Το Σάββατο 24 Ιουνίου πανηγυρίζει η Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας επί τη εορτή του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου αλλά και την εορτή της Συνάξεως πάντων των διαλαμψάντων Αγίων της Σκήτη Βεροίας.
Την παραμονή της εορτής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων χοροστάτησε στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Σταλάξατε τά ὄρη γλυκασμόν καί οἱ βουνοί ὡς ἀρνία σκιρτήσα- τε, ὅτι ἐτέχθη ἐκ τῆς Ἐλισάβετ, ὁ μέλλων ἐφ ̓ ἡμᾶς αὐλίζεσθαι».
Προφητική ἀκούεται ἡ προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου. Προφητι- κή ὄχι μόνο γιά τόν «ἐκ προφήτου προφήτην», γιά τόν «μείζονα ἐν γεννητοῖς γυναικῶν», τό Γενέσιο τοῦ ὁποίου ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας καί τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἱερά αὐ- τή Μονή, ἡ εὐλαβῶς ἀνατεθειμέ- νη στή στοργική προστασία του, ἀλλά καί γιά ὅσα ἐπρόκειτο νά ἀκολουθήσουν τή γέννηση τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, τοῦ κήρυκος τῆς μετανοίας καί Προδρόμου τοῦ Κυρίου.
Διότι ἡ θαυμαστή αὐτή γέννηση δέν ἦταν μόνο καρπός εὐκλεής γιά τούς εὐσεβεῖς ἀλλά ἀτέκνους μέχρι τότε γονεῖς του, τόν Ζαχαρία καί τήν Ἐλισάβετ, ἀλλά ἦταν καί ἡ ἀπαρχή πολλῶν καρπῶν εὐκλεῶν τούς ὁποίους ἐβλάστησε ἡ ἔρη- μος, ἐβλάστησαν τά ὄρη καί οἱ βουνοί, οἱ ὁποῖοι ἀπό γῆ ἔρημος καί ἄβατος καί ἄνυδρος μετετρά- πησαν σέ θερμοκήπια προσευχῆς καί ἀσκήσεως, σέ φυτώρια ἁγιό- τητας καί θεώσεως.
Ἦταν ἡ ἀπαρχή ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνά τούς αἰῶνες ἀκοῦν τή φωνή του, «φωνῇ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ» τοῦ κόσμου, πού καλεῖ τούς ἀνθρώπους σέ μετάνοια. Καί μᾶς καλεῖ σέ μετάνοια, γιατί ἡ μετάνοια εἶναι ὁ μοναδικός τρό- πος νά προσεγγίσει καί νά γνωρί- σει κανείς τόν Χριστό. Γι ̓ αὐτό καί ὁ τίμιος Πρόδρομος δέν σύστηνε τίποτε ἄλλο στούς ἀνθρώπους τούς ὁποίους καλοῦσε νά προετοιμασθοῦν γιά τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καί τῆς βασιλείας του παρά μόνο τή μετάνοια.
«Μετανοεῖτε», ἔλεγε, «ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Καί δέν τούς ζητοῦσε νά μετανοήσουν, γιατί ὁ Χριστός εἶχε ἔλθει στή γῆ γιά νά τούς κρίνει, ἀλλά τούς ζητοῦσε νά μετανοήσουν, νά ἀλλάξουν δηλαδή νοῦ καί διαθέσεις καί ἐπιθυμίες, προκειμένου νά μπο- ρέσουν νά πλησιάσουν τόν Χριστό πού ἔρχεται καί νά κατανοήσουν τόν λόγο καί τή διδασκαλία του.
Διότι, ἀδελφοί μου, ἐάν ὁ ἄν- θρωπος εἶναι προσκολλημένος σέ αὐτά πού πιστεύει, σέ αὐτά πού νομίζει, σέ αὐτά πού κάνει, ἀκόμη καί ἐάν αὐτά δέν εἶναι κακά, δέν εἶναι ἁμαρτωλά, εἶναι γεμάτος ἀπό αὐτά καί δέν μπορεῖ νά δεχθεῖ κάτι ἄλλο, δέν μπορεῖ νά δεχθεῖ τόν Χριστό, δέν μπορεῖ νά ἀκούσει τί τοῦ λέει καί νά τόν ἀκολουθήσει, γιατί αὐτός ἔχει τό δικό του πρόγραμμα, τίς δικές του συνήθειες πού δέν μπορεῖ νά τίς ἀλλάξει, καί ἑπομένως δέν μπορεῖ νά γνωρίσει καί νά πλησιάσει τόν Χριστό.
