Την Κυριακή 16 Οκτωβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής πάντων των εν Βεροία Αγίων.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε Δοξολογία για την 110η επέτειο της απελευθερώσεως της πόλεως από τον τουρκικό ζυγό παρουσία του Υφυπουργού Οικονομικών και Βουλευτού Ημαθίας κ. Απόστολου Βεσυρόπουλου και των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
Ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως και η καθιερωμένη στρατιωτική και μαθητική παρέλαση στην οδό Μητροπόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Καί ἕτερον ἔπεσεν εἰς τήν γῆν τήν ἀγαθήν καί φυέν ἐποίησεν καρπόν ἑκατονταπλασίονα».
Κυριακή τοῦ Σπορέως σήμερα, ὅπως ὀνομάζεται ἀπό τήν ἀντίστοιχη εὐαγγελική παραβολή, Κυριακή κατά τήν ὁποία τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τούς ἁγίους καί θεοφόρους Πατέρες τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι κατεδίκασαν γιά πρώτη φορά τούς αἱρετικούς εἰκονομάχους. Κυριακή κατά τήν ὁποία τιμᾶ ἡ τοπική μας Ἐκκλησία «πάντας τούς ἐν Βεροίᾳ διαλάμψαντας καί τῷ Θεῷ εὐαρεστήσαντας» ἁγίους της. Κυριακή ὅμως κατά τήν ὁποία τιμοῦμε τά Ἐλευθέρια τῆς πόλεώς μας καί συγχρόνως, κατά ἀγαθή συγκυρία φέτος, τήν ἴδια ἡμέρα, τούς ἀγωνιστές καί τούς ἥρωες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος.
Καί σέ αὐτή τή γεμάτη μνῆμες καί συμβολισμούς Κυριακή τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἔρχεται νά μᾶς ὑπενθυμίσει μία πραγματικότητα συνυφασμένη μέ τή ζωή τῶν ἀνθρώπων καί ἰδίως αὐτή τήν ἐποχή. Μᾶς ὑπενθυμίζει τή σπορά, ἀναγκαία γιά τή διατήρηση τοῦ ἀνθρώπου στή ζωή. Ἀναγκαία ὅμως, μέ ἕναν ἄλλο τρόπο, καί γιά τήν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς. Ἀναγκαία καί γιά τήν ἐπίτευξη τῶν στόχων τοῦ ἀνθρώπου.
Ἡ ἔκβαση ὅμως τῆς σπορᾶς δέν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπό τόν σπορέα ἤ τόν σπόρο, ἀλλά καί ἀπό τή δεκτικότητα τῆς γῆς. Ἡ σπορά τοῦ θείου λόγου, στήν ὁποία ἀναφέρεται τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, μέ πρῶτο σπορέα τόν ἴδιο τόν Χριστό, τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, ἐπιτυγχάνει τόν σκοπό της μόνο ὅταν πέφτει «εἰς τήν γῆν τήν ἀγαθήν», καί δέν κινδυνεύει νά πατήσουν τόν σπόρο καί νά τόν ἐξαφανίσουν οἱ ποικίλες καταστάσεις τῆς ζωῆς, οἱ μέριμνες, οἱ σκέψεις, τά διάφορα ἐνδιαφέροντα, ἤ νά τόν κάνει νά μή βλαστήσει ποτέ ἡ σκληρότητα τῆς ἀνθρωπίνης καρδίας ἤ τά ἀγκάθια καί τά ζιζάνια τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν καί ἀδυναμιῶν.
Καί τό ἐπιβεβαιώνουν αὐτό οἱ διάφοροι αἱρετικοί, ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, οἱ ὁποῖοι δέχθηκαν τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὅμως τά ζιζάνια τῆς πλάνης, τά ἀγκάθια τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν, μέ πρῶτα αὐτά τοῦ ἐγωισμοῦ, τόν ἀπέπνιξαν, καί ἀντί νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει ὁ σπόρος, τούς δηλητηρίασε καί τούς ἴδιους καί τούς ὁδήγησε στόν αἰώνιο θάνατο.
Τό ἐπιβεβαιώνουν ὅμως καί οἱ ἥρωες πού τιμοῦμε σήμερα, οἱ ἥρωες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος καί οἱ ἥρωες τῶν Βαλκανικῶν πολέμων, πού μᾶς χάρισαν τήν ἐλευθερία ἀπό τόν βαρύ τουρκικό ζυγό πού κρατοῦσε τή Μακεδονία μας δέσμια γιά πεντακόσια χρόνια.
