Την Παρασκευή 13 Αυγούστου το απόγευμα, όπως κάθε χρόνο, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης.
Στο τέλος στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού, έμπροσθεν του Μητροπολιτικού Κέντρου Πολιτισμού «Παντάνασσα», εψάλησαν τα Εγκώμια του Επιταφίου της Παναγίας και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κήρυξε τον θείο λόγο.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:«Οὐ σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι».
Μέ τή Μικρή Παράκληση πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο πού ψάλαμε ἀπόψε ἐδῶ στόν ἱερό ναό της ὁλοκληρώθηκε ὁ κύκλος τῶν Παρακλήσεων πού ἔχει καθιερώσει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πρός τιμήν τ ῆς Παναγίας μας ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταυγούστου, καθώς προετοιμαζόμεθα γιά νά ἑορτάσουμε τή μεγάλη ἑορτή τῆς ἐνδόξου Κοιμήσεώς της.
Ὅμως ἄν ὁ λειτουργικός κύκλος τοῦ Δεκαπενταυγούστου κλείνει μέ τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ ἀναφορά μας στήν Παναγία δέν τελειώνει ἐδῶ. Συνεχίζεται ὅλον τόν Αὔγουστο, πού εἶναι ἕνας μήνας ἀφιερωμένος στήν Παναγία μας, ἀλλά καί ὅλο τόν χρόνο, γιατί, ὅπως κανένας ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ξεχάσει τή μητέρα του οὔτε νά διακόψει τή σχέση του μαζί της, ἔτσι καί ἐμεῖς οἱ χριστιανοί δέν μποροῦμε οὔτε νά ξεχάσουμε οὔτε νά διακόψουμε τή σχέση μας μέ τήν Κυρία Θεοτόκο, τή Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί μητέρα ὅλων τῶν χριστιανῶν.
Καί αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἐπιθυμία μας καί τή λαχτάρα μας νά ἀναφερόμεθα διαρκῶς πρός τήν Παναγία Παρθένο, τήν Πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν, ἐκφράσαμε ψάλλοντας τήν τελευταία Παράκλησή της καί λέγοντας: «Οὐ σιωπήσομεν ποτέ, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι». Ὑποσχεθήκαμε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὅτι δέν θά σταματήσουμε ποτέ νά διακηρύσσουμε τή δύναμη καί τή χάρη της, δέν θά παύσουμε ποτέ, ἄν καί εἴμεθα ἀνάξιοι, νά τήν ὑμνοῦμε καί νά τήν εὐχαριστοῦμε γιά τίς εὐεργεσίες της καί γιά τίς σωστικές της ἐπεμβάσεις, χωρίς τίς ὁποῖες θά εἴχαμε καταστραφεῖ καί θά εἴχαμε καταποντισθεῖ. Συγχρόνως ὅμως τῆς δώσαμε καί τήν ὑπόσχεση ὅτι δέν θά ἀπομακρυνθοῦμε ποτέ ἀπό τήν ἀγάπη της.
Ὅλα αὐτά δέν εἶναι οὔτε ποιητικές ὑπερβολές οὔτε συναισθηματικές ἐξάρσεις. Ἡ προστασία καί ἡ χάρη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἶναι αὐτή πού μᾶς σκεπάζει καί μᾶς προστατεύει καί ὡς ἄτομα καί ὡς σύνολο πάντοτε, καθημερινά, ὄχι μόνο στίς μεγάλες δυσκολίες μας ἀλλά καί στίς ἁπλές καί μικρές, καί μᾶς σώζει πολλές φορές καί χωρίς ἐμεῖς νά κατανοήσουμε ὅτι κινδυνεύουμε καί ἔχουμε ἀνάγκη τῆς βοηθείας της, διότι ἡ Παναγία μας λειτουργεῖ ὡς πραγματική μητέρα πού φροντίζει τά παιδιά της. Καί καθώς ἔχει τή χάρη, μπορεῖ νά δεῖ καί νά προλάβει κινδύνους καί πειρασμούς πού ἐλλοχεύουν καί μᾶς ἀπειλοῦν, πρίν νά τούς ἀντιληφθοῦμε ἐμεῖς, καί νά ἐπέμβει καί νά μᾶς σώσει.
Καί ἀκόμη καί στίς περιπτώσεις πού δοκιμαζόμεθα ἤ καί κινδυνεύουμε, ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι, ἐάν δέν καταποντιζόμεθα, εἶναι ἡ χάρη καί ἡ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου πού μᾶς προστατεύει καί μᾶς διαφυλάσσει, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά μήν τήν ξεχνοῦμε καί νά μήν ἀπομακρυνόμεθα ἀπό κοντά της, ὅπως τῆς ὑποσχεθήκαμε καί ἀπόψε.
