Την Κυριακή 22 Οκτωβρίου το πρωί, με αφορμή την 105η επέτειο της απελευθέρωσης της Χαλάστρας, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Χαλάστρας τελέστηκε λαμπρό Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της θείας Λειτουργίας και συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε το θείο λόγο.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία με την παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών. Ακολούθησε τρισάγιο πεσόντων, μαθητική παρέλαση. Επίσης τελέστηκαν τα εγκαίνια έκθεσης έργων ζωγραφικής του Χαλαστρινού ζωγράφου κ. Σωτήρη Ζήση.
Η ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος στην Θεία Λειτουργία :
Ἡμέρα ἐλευθερίων ἡ σημερινή καί εἶναι φυσικό νά ἐγκωμιάζεται ἡ ἐλευθερία, τό μέγιστο αὐτό ἀγαθό γιά τόν ἄνθρωπο, καί νά τιμῶνται ὅσοι ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γι᾽αὐτήν.
Γιατί ὅμως εἶναι μέγα ἀγαθό ἡ ἐλευθερία;
Ἀπό τούς πολλούς καί ποικίλους λόγους πού μπορεῖ νά ἀναφέρει κανείς ὡς ἀπάντηση στό ἐρώτημα αὐτό, θά ἤθελα νά σταθῶ σέ τρεῖς, ἀδελφοί μου.
Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι μέγα ἀγαθό, διότι εἶναι σύμφυτη μέ τήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου.
Ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο ἐλεύθερο καί αὐτεξούσιο. Καί ἀπόδειξη τῆς ἐλευθερίας πού χάρισε ὁ Θεός στούς πρωτοπλάστους εἶναι ὅτι τούς κατέστησε κυρίους ὅλων τῶν δημιουργημάτων του καί ὅλης τῆς κτίσεως. Ὅλα τά ὑπόλοιπα δῶρα τοῦ Θεοῦ προέρχονται ἀπό αὐτή τή μεγάλη δωρεά του, τήν ἐλευθερία. Διότι χωρίς αὐτήν τίποτε δέν μπορεῖ νά ἀπολαύσει ὁ ἄνθρωπος καί σέ τίποτε δέν μπορεῖ νά ἀναπαυθεῖ.
Ὁ δεύτερος λόγος γιά τόν ὁποῖο ἡ ἐλευθερία εἶναι μέγα ἀγαθό εἶναι διότι εἶναι ἕνα ἀγαθό πού ἀνήκει σέ ὅλους, πού μποροῦν καί δικαιοῦνται νά τό ἀπολαύσουν ὅλοι, χωρίς καμία διάκριση ἡλικίας, φυλῆς καί χρώματος. Εἶναι κοινό ἀγαθό ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί γι᾽ αὐτό δέν ὑπάρχει κανείς ὁ ὁποῖος νά μήν τήν ἐπιθυμεῖ καί νά μήν κοπιάζει γιά νά τήν ἀποκτήσει, ὅταν δέν τήν ἔχει.
Καί ὁ τρίτος λόγος πού ἀποδεικνύει, ἀδελφοί μου, ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι ὄντως μέγα ἀγαθό εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἕτοιμοι νά θυσιάσουν καί τή ζωή τους γι᾽αὐτή.
Αὐτή ἡ σπουδαιότητα καί ἡ σημασία τῆς ἐλευθερίας ἀναδεικνύεται καί μέ τόν σημερινό ἑορτασμό τῆς ἐπετείου τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χαλάστρας. Ἕνας μικρός τόπος, μία γωνία γῆς ἀνάμεσα στή θάλασσα καί τόν οὐρανό, μία σπιθαμή γῆς, καί ὅμως ὁ ἑλληνικός στρατός ἔφθασε μέχρι ἐδῶ γιά νά τήν ἐλευθερώσει.
Μιά λωρίδα στεριᾶς τόσο σημαντική καί πολύτιμη ὅμως γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης, στήν ὁποία συνέβαλαν μέ ὅλες τους τίς δυνάμεις οἱ κάτοικοι τῆς Κουλακιᾶς.
Γιατί στήν ὑπόθεση τῆς ἐλευθερίας δέν ὑπάρχει διάκριση ἀνάμεσα σέ στρατηγούς καί στρατιῶτες, ἀνάμεσα σέ εἰδήμονες τῆς στρατιωτικῆς τέχνης καί ἁπλούς πολίτες. Στήν ὑπόθεση τῆς ἐλευθερίας μετρᾶ ἡ προσφορά καί ἡ ἑτοιμότητα γιά θυσία, μετρᾶ «τό πύρωμα τῆς καρδιᾶς», ὅπως γράφει ὁ ποιητής.
