«Μικροί διάκονοι της Εκκλησίας»

Στο πλαίσιο των ΚE΄ Παυλείων, το Σάββατο 8 Ιουνίου το πρωί στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο με την ευκαιρία της λήξης του κατηχητικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως.

Στη θεία λειτουργία συμμετείχαν τα παιδιά, οι νέοι και τα στελέχη του Γραφείου Νεότητος. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας ομίλησε στα παιδιά ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης Αρχιμ. Βαρνάβας Γιάγκου σχετικά με την διακονία της Εκκλησίας, ενώ νωρίτερα τον προσφώνησε εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως ο Αρχιμ. Πρόδρομος Γκιρτζαλιώτης.

Στη συνέχεια διοργανώθηκαν διάφορες δράσεις και ομαδικά παιχνίδια, όπως ο πρώτος «Παύλειος δρόμος», καθώς και Συναυλία Παραδοσιακών Χορών και Τραγουδιών από το Ωδείο της Ιεράς Μητροπόλεως μας.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

«Ἐν δέ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων συνηγ­μένων ἡμῶν … ὁ Παῦλος διε­λέγετο αὐτοῖς μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον, παρέτεινέν τε τόν λό­γον μέχρι μεσονυκτίου».

Μία συνάντηση, περίπου σάν τή δική μας, μᾶς περιέγραψε σήμερα τό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε ἀπό τίς Πράξεις τῶν ἀποστόλων. Μιά ἀποχαιρετιστήρια νυκτερινή συ­νά­ντηση γιά τίς τελευταῖες νου­θε­σίες καί τήν τελευταία θεία Λει­τουρ­γία στήν Τρωάδα, πρίν νά ἀναχωρήσει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος γιά τή Μίλητο καί τά Ἱεροσόλυμα.

Ἀνάμεσα στούς πιστούς καί ἕνα νεαρό παιδί, ὁ Εὔτυχος, ὁ ὁποῖος ἀπό τήν κούραση τῆς ὥρας καί ἀπό τή ζέστη καί τόν καπνό τῶν κε­ριῶν λιποθύμησε καί ἔπεσε ἀπό τό ὑπε­ρῶο, ὅπου ἦταν ὅλοι καθι­σμένοι καί ἄκουαν τόν Παῦλο, στό ἰσό­γειο τοῦ κτιρίου.

Ὅλοι φοβήθη­καν ὅτι συνέβη κάτι δυσάρεστο, ἀλλά ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος κατέ­βη­κε, ἀγκάλιασε τό παιδί καί τούς καθησύχασε λέγο­ντας ὅτι ζεῖ, ὅπως διαπίστωσαν μέ χαρά ὅλοι, ὅταν στό τέλος εἶδαν τόν Εὔτυχο καί πάλι ἀνάμεσά τους.

Ἀσφαλῶς ὁ Εὔτυχος δέν ἦταν τό μόνο παιδί μεταξύ αὐτῶν πού πί­στευσαν στό κήρυγμα τοῦ ἀπο­στό­λου Παύλου· παιδί ἦταν καί ὁ ἀπό­στολος Τιμόθεος, ὅταν τόν πρωτο­γνώρισε ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος, ἀλλά καί παιδιά καί νέοι ἦταν καί πολλοί ἀπό τούς μάρτυρες τῆς Ἐκ­κλησίας μας, ὅπως καί ἡ ἁγία μάρ­τυς Καλλιόπη, τήν ὁποία ἑορ­τάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας.

