Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης.
Στo τέλος τελέστηκε μνημόσυνο για τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ενώπιον του Ιερού Εικονίσματος της Μητέρας των Ποντίων, της Παναγίας Σουμελά, την οποία μετέφερε προ ημερών ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, καθώς και των ιερών εικόνων του Αγίου Γεωργίου του Περιστερεώτα και του Αγίου Ιωάννου του Βαζελώνος.
Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Δαμασκηνός Πέτικας ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα για την συμμετοχή του στην Ιερά Πανήγυρη και για την μεταφορά του Ιερού Εικονίσματος της Παναγίας Σουμελά.
Με την σειρά του ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, με την άδεια και την ευλογία του οποίου προεξήρχε σήμερα της Θείας Λειτουργίας, ενώ παράλληλα ευχαρίστησε τον προϊστάμενο του Ιερού Ναού για την φιλοξενία.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Μία σύνθεση δοκιμασιῶν καί εὐλογιῶν, πειρασμῶν καί ἀποκαλύψεων εἶναι ἡ ζωή τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου, ὅπως μᾶς τήν παρουσίασε ὁ ἴδιος ὁ μέγας ἀπόστολος στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα.
Καί δέν εἶναι τυχαῖος ὁ συνδυασμός καί ἡ ἐναλλαγή τους. Ὁ Χριστός προσφέρει τή χάρη καί τήν εὐλογία του τόν πιστό ὁ ὁποῖος ὑπομένει μέ θάρρος καί ἐμπιστοσύνη στήν ἀγάπη του τίς θλίψεις καί τούς πειρασμούς τοῦ κόσμου, ἰδιαιτέρως ὅταν αὐτές οἱ θλίψεις καί οἱ δοκιμασίες εἶναι διά τό ὄνομά του, καί τόν στηρίζει μέ τίς οὐράνιες ἀποκαλύψεις του γιά νά τόν ἐνισχύσει ἀκόμη περισσότερο στόν ἀγώνα του καί γιά νά γνωρίζει ὅτι οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Κυρίου, γιά ἐκείνους πού παραμένουν πιστοί, εἶναι ἀληθινές καί ὅτι πράγματι τά παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ δέν ἔχουν καμία ἀξία σέ σύγκριση μέ αὐτά πού πρόκειται νά ἀπολαύσουν ὅσοι ὑπομείνουν εἰς τέλος. Καί ἀκόμη ἐπιτρέπει καί πάλι τόν πειρασμό νά τούς ἐπισκεφθεῖ, ὥστε νά μήν τούς στερήσει ἡ καύχηση καί ἡ ὑπερηφάνεια γιά τίς ἀποκαλύψεις πού ἔζησαν τήν χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ.
Γιά τόν ἴδιο λόγο καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀποκαλύπτει τήν προσωπική του ἐμπειρία τῆς ἐναλλαγῆς δοκιμασιῶν καί ἀποκαλύψεων, πειρασμῶν καί εὐλογιῶν στούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου, ὥστε νά γνωρίζουν πῶς εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή, καί νά ἐμπιστεύονται τόν ἑαυτό τους στά χέρια τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος δίδει καί στόν κάθε ἕνα ἀπό ἐμᾶς τή διαβεβαίωση πού ἔδωσε καί στόν κλητό του ἀπόστολο, ὅταν τόν παρακάλεσε νά τόν ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἀσθένεια πού τόν κατέτρυχε, ἀπό τόν σκόλοπα τῆς σαρκός, καί Ἐκεῖνος ἀρνήθηκε.
Σοῦ ἀρκεῖ ἡ χάρη μου, τοῦ εἶπε, γιατί ἡ δύναμή μου ἀποκαλύπτεται μέσα ἀπό τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία.
«Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί σήμερα, Κυριακή μεθέορτο τῆς παμφαοῦς μνήμης τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ μυροβλύτου, τοῦ πολιούχου καί προστάτου τῆς Θεσσαλονίκης, ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας καί ἰδιαιτέρως ἡ ἀποστολική Ἐκκλησία τῶν Θεσσαλονικέων, τιμᾶ καί ἑορτάζει τή μνήμη τοῦ μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, τοῦ ἁγίου μάρτυρος Νέστορος, ὁ ὁποῖος ἀγωνίσθηκε πλησίον τοῦ περικαλλοῦς αὐτοῦ ναοῦ, ἐπικαλούμενος τόν Θεό τοῦ διδασκάλου του ἁγίου Δημητρίου, καί ὄχι μόνο κατετρόπωσε τόν ὑπερόπτη Λυαῖο ἀλλά καί ἀξιώθηκε τοῦ στεφάνου τῆς μαρτυρικῆς ἀθλήσεως.
