Τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αγρινίου επισκέφθηκε την Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2022 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου και Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Ιερόθεος, όπου χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην αρχιερατική Θεία Λειτουργία.
Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης, προϊστάμενος του Ναού και Αρχιερατικός Επίτροπος Αγρινίου, ο αρχιμ. Μακάριος Αντωνόπουλος, οι πρωτοπρ. Γεώργιος Τριανταφυλλάκης και Κωνσταντίνος Σουλιώτης και οι διάκονοι π. Παΐσιος Παρασκευάς και π. Μιχαήλ Βραχάς.
Το ιερό αναλόγιο διακόνησαν θαυμάσια ο μουσικολογιώτατος κ. Απόστολος Παπαδόπουλος, πρωτοψάλτης του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αθηνών, μαζί με τους ιεροψάλτες του Ιερού Ναού.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του ανέλυσε την πρώτη ερώτηση του νέου, όπως την περιέγραφε το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα: «Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω, ἵνα ἔχω ζωήν αἰώνιον;».
Είπε ότι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, το σημαντικό είναι, ότι ο νέος αυτός πίστευε στην αιώνιο ζωή και ήθελε να μάθει τον τρόπο να την αποκτήσει. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος από τη δημιουργία του είναι αιώνιος και θέλει να ζήσει στην αιωνιότητα.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφωνεί: «Τί τό καινόν τοῦτο περί ἐμέ μυστήριον; Μικρός εἰμί καί μέγας, ταπεινός καί ὑψηλός, θνητός καί ἀθάνατος, ἐπίγειος καί οὐράνιος».
Κατά την διδασκαλία του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού ο άνθρωπος με την δημιουργία του έχει το «εἶναι» και το «ἀεί εἶναι»∙ η διαφορά είναι στο «εὖ» και το «φεῦ», δηλαδή το «ἀεί εὖ εἶναι» και το «ἀεί φεῦ εἶναι». Έτσι, ο καθένας από την δημιουργία του είναι κατά χάριν αιώνιος, αλλά διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο θα ζήσει αιώνια. Αυτή είναι η πίστη της Εκκλησίας.
Συνέχισε, ότι δυστυχώς, σήμερα, οι άνθρωποι δεν πιστεύουν στην αιώνια ζωή. Άλλοι πιστεύουν ότι θα ζήσουν αιώνια επάνω στην γη, σαν να μην υπάρχει θάνατος και άλλοι πιστεύουν ότι με τον θάνατο πορεύονται στην ανυπαρξία, στο «μηδέν».
Είπε, ότι και στην χριστιανική μας κοινωνία επικρατεί η φιλοσοφία του Επικούρου. Σύμφωνα με αυτήν η ψυχή του ανθρώπου είναι υλική, αποτελείται από άτομα. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει διαλύονται τα άτομα και η ψυχή χάνει την σύνθεση της.
Επίσης έλεγε ο Επίκουρος ότι οι Θεοί δεν ασχολούνται με τους ανθρώπους, επειδή θέλουν την αταραξία τους για αυτό ούτε τους επιβραβεύουν, ούτε τους τιμωρούν και για αυτό το παν είναι η ηδονή.
Οπότε «ἄφοβον ο Θεός» και «ἀνύποπτον ὁ θάνατος», δηλαδή δεν προκαλεί ανησιχία και επομένως «φάγωμεν, πίωμεν, αὔριον γάρ ἀποθνήσκομεν».
Δυστυχώς, αυτή η επικούρεια φιλοσοφία κυριαρχεί σήμερα στην κοινωνία μας.
Κατέληξε ότι πρέπει να μας απασχολεί το ερώτημα της αιωνίου ζωής και η σύνδεση με τον Χριστό, γιατί έτσι και η παρούσα ζωή θα έχει νόημα.
Κατά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, και αφού τέλεσε το μνημόσυνο ευσεβούς ενορίτισσας, ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής ευχαρίστησε τον πρωτοψάλτη του Καθεδρικού Ναού των Αθηνών και αναφέρθηκε σε γεγονότα από τις ημέρες που υπηρετούσε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και ιερουργούσε στον Καθεδρικό Ναό, με πρωτοψάλτη, τότε, τον αείμνηστο Σπυρίδωνα Περιστέρη.