Ἦταν παιδιά, ἔφηβοι, νέοι καί νέ­­ες σάν καί σᾶς, ὅπως ἦταν καί ὁ ἅγιος Δημήτριος, ὁ ἅγιος Νέστορας, οἱ ἁγίες Ἀγάπη, Εἰρήνη καί Χιονία, πού πίστευσαν στόν Χριστό, ὄχι μόνο γιατί πί­στευ­αν οἱ γονεῖς τους, ἀλλά γιατί μέσα στήν Ἐκκλησία, μέσα στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ βρῆκαν αὐτό πού ἀναζητοῦσε ἡ ψυχή τους. Βρῆ­καν τήν ἀλήθεια, βρῆκαν τή χαρά, βρῆκαν τήν ἀγάπη, βρῆκαν τίς εἰ­λι­κρινεῖς σχέσεις μέ τούς ἀνθρώ­πους, βρῆκαν τήν ἐλπίδα καί τήν προοπτική στή ζωή τους. Γι᾽ αὐτό καί πίστευαν στόν Χριστό, γι᾽ αὐτό καί ἔσπευδαν νά ἀκούσουν τούς ἀποστόλους καί τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, γι᾽ αὐτό καί ἐπιθυμοῦ­σαν νά ἀκοῦν τό κήρυγμά τους καί νά συμμετέχουν στή θεία Λειτουρ­γία, ἔστω καί ἄν λόγω τῆς ἡλικίας τους δέν εἶχαν ὅση ἀντοχή χρεια­ζόταν.

Καί ἄς μήν νομίζουμε ὅτι γιά τά παιδιά καί τούς νέους ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, γιά τόν Εὔτυ­χο, γιά τήν ἁγία μάρτυρα Καλλιό­πη καί ὅλα τά ἄλλα νεαρά μέλη τῆς Ἐκκλη­σίας, ἦταν κάτι εὔκολο καί ἁπλό νά πιστεύουν στόν Χριστό καί νά πη­γαίνουν στήν ἐκκλησία.

Ἡ πί­στη στόν Χριστό ἀπαγορευ­ό­ταν ἀπό τούς Ρωμαίους αὐτοκρά­το­ρες καί τιμωρεῖτο μέ τό μαρ­τύριο. Ὅμως ἐκεῖνοι τολμοῦσαν νά πι­στεύ­ουν, ἀκόμη καί ἄν χρεια­ζό­ταν νά θυσιάσουν τή ζωή τους γιά τόν Χριστό.

Γι᾽ αὐτό καί τούς τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα. Γι᾽ αὐτό καί ἀποτελοῦν πα­ράδειγμα γιά ὅλους μας καί πο­λύ περισσό­τε­ρο γιά σᾶς, τά παιδιά καί τούς νέους τῶν Κατηχητικῶν τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, τούς μικρούς διακόνους τῆς Ἐκκλησίας μας, πού συγκεντρωθήκατε σήμε­ρα ἐδῶ, κάτω ἀπό τή σκέπη τῆς Πα­­να­γίας τῆς Σουμελᾶ, μέ τήν εὐ­και­ρία τῆς λήξεως τοῦ Κατηχη­τι­κοῦ ἔτους.

Ὅλο τόν χρόνο παρακολουθού­σατε τά μαθήματα καί τίς νεα­νι­κές συντροφιές τῶν ἐνοριῶν σας, συμμετείχατε στίς ἐκδηλώ­σεις γιά τά παιδιά καί τούς νέους πού διορ­γάνωνε ἡ τοπική μας Ἐκ­κλησία, καί ἔτσι εἴχατε τήν εὐ­καιρία, ὁ κά­θε ἕνας καί ἡ κάθε μία ἀπό σᾶς, ἀνάλογα μέ τήν ἡλικία του, νά μά­θετε καί νά ζήσετε πολ­λά.

Ἡ παρουσία σας καί ἡ συμμε­τοχή σας στό κατηχητικό ἔργο τῆς Ἱε­ρᾶς μας Μητροπόλεως ἀλλά καί στή σημερινή θεία Λειτουργία καί τίς ἐκδηλώσεις πού θά ἀκολου­θή­σουν ἀποδεικνύουν τήν ἀγάπη σας καί γιά τόν Χριστό καί γιά τήν Ἐκ­κλησία μας.