Γιατί τί ἄλλο σημαίνει ἡ ἐπίκληση τοῦ νεαροῦ χριστιανοῦ Νέστορος, λίγο πρίν νά ἀρχίσει τόν ἀγώνα του ἐναντίον τοῦ Λυαίου, τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, τοῦ ὁποίου εἶχε ζητήσει τήν εὐχή, παρά τήν ἀκράδαντη πίστη του ὅτι τοῦ ἀρκεῖ ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ γιά νά νικήσει καί τή σταθερή πεποίθησή του ὅτι ὄντως αὐτή «ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται»;
Τί ἄλλο σημαίνει ἡ νίκη τοῦ μικρόσωμου καί ἀδύναμου χριστιανοῦ Νέστορα ἔναντι τοῦ περιφήμου ἀθλητοῦ Λυαίου ἀπό τήν ἐπιβεβαίωση ὅτι ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ πρός τόν μέγα ἀπόστολό του ἰσχύει γιά κάθε πιστό, γιά κάθε ἄνθρωπο πού δέν ἐκλαμβάνει τή δωρεά τοῦ Θεοῦ ὡς προσωπικό του ἐπίτευγμα καί δέν καυχᾶται γι᾽ αὐτό;
«Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Ἡ ρήση αὐτή τοῦ Κυρίου μας ἐπιβεβαιώνεται καί στό ἱερό πρόσωπο τῆς Παναγίας Μητέρας του, ἀλλά καί τοῦ ἁγίου ἐνδόξου προφήτου Προδρόμου καί τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου, τῶν ὁποίων οἱ χαριτόβρυτες καί ἱστορικές εἰκόνες τῆς Παναγίας τῆς Σουμελᾶ, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαζελῶνος καί τοῦ ἁγίου Γεωργίου τοῦ Περιστερεῶτα, κειμήλια ἱερά τῆς πίστεως καί τῆς εὐλαβείας τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού ἦρθαν αὐτές τίς ἡμέρες ἀπό τά ἀντίστοιχα Ἱερά Προσκυνήματα τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας, Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας καί Σερβίων καί Κοζάνης, γιά νά συνεορτάσουν μαζί μέ τόν εὐσεβῆ καί φιλάγιο λαό τῆς Θεσσαλονίκης καί ὄχι μόνο, μαζί μέ τόν Ποντιακό Ἑλληνισμό τῆς πόλεως ταύτης, τόν πολιοῦχο καί προστάτη της ἅγιο μεγαλομάρτυρα Δημήτριο καί νά τιμήσουν τήν ἐπέτειο τῶν ἑκατό χρόνων ἀπό τή Γενοκτονία τῶν Ποντίων.
Διότι, μία ταπεινή Κόρη ἦταν ἡ Παναγία μας, καί ὅμως γι᾽ αὐτή της τήν ταπείνωση ὑπερυψώθη καί ἀξιώθηκε μέ τή χάρη καί τή δύναμη τοῦ Θεοῦ νά γίνει Μητέρα τοῦ Υἱοῦ του.
Ἕνας ταπεινός ἐρημίτης ἦταν ὁ τίμιος Πρόδρομος καί ὅμως ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἔκανε τή φωνή του νά ἀκουσθεῖ στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί τόν ἀξίωσε νά ἀγγίξει τήν ἀκήρατη Κορυφή τοῦ Δεσπότου.
Ἕνας ταπεινός στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ, παρά τά ὑψηλά του ἀξιώματα, ἦταν καί ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος ὁ τροπαιοφόρος, καί ὅμως μέ τή δύναμη τοῦ Χριστοῦ κατόρθωσε νά συντρίψει τά εἴδωλα, νά ἀναστήσει νεκρούς καί νά κατατροπώσει κάθε ἐχθρό τῆς πίστεως, ὥστε δικαίως νά λάβει καί αὐτός, ὅπως καί ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Δημήτριος καί ὁ τιμώμενος σήμερα μαθητής του ἅγιος μάρτυς Νέστωρ, τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης καί νά ζήσει τό πλήρωμα τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.
Τιμώντας, λοιπόν, σήμερα καί ἐμεῖς τόν καλλίνικο μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ καί μαθητή τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ μυροβλύτου, τόν ἅγιο Νέστορα καί μνημονεύοντας τούς πατέρες μας, τούς ἀδίκως τελειωθέντες κατά τήν Γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐνώπιον τῶν τριῶν ἱερῶν σεβασμάτων, τῶν τριῶν θαυματουργῶν εἰκόνων, πού ἔφεραν οἱ πατέρες μας μετά τόν ξερριζωμό τους ἀπό τίς πατρογονικές, ζοῦμε γιά ἄλλη μία φορά τήν ἐπιβεβαίωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Κυρίου μας πρός τόν ἀπόστολό του: «Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου, ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται».
