν οἱ ἄνθρωποι ἀνασφάλεια, γιατί ἔδιωξαν τόν Ἰησοῦ Χριστό ἀπό τήν κοινωνία μας. Αὐτός πού ἔδειξε τί θά πεῖ ἐλευθερία, ἐκδιώχθηκε ἀπό τή ζωή μας, τήν καθημερινότητά μας.
Πολλοί συνάνθρωποί μας κηρύττουν την ἀθεΐα. Ὅμως ὁ Κύριός μας λέει «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κάγώ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ. ι’ 32-33). Νά κηρύττουμε τίς πνευματικές μας ἀξίες πού πιστεύει ἡ Ἁγία μας Ὀρθοδοξία. Ἐνσωματωμένοι στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, κοινωνοί στό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά νά λύσουμε τά ἀδιέξοδά μας καί ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν ἐσταυρωμένον καί ἀναστάντα ἡ ζωή μας νά εἶναι φωτεινή, ὅπως καί τό ὄνομα τῆς σήμερον ἑορταζομένης Ἁγίας».
Τελειώνοντας ὁ Σεβασμ. εὐχαρίστησε τον Σεβασμ. Μητροπολίτη μας κ. Συμεών γιά τήν πρόσκληση στίς πανηγυρικές ἐκδηλώσεις τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς. «Ἔχουμε κι ἐμεῖς», ἀνέφερε, «πλεῖστα ὅσα χωριά πού κατοικήθηκαν ἀπό τούς πρόσφυγες προγόνους μας, πατεράδες καί παπποῦδες, τίμιοι ἐργάτες πού ἐργάστηκαν ὑπομονετικά μέ ζῆλο Θεοῦ, φέρνοντας μαζί τους τά τιμαλφῆ τῆς πίστεώς μας φυλάσσοντας αὐτά στίς Ἐνορίες μας ὡς θησαυροφυλάκια.
Εὐχηθεῖτε, Σεβασμιώτατε ὁ ἀναστάς Κύριος νά λάμπει στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί νά εἶναι ἡ πορεία μας ἀγαπητική, ἀγωνιστική, σταθερή, ἀνοδική ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ. Ἀμήν».
