π. Λίβυος: «Βιοτικές μέριμνες και πνευματική ζωή. Μπορούν άραγε μαζί;»

Με συνεχώς αυξανόμενο πνευματικό ενδιαφέρον, πλήθος πιστών συμμετέχει στις ενοριακές εορταστικές εκδηλώσεις “ΔΗΜΗΤΡΙΑ”, που πραγματοποιούνται στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής.
Αν και οι εκδηλώσεις βρίσκονται στη 12η ημέρα, ο Ιερός Ναός ήταν κατάμεστος από πιστούς, οι οποίοι με μεγάλη προσοχή άκουσαν την υπέροχη ομιλία που έκανε ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (π. Λίβυος), εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίας Ειρήνης Πύργου Μονοφατσίου Ηρακλείου Κρήτης.
Θέμα της ομιλίας του ήταν: “Βιοτικές μέριμνες και πνευματική ζωή. Μπορούν άραγε μαζί;”.
Ο ομιλητής στο πρόλογο του αναφερόμενος στον Όσιο Θεοφάνη τον Έγκλειστο είπε: “Ο Όσιος Θεοφάνης λέει, ότι χωρίς ασχολίες και βιοτικές μέριμνες δεν μπορούμε να ζήσουμε. Ακόμη και οι μοναχοί, οι οποίοι άφησαν τα εγκόσμια και αφιερώθηκαν στον Θεό, ακόμη κι αυτοί έχουν τα διακονήματα και τα εργόχειρά τους. Αυτό όμως που πρέπει να προσέξουμε, συνεχίζει ο Όσιος, είναι ότι όλες αυτές οι μέριμνες, ναι μεν εξωτερικά θα γίνονται, αλλά εσωτερικά ο νους θα μένει μακριά απ’ αυτά. Δεν θα αιχμαλωτίζεται ο νους από αυτό που κάνουμε, δεν θα είμαστε δούλοι, υποχείριοι σε αυτά που πρέπει να γίνονται καθημερινώς. Θα κάνουμε κάθε είδους εργασία, χωρίς αυτό να αποσπά το νου από τον Χριστό, να εγκλωβίζει την καρδιά στις βιοτικές μέριμνες και να μεταβάλλει τον άνθρωπο σε ένα εξάρτημα της ύλης. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να ταυτίζουμε τον εαυτό μας με τη ρηχή καθημερινότητα, να βυθιζόμαστε μέσα σε αυτήν. Ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ βαθύτερο, πολύ ουσιαστικότερο. Η αξία του δεν εμπεριέχεται σε αυτά, ο σκοπός είναι η είσοδός του στη Βασιλεία του Θεού”.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του τόνισε: “Η υποταγή στις δουλειές καταντά δουλεία. Αντιθέτως η πνευματική προσέγγιση της καθημερινότητας κάνει τον άνθρωπο να ποιεί έργο, δηλ. εργασία η οποία είναι κατά την ορθόδοξη θεολογία η μεταμόρφωση της ύλης σε δώρο προς το Θεό, «τὰ Σὰ ἐκ τῶν Σῶν», με αυτό τον τρόπο ο άνθρωπος συνειδητοποιεί τον σκοπό της ζωής του που είναι η θέωση. Στη συνέχεια ο Όσιος αναφέρει ότι χρειάζεται να φροντίζει για τα βιοτικά, αλλά αυτό δεν είναι εφάρματο, δεν είναι αμαρτία. Έρχεται όμως ο πονηρός ο οποίος διαστρέφει, παραμορφώνει κάθε μέριμνα σε τρόπο ζωής. Κάνει ότι είναι απλό και καθημερινό, πολυσύνθετο και υπερβολικό. Κάνει τα αδύνατα δυνατά, ώστε ο άνθρωπος να αποθεώνει κάθε τι από τα καθημερινά και να μην ασχολείται σε βάθος με την προσευχή και το όνομα του Ιησού Χριστού”.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο π. Χαράλαμπος κατέληξε: “Ο Όσιος διερωτάται πώς μπορεί κάποιος να διατηρήσει τη νήψη, την πνευματική εγρήγορση;
Με το να ασχολείται εγκάρδια, σοβαρά και συστηματικά χωρίς βιασύνη με αυτό που ασχολείται. Με νηπτικό νου σε αυτό που κάνει, με παρουσία ουσιαστική και όχι να τρέφει τον εγωισμό του με αυτάρκεια, γιατί εκεί κρύβεται το λάθος”.
Μετά την ομιλία, ο π. Χαράλαμπος απάντησε σε πολλές ερωτήσεις των πιστών στη συνάντηση “Ενοριακό Αρχονταρίκι”, που καθημερινώς γίνεται στον ισόγειο χώρο του Ιερού Ναού.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην αξιοθαύμαστη προσέλευση των πιστών τόσο στην ομιλία, όσο και στο “Eνοριακό Αρχονταρίκι” και ιδιαίτερα νέων σε ηλικία, που κυριολεκτικά κατέκλυσαν όλους τους χώρους του Ναού και του ισογείου Ναού.
Η 12η μέρα των εορταστικών εκδηλώσεων ολοκληρώθηκε με κατανυκτική αγρυπνία στην οποία ιερούργησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αγάπιος Δρίτσας, Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αναστάσεως Χριστού Λουτρακίου.
Έψαλε ο βυζαντινός χορός μοναζουσών της Ιεράς Μονής Οσίου Παταπίου Λουτρακίου.