Γιατί ποιός θά μποροῦσε νά πιστεύσει ὅτι μετά ἀπό τόσες ταλαιπωρίες, δοκιμασίες, ἐξορίες, βασανιστήρια, σφαγές, διωγμούς καί ξερριζωμούς ὁ Ποντιακός Ἑλληνισμός θά μποροῦσε νά ἀνθέξει;
Ποιός μποροῦσε νά φαντασθεῖ ὅτι μετά ἀπό ἑκατό χρόνια, ἐγκατεστημένος στήν Ἑλλάδα ἀλλά καί σέ ὅλο τόν κόσμο, θά διατηροῦσε τή γλώσσα του, τίς παραδόσεις του, τήν ἱστορία του, τήν πίστη του καί θά κρατοῦσε ζωντανό στήν ψυχή του καί ὄχι μόνο τόν Πόντο;
Καί ὅμως αὐτό εἶναι μία πραγματικότητα πού τή ζοῦμε, γιατί ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ πού τελειοῦται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐνήργησε καί στόν Ποντιακό Ἑλληνισμό μέσω τῶν ἱερῶν καί ἱστορικῶν εἰκόνων του, τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαζελῶνος καί τοῦ ἁγίου Γεωργίου Περιστερεῶτα, οἱ ὁποῖες εὑρίσκονται αὐτές τίς ἡμέρες τῶν ἑορτασμῶν τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου καί τῶν ἐλευθερίων τῆς πόλεως στή Θεσσαλονίκη, γιά νά εὐλογήσουν καί νά ἐνισχύσουν ὄχι μόνο τούς Ποντίους ἀλλά καί ὅλους τούς Θεσσαλονικεῖς καί ὁλόκληρο τόν Ἑλληνισμό.
Γι᾽ αὐτό καί θά ἤθελα ταπεινά καί ἀπό καρδίας νά εὐχαριστήσω τούς Προέδρους τῶν τριῶν Σωματείων, τοῦ Σωματείου «Παναγία Σουμελᾶ», τοῦ Σωματείου «Ἅγιος Ἰωάννης Βαζελῶνος» καί τοῦ Σωματείου «Ἅγιος Γεώργιος Περιστερεῶτα», γιά τή μεταφορά αὐτή καί γιά ὅλη τή μέριμνά τους, ὥστε νά μποροῦν οἱ εὐλαβεῖς Θεσσαλονικεῖς καί οἱ παρεπιδημοῦντες προσκυνητές νά προσκυνήσουν καί νά λάβουν τή χάρη καί τήν εὐλογία τους.
Παράλληλα ὅμως καί ἰδιαιτέρως ὀφείλω νά ἐκφράσω τήν εὐγνωμοσύνη μου πρός τόν πολυσέβαστο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη κύριο Ἄνθιμο, διότι μέ τήν ἄδεια καί τήν εὐλογία του μετεφέρθησαν οἱ τρεῖς ἱερές καί ἱστορικές εἰκόνες, τά σεβάσματα αὐτά τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, μέ τήν εὐκαιρία τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης τοῦ πολιούχου μας καί προστάτου τῆς Θεσσαλονίκης ἁγίου Δημητρίου καί τῆς ἑκατοστῆς ἐπετείου τῆς Γενοκτονίας τῶν Ποντίων. Τοῦ ἐκφράζω ἀκόμη τήν εὐγνωμοσύνη μου γιά τήν ἄδεια καί τήν εὐλογία του νά χοροστατήσω καί νά ἱερουργήσω αὐτές τίς ἡμέρες στόν πάνσεπτο αὐτό ναό τοῦ μεγαλομάρτυρος ἁγίου Δημητρίου, τοῦ πολιούχου καί προστάτου μας.
Καί εὔχομαι ταπεινά καί ἀπό καρδίας ἡ χάρη τοῦ μυροβλύτου ἁγίου πολιούχου τῆς Θεσσαλονίκης καί τοῦ μαθητοῦ του, ἁγίου μάρτυρος Νέστορος, καί ἡ εὐλογία τῶν ἱερῶν εἰκόνων τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου καί τοῦ ἁγίου Γεωργίου νά σκέπουν καί νά προστατεύουν πρωτίστως τόν Ποιμενάρχη μας, τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη κύριο Ἄνθιμο, τόν Ποντιακό Ἑλληνισμό, τή Θεσσαλονίκη καί τή Μακεδονία μας καί ὅλη τήν Ἑλλάδα ἀπό κάθε ὁρατό καί ἀόρατο ἐχθρό καί νά μήν ἐπιτρέψουν νά δοκιμάσει ὁ Ἑλληνισμός ξανά ἄλλο ξερριζωμό καί ἄλλη Γενοκτονία, καί νά τόν βοηθοῦν νά παραμένει ἑδραῖος στήν πίστη του στόν Θεό καί στίς εὐσεβεῖς παραδόσεις τοῦ Γένους μας.