Ἔτσι δίπλα στούς ἥρωες τῶν βαλκανικῶν πολέμων πού πολέμησαν κάτω ἀπό ἐξαιρετικά δύσκολες συνθῆκες γιά νά κατορθώσουν νά ἐλευθερώσουν τήν αἱματοβαμμένη γῆ τῆς Μακεδονίας μας, στέκονται ἰσάξια καί οἱ ἥρωες αὐτοῦ τοῦ τόπου, μέ πρῶτο τόν μικροκαμωμένο ἐκεῖνο καροποιό Γεώργιο Νταλιγκάρη, ὁ ὁποῖος λίγες μόνο ὧρες μετά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Χαλάστρας πλησίασε τούς στρατηγούς πού ἀγωνιοῦσαν νά βροῦν μία λύση γιά νά περάσει ὁ ἑλληνικός στρατός τόν Ἀξιό, τίς γέφυρες τοῦ ὁποίου εἶχαν καταστρέψει οἱ Τοῦρκοι, καί νά φθάσει τό συντομότερο δυνατόν στή Θεσσαλονίκη, πρίν νά προλάβουν οἱ Βούλγαροι νά εἰσέλθουν στήν πόλη καί νά τήν καταλάβουν. Τούς πλησίασε καί τούς εἶπε τή λύση: νά δέσουν μέ σχοινιά ὅ,τι ξύλινο ὑπῆρχε στή Χαλάστρα, πόρτες, παράθυρα, σανίδια, βάρκες, βαρέλια καί νά φτιάξουν μία πρόχειρη γέφυρα γιά νά περάσουν οἱ στρατιῶτες μας. Ὅπως καί ἔγινε.
Οἱ κάτοικοι τῆς Χαλάστρας, οἱ πατέρες σας, προσέφεραν χωρίς δισταγμό τό πολύτιμο αὐτό ὑλικό διαλύοντας τά σπίτια τους καί μαζί μέ αὐτό καί τήν προσωπική τους ἐργασία ὥστε νά δημιουργηθεῖ ἡ γέφυρα γιά νά περάσει ὁ στρατός μας καί γιά νά ἐλευθερωθεῖ ἡ Θεσσαλονίκη.
Γι᾽ αὐτό καί στέκονται ἐπάξια δίπλα στούς ἥρωες τῶν πεδίων τῶν μαχῶν· γι᾽ αὐτό ἡ προσφορά τους μνημονεύεται καί πρέπει νά μνημονεύεται ἐσαεί, γιατί ἡ ἐλευθερία γιά τήν ὁποία ἐργάσθηκαν καί αὐτοί κερδίζεται μέ μικρές καί μέ μεγάλες θυσίες, πού ὅμως ὅλες εἶναι ἀναγκαῖες καί ἀπαραίτητες καί καμία δέν εἶναι εὐκαταφρόνητη καί ταπεινή.
Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς σήμερα τιμώντας τούς ἥρωες πού θυσιάσθηκαν γιά τήν ἐλευθερία μας, τιμοῦμε καί τούς πατέρες μας γιά τήν γενναία πράξη τους καί τή συμβολή τους στόν ἀγώνα γιά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος μας, καί ἀποδίδουμε τήν εὐχαριστία καί τήν εὐγνωμοσύνη μας στόν Θεό, τήν Παναγία μας, τήν ὑπέρμαχο Στρατηγό μας, καί τούς ἁγίους νεομάρτυρες συμπολίτες μας, τόν ἅγιο Ἀθανάσιο καί τόν ἅγιο Ἰωάννη, οἱ ὁποῖοι μέ τίς πρεσβεῖες τους ἐνίσχυσαν τόν στρατό μας καί μᾶς χάρισαν τήν ἐλευθερία.
Εὔχομαι, ἀδελφοί μου, τό παράδειγμα τῆς προσφορᾶς τῶν πατέρων μας νά ἀποτελεῖ πάντοτε πρότυπο καί γιά μᾶς, γιατί ἡ πατρίδα μας καί ἡ ἐλευθερία ἔχουν ἀνάγκη καί σήμερα τήν προσφορά ὅλων μας, τήν προσφορά ὅσων τήν ἀγαποῦν ὄχι μόνο στά λόγια ἀλλά καί μέ τήν ψυχή τους, γνήσια καί ἡρωικά, ὅπως οἱ πατέρες μας.