Καί πότε δέν ξεχνοῦμε τήν Παναγία; Ὅταν δέν παραλείπουμε καθημερινά νά ἀναφερόμεθα σ᾽ Αὐτήν. Ὅταν τήν ὑμνοῦμε καί τήν εὐχαριστοῦμε γιά τίς δωρεές της. Ὅταν τήν παρακαλοῦμε νά μᾶς ἔχει ὑπό τή σκέπη της καί νά προστατεύει ὄχι μόνο τό σῶμα μας ἀλλά καί τήν ψυχή μας ἀπό κάθε πειρασμό καί κάθε κίνδυνο.
Ἡ ἀναφορά μας στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ἔκφραση τῆς εὐγνωμοσύνης μας καί οἱ ὕμνοι μας πρός Αὐτήν, ἔστω καί ἄν προέρχονται ἀπό τά χοϊκά μας χείλη, ἔστω καί ἄν δέν εἴμεθα σέ θέση ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοί καί ἀνάξιοι, νά ὑμνήσουμε καί νά μεγαλύνουμε «τήν τιμιωτέρα τῶν χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ», τήν «καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν», χαροποιοῦν τήν Παναγία μητέρα μας καί τήν παρακινοῦν νά μᾶς δίδει περισσότερη χάρη καί μεγαλύτερη εὐλογία.
Μᾶς ὠφελοῦν ὅμως καί μέ ἕναν ἄλλο τρόπο. Ἔχοντας στόν νοῦ καί στά χείλη μας τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἁγιάζουμε καί τόν νοῦ καί τά χείλη καί τήν ψυχή μας μέ τή χάρη της, γιατί καί ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός της καθαρίζει, λένε οἱ Πατέρες, τή σκέψη καί τήν καρδιά μας. Γιατί, ὅταν ἀφιερώνουμε τή σκέψη μας σέ κάτι τόσο καθαρό καί τόσο ἁγνό ὅσο εἶναι ἡ Παναγία μας, τότε δέν ὑπάρχει χῶρος γιά πονηρούς καί ἀκαθάρτους λογισμούς. Ὅταν ἀφιερώνουμε τή σκέψη μας στήν Παναγία, τότε εἴμαστε κοντά της καί δέν θέλουμε νά ἀπομακρυνθοῦμε ἀπό τήν ἀγάπη της.
Καί ἔτσι παρακινούμεθα στόν ἀγώνα μας γιά νά μιμηθοῦμε τήν ἁγία ζωή της, γιά νά μιμηθοῦμε τήν ταπείνωσή της καί τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός της, γιατί αὐτός εἶναι ὁ τρόπος γιά νά μήν ἀπομακρυνόμεθα ἀπό τήν Παναγία μας, ἀλλά νά εἴμεθα κοντά της, νά εἴμεθα ἀσφαλεῖς κάτω ἀπό τή σκέπη καί τήν προστασία της.
Ἄς μήν παύσουμε, λοιπόν, νά παρακαλοῦμε ἀλλά καί νά εὐχαριστοῦμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο γιά τίς δωρεές καί τήν προστασία της καί ἄς τή ζητοῦμε νά μᾶς προστατεύει πάντοτε καί ἰδιαιτέρως τήν περίοδο αὐτή ἀπό τούς κινδύνους πού μᾶς ἀπειλοῦν καί μᾶς κάνουν νά ἀνησυχοῦμε, ἀλλά καί νά σκεπάσει μέ τή χάρη της καί τήν εὐλογία της τήν πατρίδα μας, νά σκεπάσει τούς ἀδελφούς μας πού ἐπλήγησαν ἀπό τίς πρόσφατες καταστροφικές πυρκαϊές· νά σκεπάσει καί νά βοηθήσει καί νά σώσει ὅλους ἐκείνους τούς ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσβληθεῖ ἀπό τόν κορωνοϊό, ἀλλά νά δίνει καί δύναμη, νά δίδει καί κουράγιο καί σ᾽ ὅλους τούς ἰατρούς καί τούς νοσηλευτές, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται γιά νά κρατήσουν ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους στή ζωή. Θά πρέπει καθημερινά ὅλοι μας νά ἐπικοινωνοῦμε μέ τήν Παναγία μας, νά διαβάζουμε τούς Χαιρετισμούς, πού εἶναι οἱ ὕμνοι πού βοηθοῦν τή σχέση μας μέ τήν Παναγία, καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι εἰσακούει τίς δεήσεις μας, εἰσακούει τίς προσευχές μας, καί τότε ἡ Παναγία θά συντρέξει καί θά μᾶς βοηθήσει ὅλους.