Γι ̓ αὐτό καί ὁ τίμιος Πρόδρομος, παρότι ἦταν ἐκ κοιλίας μητρός προωρισμένος νά ἑτοιμάσει «τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου», ἦταν προωρι- σμένος νά συναντήσει καί νά βα- πτίσει τόν Χριστό καί νά τόν συ- στήσει μέ αὐτό τόν τρόπο στούς ἀνθρώπους, ἐπιλέγει ἀπό τή νεότητά του τόν δρόμο τῆς ἐρήμου, τόν δρόμο τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς, τόν δρόμο δηλαδή τῆς μετανοίας. Ὄχι γιατί εἶχε ἁμαρτίες γιά τίς ὁποῖες ἔπρεπε νά μετανοή- σει, ἀλλά γιατί ἡ ἀποστασιοποίηση ἀπό τόν κόσμο, ἡ νηστεία καί ἡ προσευχή εἶναι αὐτές πού βοηθοῦν τόν ἄνθρωπο νά μεταποιήσει τόν νοῦ εἰς νοῦν Χριστοῦ, νά μετανοήσει δηλαδή οὐσιαστικά, ὥστε νά μπορέσει νά δεῖ καί νά γνωρίσει τόν Χριστό.
Καί αὐτό ἤθελε νά δείξει καί νά διδάξει ὁ τίμιος Πρόδρομος μέ τό παράδειγμά του στούς ἀνθρώπους, τούς ὁποίους καλοῦσε σέ μετάνοια.
Γι ̓ αὐτό καί δικαίως εἶναι καί ὀνομάζεται ὄχι μόνο κήρυξ τῆς με- τανοίας ἀλλά καί καθηγητής τῶν μοναζόντων. Διότι οἱ μοναχοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἀνά τούς αἰ- ῶνες ἀκολουθοῦν τό παράδειγμά του καί ζώντας ἐν μετανοίᾳ καί προσευχῇ κάνουν τήν ἔρημο νά ἐξανθίσει καρπούς ἀρετῆς καί ἁγιότητος, κάνουν τά ὄρη νά στα- λάζουν τόν γλυκασμό τῆς θείας χάριτος, τήν ὁποία ἑλκύουν μέ τά ἀσκητικά τους παλαίσματα, μέ τήν προσευχή καί τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς τους.
Αὐτό ἔκαναν, ἀδελφοί μου, καί οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες οἱ ἐν τῇ Σκήτει τῆς Βεροίας ἀσκητικῶς διαλάμψαντες, τούς ὁποίους τιμᾶ καί ἑορτάζει ἡ Ἱερά αὐτή Μονή ὡς προστάτες της μαζί μέ τόν ἔφορο καί καθηγεμόνα της, τόν ἅγιο Ἰωάννη, καί ἐπικαλεῖται τίς πρεσβεῖες συναντιλήπτορες τους ὡς τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος τῆς Ἱερᾶς Ἀδελφότητός της.
Γι ̓ αὐτό καί τά ὑπερκείμενα ὄρη σταλάζουν τόν γλυκασμό τῆς χά- ριτός τους στίς ψυχές μας. Γι ̓ αὐτό καί οἱ βουνοί ἀποπνέουν τήν ἠρεμία καί τήν ἀκακία τῶν ἀρνίων, ὅπως ψάλλει προφητικά ὁ ἱερός ὑμνογράφος, προτρέποντάς μας ὅλους νά οἰκειοποιηθοῦμε τή μετάνοια, στήν ὁποία μᾶς καλεῖ καί ὁ τιμώ- μενος σήμερα ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καί Βαπτιστής τοῦ Κυρίου μας ἀλλά καί οἱ ἐπακολου- θήσαντες τοῖς ἴχνεσι του ὅσιοι καί θεοφόροι Πατέρες, οἱ ἐν τῇ Σκήτει τῆς Βεροίας ἀθλήσαντες καί στε- φανωθέντες.
Μᾶς καλοῦν νά οἰκειωθοῦμε τή μετάνοια ὄχι ὡς στιγμιαία πράξη ἀλλά ὡς τρόπο ζωῆς, ὡς διαρκῆ προσπάθεια ἀλλαγῆς νοοτροπίας, εἴτε ζοῦμε στόν κόσμο εἴτε, πολύ περισσότερο, στήν ἔρημο, γιά νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς νά πλησιά- σουμε καί νά γνωρίσουμε τόν Χρι- στό, τόν ὁποῖο ἀξιώθηκαν νά δοῦν καί μέ τόν ὁποῖο ἔζησαν καί ζοῦν ἑνωμένοι οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι καί προστάτες τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, οἱ ὁποῖοι καί πρεσβεύουν γιά ὅλους ὅσους τούς τιμοῦν καί ἐπικαλοῦνται τή μεσιτεία τους.