Γνωρίζουμε ἐμεῖς οἱ μεγαλύτε­ροι, ὁ Ἐπίσκοπός σας, οἱ ἱερεῖς, οἱ πνευματικοί σας πατέρες, οἱ κατηχητές καί οἱ κατηχήτριές σας, ὅτι αὐτή ἡ ἀγά­πη σας γιά τόν Χριστό καί γιά τήν Ἐκκλησία, ἡ προσπάθειά σας νά ζή­σετε καί σεῖς σύμφωνα μέ τό θέ­λημα τοῦ Θεοῦ, νά ἐκκλησιά­ζε­στε, νά συμμετέχετε στά ἱερά μυ­στήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ἀπο­φεύ­γε­τε νά κάνετε ἤ νά λέτε πράγματα πού κάνουν ἤ λένε πολλοί συμ­μα­θητές καί συμμαθή­τρι­ές σας, δέν εἶναι πάντοτε εὔ­κολη, καί μπορεῖ νά ἀντιμετωπίζε­τε καί σεῖς τήν ἀντί­δραση ἄλλων παιδιῶν ἤ ἀκόμη καί τήν εἰρωνεία καί τά σχόλιά τους.

Θά σᾶς ἐπανα­λά­βω ὅμως καί ἐγώ αὐτό πού γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος πρός τόν μα­θη­τή του Τι­μό­θεο. Τί τοῦ λέει; «Σύ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καί ἐπιστώθης». Ἐσύ, τοῦ λέει, νά παραμένεις στα­θερός σέ αὐ­τά πού ἔμαθες καί δι­δά­χθηκες. Αὐτό ἐπαναλαμβάνω καί ἐγώ πρός ἐσᾶς. Μείνετε σταθε­ροί σέ ὅσα ἀκούσατε ὅλο τόν χρό­νο στά κα­τη­χητικά σας, σέ ὅσα μά­θατε, σέ ὅσα ζήτησατε. Μήν παρα­με­λήσετε καί μήν ξεχάσατε ὅλες τίς εὐσε­βεῖς σας συνήθειες, γιατί ἡ χαλά­ρω­ση τοῦ καλοκαιριοῦ συχνά μᾶς ἐπηρεάζει ὅλους. Ἀλλά ἐσεῖς δέν θά πρέπει νά ἀφήσετε οὔτε τούς πει­­­ρασμούς οὔτε στίς προκλήσεις τοῦ κόσμου νά σᾶς παρασύρουν σέ ἄλ­λα μονοπάτια, πού μπορεῖ νά εἶναι καί ἐπικίνδυνα.

Μείνετε καί αὐτό τό καλοκαίρι κο­ντά στόν Χριστό καί κοντά στήν Ἐκκλησία μας, ἔστω καί ἄν δια­φέ­ρετε ἀπό τούς συνομιλή­κους σας. Καί νά ἔχετε τή βεβαιότητα ὅτι, ἄν ἐσεῖς ἐμμένετε σέ ὅσα διδαχθή­κα­τε, σέ ὅσα ἀκούσατε, τότε καί ἡ χά­ρη τοῦ Θεοῦ θά σᾶς προστατεύει καί θά σᾶς διαφυλάσσει ἀπό τίς δύσκολες στιγμές καί τίς κα­­κοτοπιές πού μπορεῖ νά συνα­ντή­­σετε αὐτό τό καλοκαίρι.

Αὐτή εἶναι ἡ πατρική μου εὐχή γιά τήν καλοκαιρινή περίοδο, τήν πε­ρί­ο­δο τῶν διακοπῶν, πού εὔχομαι νά εἶναι χαρού­μενη καί ξεκούρα­στη. Καί νά ἔρθετε καί στίς κατασκηνώσεις τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως. Καί ἐλπίζω καί εὔ­χομαι νά συ­ναντηθοῦμε καί πά­λι, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, τή νέα χρο­νιά.

Βέβαια, ὅσοι θά ἔρθετε στήν Παναγία Δοβρᾶ, στις κατασκηνώσεις, ἐκεῖ θά ἔχουμε τήν εὐκαιρία νά βλεπόμεθα σχεδόν κάθε ἡμέρα. Γι᾽ αὐτό καί σᾶς παρακαλῶ καί σᾶς προτρέπω· προσπαθεῖστε, μείνετε σέ αὐτά τά ὁποῖα μάθατε ἀπό τούς κατηχητές,    τίς κατηχήτριες καί ἀπό τούς πνευμα­τι­κούς σας πατέρες, καί φροντίστε νά διατηρήσετε μέσα στήν ψυχή σας τήν ἀγάπη γιά τόν Χριστό ἀλλά καί γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους.