Μέσα σε κατανυκτικό κλίμα τελέσθηκε, στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Τρυπητής, της Πολιούχου της πόλεως του Αιγίου, ο τελευταίος Κατανυκτικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, συγχοροστατούντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερωνύμου, και συμπροσευχομένου του Σεβασμιωτάτου Γέροντος Μητροπολίτου κ. Αμβροσίου.
Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, στην προσλαλιά του, ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Μας αξίωσε ο Θεός να τελέσουμε τον τελευταίο Κατανυκτικό Εσπερινό στον Οίκο της Κυρίας Θεοτόκου, της Παναγίας μας της Τρυπητής, και να προσευχηθούμε προς τον Κύριο και την Παναγία Μητέρα του και Μητέρα μας, ως και όλου του κόσμου, να μας βοηθήσει και να μας ενισχύσει στον πνευματικό μας αγώνα, ώστε, ανανεωμένοι πνευματικά, να εορτάσουμε την Ανάσταση του Κυρίου, διά της οποίας ο Χριστός μάς έδωσε τη δυνατότητα να γίνουμε αθάνατοι, διά της ενώσεώς μας μαζί Του».
Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος παρουσίασε τον εκλεκτό προσκεκλημένο και εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς το πρόσωπό του.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, αφού και εκείνος με τη σειρά του ευχαρίστησε τον Σεπτό Ποιμενάρχη μας, ανέπτυξε με εύληπτο πνευματικό και βιωματικό λόγο το θέμα της ομιλίας του:
«Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια πορεία προς τα Άχραντα Πάθη και την Ένδοξο Ανάσταση του Κυρίου μας. Και σε αυτή την πορεία, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία μάς παρουσιάζει ζωντανά πρότυπα, φωτεινούς οδοδείκτες και παραδείγματα, τα οποία καλούμεθα να μιμηθούμε για να φτάσουμε στον σκοπό της υπάρξεώς μας, που είναι ο αγιασμός και η σωτηρία μας. Ένα τέτοιο φωτεινό παράδειγμα είναι η Οσία Μαρία η Αιγυπτία». Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στον προηγούμενο αμαρτωλό βίο της Οσίας Μαρίας, στο ταξίδι στα Ιεροσόλυμα, που έγινε η αιτία της μεταστροφής της ζωής της, και στην παρέμβαση της Παναγίας σε αυτήν, στην ασκητική της ζωή και στη συνάντησή της με τον Αββά Ζωσιμά.
«Με την άσκησή της έγινε σκεύος εκλογής διότι “καθαρίστηκε”, με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος και με τα δάκρυα της μετανοίας. Αυτό κάνει η Εκκλησία “καθαρίζει” τις έμψυχες εικόνες του Θεού, δηλαδή όλους εμάς, καθώς είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού… Η Εκκλησία, η αγιάζουσα και σώζουσα τα τέκνα της, δεν επιδιώκει να μας κάνει καλούς ανθρώπους, αλλά να μας καταστήσει αγίους. Μας “καθαρίζει”, μας λαμπρύνει. Έτσι και η Οσία Μαρία η Αιγυπτία “καθαρίστηκε” με τα δάκρυα της μετανοίας της. Κατέστη επίγειος άγγελος και με την οσιακή της κοίμηση ουράνιος άνθρωπος. Στον Παράδεισο δεν υπάρχουν αναμάρτητοι, καθώς «ουκ έστιν άνθρωπος, ος ζήσεται επί της γης και ουχ αμαρτήσει», αλλά υπάρχουν μετανοημένοι αμαρτωλοί.
Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία μάς προτρέπει να αγαπήσουμε την εν Χριστώ ζωή, τη μυστηριακή ζωή. Γι’ αυτό και η Αγία μας Εκκλησία μάς προτρέπει να προσέλθουμε στο Ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως, που είναι το αποκορύφωμα της μετανοίας. Δεν είναι μετάνοια να πάμε στην εικόνα και να πούμε τις αμαρτίες μας. Μια κακιά συνήθεια είναι που επικρατεί μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα θέλουμε να αποφύγουμε το Μυστήριο της Μετανοίας. Σεβόμεθα τις άγιες εικόνες, μύρα βγάζουν οι άγιες εικόνες, θαυματουργούν, όμως δεν εξομολογούν. Ο Χριστός έδωσε την εξουσία του “δεσμείν και λύειν τας αμαρτίας” στους Αποστόλους, εκείνοι στους Επισκόπους και οι Επίσκοποι στους Πνευματικούς Πατέρες. Διά τούτο θα πρέπει να προσερχόμεθα στο Ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως και κατόπιν στο Ποτήριον της Ζωής».
Καταλήγοντας, ο Θεοφιλέστατος ανέφερε: «Ήρθαμε σήμερα σ’ αυτόν τον Παναγιοσκέπαστο Ιερό Χώρο για να κλίνουμε γόνυ προς την Παναγία μας, όπως η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, να Την προσκυνήσουμε, να Την ικετεύσουμε, προκειμένου Εκείνη ως Μητέρα να μεσιτεύσει στον Υιό Της, να μας παρηγορήσει και να μας ενδυναμώσει, ώστε να συνεχίσουμε τον αγώνα μας και να σηκώσουμε τον καθημερινό μας Σταυρό με την ελπίδα της συμμετοχής μας στην Ανάσταση του Υιού Της».
Μετά το πέρας της Ακολουθίας, ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Ιερώνυμος, ο Γέρων Μητροπολίτης κ. Αμβρόσιος και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ. Χρύσανθος, αντάλλαξαν ευχές για καλή Ανάσταση με τους πιστούς.
