Την Τρίτη 17 Οκτωβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία για την 111η επέτειο της απελευθερώσεως της ηρωικής και αγιοτόκου πόλεως από τον τουρκικό ζυγό παρουσία τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, ενώ ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του κατά την Θεία Λειτουργία ανέφερε μεταξύ άλλων: Ἄν κάθε ἐπέτειος ἀποτελεῖ ἀφορμή γιά νά θυμηθοῦμε τό γεγονός πού ἑορτάζουμε καί νά τιμήσουμε τούς πρωταγωνιστές του, ἡ σημερινή ἐπέτειος τῶν Ἐλευθερίων τῆς ἡρωικῆς καί ἁγιοτόκου πόλεως τῆς Ναούσης ἀποτελεῖ εὐκαιρία νά στρέψουμε τή σκέψη μας σέ ἐκείνη τή μεγάλη καί χαρμόσυνη ἡμέρα τῆς ἀπελευθερώσεώς της ἀπό τόν πολύχρονο τουρκικό ζυγό καί νά τιμήσουμε ὅσους πολέμησαν καί ἀγωνίσθηκαν μέ κάθε τρόπο γιά τήν ἐλευθερία μας, καί συγχρόνως νά ἐκφράσουμε καί τήν εὐγνωμοσύνη μας στόν Θεό καί τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ Γένους μας.
Ἡ ἑορτή τῶν Ἐλευθερίων τῆς πόλεώς μας μᾶς δίδει ὅμως καί τήν ἀφορμή νά ἐντρυφήσουμε στή σημασία καί τό νόημα τῆς ἐλευθερίας.
Οἱ πατέρες μας δέν εἶχαν γεννηθεῖ ἐλεύθεροι. Εἶχαν γεννηθεῖ ὑπόδουλοι σέ ἕνα σκληρό καί ἀλλόθρησκο κατακτητή πού γιά αἰῶνες κυριαρχοῦσε στόν τόπο τους. Ὅμως αὐτό δέν τούς ἐμπόδιζε νά αἰσθάνονται τήν ἀνάγκη γιά ἐλευθερία· νά ἔχουν συνείδηση τῆς ἀξίας της καί τῆς σημασίας της καί νά τήν ἐπιδιώκουν.
Καί αὐτό συνέβη γιατί ἡ ἐλευθερία εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ πού τό πρόσφερε στόν ἄνθρωπο ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς δημιουργίας του, ἔστω καί ἐάν κάποιοι τόσο στό παρελθόν ὅσο καί στίς ἡμέρες μας ἐπιχειροῦν νά συκοφαντήσουν τόν Θεό ἀλλά καί τήν Ἐκκλησία ὅτι δῆθεν ἐπιδιώκει νά περιορίσει τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Θεός δέν μᾶς ἔπλασε μόνο ἐλεύθερους ἀλλά καί σέβεται αὐτό τό δῶρο τό ὁποῖο ὁ ἴδιος μᾶς χάρισε καί κατά συνέπεια καί τίς ἐπιλογές μας, ἔστω καί ἐάν αὐτές μᾶς ὁδηγοῦν κάποτε σέ οἰκειοθελῆ ὑποδούλωση τοῦ ἑαυτοῦ μας στίς ἐπιλογές μας.
Ἄν οἱ πατέρες μας κατόρθωσαν στούς πέντε αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς νά διατηρήσουν στήν ψυχή τους ζωντανή τή λαχτάρα ἀλλά καί τήν ἐλπίδα γιά τήν ἐλευθερία, εἶναι γιατί διατήρησαν, κάτω ἀπό δύσκολες καί ἀντίξοες συνθῆκες, ζωντανή καί τήν πίστη τους στόν Χριστό· ἔστω καί ἐάν αὐτό σήμαινε πολλές φορές θυσία καί μαρτύριο. Μαζί μέ τήν πίστη ὅμως ἀλλά καί μέ τή βοήθειά της κατόρθωσαν νά μήν ἀφομοιωθοῦν μέ τόν ἀλλόθρησκο κατακτητή, καί νά μήν ξεχάσουν τήν καταγωγή τους, τήν ἱστορία τους καί τή γλώσσα τους.