Στίς δικές τους ψυχές ἔπεσε μαζί τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου καί ὁ σπόρος τῆς ἀγάπης πρός τήν πατρίδα, ἡ ὁποία εἶναι γιά τόν ἄνθρωπο ἀνώτερη ἀπό τήν ἀγάπη του γιά τόν ἑαυτό του, γιά τούς συγγενεῖς του καί γιά τά συμφέροντά του. Καί αὐτή τήν ἀγάπη γιά τήν πατρίδα δέν ἄφησαν νά τήν συμπνίξουν οὔτε οἱ πολιτικές ἀντιπαλότητες τῆς ἐποχῆς, οὔτε ἡ φυσική ἕλξη τοῦ ἀνθρώπου γιά μία ἥσυχη καί ἄνετη ζωή, χωρίς ταλαιπωρίες καί χωρίς κινδύνους. Τήν καλλιέργησαν μέσα στήν ψυχή τους καί τῆς ἔδωσαν χῶρο νά αὐξηθεῖ καί νά μεγαλώσει καί νά δώσει καρπό ἑκατονταπλασίονα. Καί ἄφησαν τά πάντα πίσω τους στήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα οἱ ἥρωες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος, ἄφησαν τίς οἰκογένειές τους καί τήν ἄνετη ζωή τους, καί ἦρθαν στή Μακεδονία κρυφά καί μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους γιά νά πολεμήσουν γιά τήν ἐλευθερία της.
Καί πολέμησαν κάτω ἀπό τραγικά δύσκολες συνθῆκες, μέσα στό βάλτο, μέ πενιχρά μέσα καί ἔχοντας νά ἀντιμετωπίσουν ἐκτός ἀπό τόν τακτικό στρατό καί τά δόλια καί ὕπουλα τεχνάσματα τῶν Βουλγάρων, πού ἤθελαν νά σφετερισθοῦν τή Μακεδονία μας.
Καί ἔσπειραν τόν σπόρο τῆς ἐλευθερίας στήν αἱματοβαμμένη αὐτή γῆ, ὅπως ἔκανε καί ὁ Ἑλληνικός στρατός, ὁ ὁποῖος λίγα χρόνια ἀργότερα ἦρθε ἐδῶ, γιά νά ἀπαλλάξει τόν μαρτυρικό αὐτόν τόπο, τή Μακεδονία μας, ἀπό τή σκλαβιά καί νά χαρίσει τήν ἐλευθερία.
Ἡ ἀγάπη γιά τήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία, ἡ αὐταπάρνηση καί ἡ αὐτοθυσία τῶν ἡρωικῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος ἀλλά καί τῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν καί ἀξιωματικῶν τῶν βαλκανικῶν πολέμων, ἔγινε σπόρος ἐλευθερίας πού ποτίσθηκε μέ τό αἷμα καί τούς ἱδρῶτες τους καί βλάστησε «καρπόν ἑκατονταπλασίονα», τήν ἐλευθερία πού ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς σήμερα.
Τιμώντας τούς ἥρωες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος καί τῶν βαλκανικῶν πολέμων, στούς ἀγῶνες τῶν ὁποίων ὀφείλουμε τήν ἐλευθερία μας, ἄς ἀξιοποιήσουμε τόν σπόρο πού ἐκεῖνοι ἔσπειραν ἀφειδῶς, ὄχι μόνο γιά νά τήν διατηρήσουμε, ἀλλά καί γιά νά ἀποδώσει χάρη καί στίς δικές μας προσπάθειες «καρπόν ἑκατονταπλασίονα» προόδου καί εὐημερίας τῆς πατρίδος μας πού ἀγωνίζεται σέ ἕναν κόσμο ὁ ὁποῖος διέρχεται ἀπό μία δύσκολη ἱστορική συγκυρία.
Ἄς προσπαθήσουμε ἑνωμένοι μέ ἀγάπη γιά τήν πατρίδα καί τό κοινό συμφέρον καί παραμερίζοντας ἰδιοτέλειες καί μικροσυμφέροντα, νά σταθοῦμε ὄρθιοι καί νά προσφέρουμε καί ἐμεῖς ὅ,τι καλύτερο μποροῦμε, ὥστε νά φανοῦμε ἄξιοι τῶν θυσιῶν τῶν πατέρων μας, πού μᾶς ἐλευθέρωσαν ἀπό τόν τουρκικό ζυγό καί μᾶς ἔδωσαν τίς προϋποθέσεις γιά νά ζήσουμε ἐλεύθεροι καί νά δημιουργήσουμε μιά πατρίδα ἰσχυρότερη, ὅπως τῆς ἀξίζει καί μᾶς ἀξίζει.
