Έχοντας ο ίδιος μελετήσει τις μελανές σελίδες της ιστορίας της Πατρίδας μας, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο ίδιος, παρατηρούσε με έκδηλο ενδιαφέρον τις φωτογραφίες της εποχής, διαβάζοντας με προσοχή και τις αναφερόμενες λεπτομέρειες, που διασώζουν όσα εκτυλίχθηκαν σ’ αυτό το ακριτικό νησί και δεν πρέπει να ξεχαστούν.
Ο Σεβασμιώτατος αναφερόμενος σε αυτά τα γεγονότα δήλωσε στους παρόντες, ότι οι Αγιοστρατίτες δεν πρέπει να ντρέπονται για όσα συνέβησαν στο τόπο τους, αλλά αντίθετα να καυχώνται, επειδή ζουν σε έναν μαρτυρικό τόπο, στον οποίον οι κάτοικοι όταν χρειάστηκε έδειξαν με τόλμη την ανθρωπιά τους, αγκαλιάζοντας τους κατατρεγμένους συνανθρώπους τους.
Τέλος πριν αναχωρήσει από το Μουσείο έγραψε το κείμενο της φωτογραφίας στο βιβλίο επισκεπτών αφήνοντας με σεβασμό τα ίχνη της παρουσίας του.
Την δε επόμενη μέρα 30 Ιουνίου λειτουργώντας στον Άγιο Νικόλαο τέλεσε τρισάγιο για την ανάπαυση όσων πέθαναν εξόριστοι και κακουχούμενοι για τα πιστεύω τους.