Τά δύο αὐτά στοιχεῖα ἐνδυνάμωσαν καί τή θέλησή τους νά ἀγωνισθοῦν γιά τήν ἐλευθερία τοῦ Ἔθνους, μία ἐλευθερία πού γνώριζαν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι μπορεῖ νά περνᾶ μέσα ἀπό τή δική τους θυσία.
Κι ὅμως ἔθεσαν ὑπεράνω τοῦ προσωπικοῦ τους συμφέροντος τό κοινό καλό, τό συμφέρον τῆς πατρίδος καί τοῦ Ἔθνους. Καί ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γι᾽ αὐτό, δίδοντας μαθήματα ἀρετῆς καί ἀγάπης γιά τήν πατρίδα σέ ὅλους ἐμᾶς ἀλλά καί σέ ὅλο τόν κόσμο.
Γι᾽ αὐτό καί ἀξίζουν τόν θαυμασμό καί τήν εὐγνωμοσύνη μας. Γι᾽ αὐτό καί τούς τιμοῦμε σήμερα. Δέν τούς τιμοῦμε μόνο γιά τό μεγάλο δῶρο τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς χάρισαν, ἀλλά καί γιά τό ὑπέροχο παράδειγμα τῆς ἀρετῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητη γιά κάθε ἄνθρωπο καί γιά κάθε Ἔθνος πού θέλει νά προοδεύσει καί νά εὐημερήσει. Γιατί, ἄν δέν θέτουμε τό συμφέρον τῶν πολλῶν, τό συμφέρον τῆς πατρίδος καί τοῦ Ἔθνους, πάνω ἀπό τό δικό μας συμφέρον ἤ τό συμφέρον μιᾶς μικρῆς ὁμάδος, τότε τό μόνο πού θά ἐπιτύχουμε εἶναι ἡ διχόνοια, ἡ ὁποία μπορεῖ νά μᾶς ὁδηγήσει στήν ἀποτυχία καί στήν καταστροφή.
Ἀντίθετα, ἀποβλέποντας καί ἀγωνιζόμενοι ὅλοι ἑνωμένοι γιά τό καλό τῆς πατρίδος μας μέ διάθεση προσφορᾶς καί αὐτοθυσία μποροῦμε νά διατηρήσουμε τήν ἐλευθερία τήν ὁποία μᾶς χάρισαν μέ τόσες θυσίες οἱ πατέρες μας, ἀλλά καί νά φανοῦμε ἀντάξιοι τῶν προγόνων μας.
Ὑπάρχει ὅμως καί μία ἀκόμη προϋπόθεση γι᾽ αὐτό: Ἄν θέλουμε νά διατηρήσουμε τήν ἐλευθερία μας, θά πρέπει νά ἔχουμε συναίσθηση ποιά εἶναι ἡ ἀξία καί ποιό εἶναι τό νόημά της, νά ἔχουμε συναίσθηση ὅτι πηγή τῆς ἐλευθερίας μας εἶναι ὁ Θεός καί μακριά ἀπό αὐτόν δέν ὑπάρχει πραγματική ἐλευθερία. Γι᾽ αὐτό καί θά πρέπει νά μήν παραλείπουμε νά ἐκφράζουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας καί πρός τόν Θεό καί πρός τούς πατέρες μας πού θυσιάσθηκαν γιά νά εἴμεθα ἐμεῖς σήμερα ἐλεύθεροι.
Καί εὔχομαι μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων, ἀνδρῶν, γυναικῶν καί παίδων, ἀλλά καί τοῦ πολιούχου μας ὁσίου Θεοφάνους, νά παραμείνουμε πάντοτε ἐλεύθεροι καί ἄξιοι τῆς ἐλευθερίας τήν ὁποία μᾶς κληροδότησαν οἱ πατέρες μας.
