Την Κυριακή 4 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Αγκαθιάς.
O Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οὐ γάρ οἱ ἀκροαταί τοῦ νόμου δίκαιοι παρά τῷ Θεῷ, ἀλλ᾽ οἱ ποιηταί τοῦ νόμου δικαιωθήσονται».
Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ἑορτάσαμε καί πανηγυρίσαμε, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, καί τοῦ ἐκφράσαμε γιά ἀκόμη μία φορά τόν σεβασμό καί τήν εὐγνωμοσύνη μας, γιά τή μεγάλη τιμή πού ἔκανε στούς πατέρες μας νά ἀκούσουν ἀπό τόν ἴδιο, ἀπό τό «σκεῦος τῆς ἐκλογῆς», τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί νά πιστεύσουν στήν ἀλήθειά του.
Καί εἶναι ὄντως ἄξιο καί δίκαιο νά τιμοῦμε τόν πρωτοκορυφαῖο ἀπόστολο καί νά καυχώμεθα γιατί ἡ τοπική μας Ἐκκλησία ἔχει τό προνόμιο καί τήν εὐλογία νά ὀνομάζεται καί νά εἶναι ἀποστολική, ἱδρυθεῖσα ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο. Δέν ἀρκεῖ ὅμως νά καυχώμεθα καί νά τόν τιμοῦμε μόνο μέ ἐγκώμια καί ἐκδηλώσεις. Ἡ πραγματική τιμή πρός τόν μεγάλο ἀπόστολο, τόν ἀπόστολο Παῦλο, εἶναι νά προσπαθοῦμε καί νά ἀγωνιζόμεθα νά κάνουμε πράξη καί βίωμά μας ὅσα ἐκεῖνος μᾶς δίδαξε, νά ἀγωνιζόμεθα γιά νά γίνουμε μιμητές του, σύμφωνα μέ τήν προτροπή του, «μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς κἀγώ Χριστοῦ». Νά ζοῦμε δηλαδή, ὅπως ζοῦσε καί ὁ οὐρανοβάμων ἀπόστολος, τή ζωή τοῦ Χριστοῦ, νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του, πού μᾶς δίδαξε μέ τό κήρυγμά του. «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός», μᾶς λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος.
Αὐτό μᾶς προτρέπει μέ ἄλλους λόγους καί στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Τί μᾶς λέγει; «Οὐ γάρ οἱ ἀκροαταί τοῦ νόμου δίκαιοι παρά τῷ Θεῷ, ἀλλ᾽ οἱ ποιηταί τοῦ νόμου δικαιωθήσονται».
Γιά τόν Θεό δέν λογίζονται εὐσεβεῖς καί δίκαιοι ὅσοι ἀκοῦν τόν νόμο του, ἀλλά αὐτοί πού θά δικαιωθοῦν κατά τήν ἡμέρα τῆς μελλούσης κρίσεως καί θά ἀξιωθοῦν νά συγκαταριθμηθοῦν μεταξύ τῶν ἐκλεκτῶν του εἶναι ὅσοι ἐφαρμόζουν τόν νόμο καί τίς ἐντολές του, ὅσοι ταυτίζουν τό θέλημά τους μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ζοῦν σύμφωνα μέ αὐτό. Ὅπως ἔπραξαν καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἔπραξε καί ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ἐπίσκοπος Κρήτης, τόν ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα, ἀλλά καί ὅλοι οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες, οἱ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει διαλάμψαντες, οἱ ὁποῖοι ἐβίωσαν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ζοῦσαν ἐν Χριστῷ.
Ἑπομένως, δέν ἀρκεῖ νά ἐπαναπαυόμεθα στό γεγονός ὅτι εἴμεθα μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἀκοῦμε τόν λόγο του μέσα στήν Ἐκκλησία ἤ παρακολουθοῦμε πνευματικές ὁμιλίες ἤ ἀκόμη τόν μελετοῦμε μέσα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή καί ἄλλα πνευματικά ἀναγνώσματα. Ὅλα αὐτά εἶναι χρήσιμα καί ὠφέλιμα καί πρέπει νά τά κάνουμε, ἀλλά δέν πρέπει νά μᾶς δημιουργοῦν τήν ψευδαίσθηση τῆς εὐσεβείας. Τό ἀντίθετο μάλιστα, διότι ὅσο περισσότερο γνωρίζουμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅσο περισσότερο γνωρίζουμε τί ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς ὁ Θεός, ὅσο περισσότερο γνωρίζουμε ὅτι ὁ Χριστός μᾶς ἔδωσε τό Εὐαγγέλιο καί τίς ἐντολές του ὄχι ὡς ἀνάγνωσμα ἀλλά ὡς ὁδηγό τῆς ζωῆς μας, τόσο περισσότερο θά πρέπει νά μήν ἐπαναπαυόμεθα καί νά μήν ἐφησυχάζουμε, ἀλλά νά ἀγωνιζόμεθα μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μας νά ἐναρμονίζουμε τή ζωή μας μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.
Συχνά συμβαίνει, ἐπειδή εὑρισκόμεθα μέσα στήν Ἐκκλησία, ἐπειδή μεγαλώσαμε μέσα σέ ἕνα χριστιανικό περιβάλλον, ἐπειδή τηροῦμε τίς βασικές ἀρχές τῆς πίστεώς μας, ἐπειδή ἔχουμε κάποια εὐσέβεια, νά νομίζουμε ὅτι εἴμεθα συνεπεῖς ἔναντι τοῦ Θεοῦ καί δέν χρειάζεται νά κάνουμε κάτι ἄλλο.
Αὐτό ὅμως ἀποτελεῖ πλάνη τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ μέ τόν τρόπο αὐτό νά μᾶς παρασύρει στήν ἀδράνεια καί τελικά στήν οὐσιαστική ἀπομάκρυνση ἀπό τόν Θεό.
Ὁ Χριστός μᾶς προειδοποιεῖ ὅτι μία τέτοια ἀντιμετώπιση εἶναι ἐπικίνδυνη λέγοντας ὅτι «ὁ γνούς τό θέλημα τοῦ Κυρίου ἑαυτοῦ καί μή … ποιήσας δαρήσεται πολλάς· ὁ δέ μή γνούς … δαρήσεται ὀλίγας». Ὅποιος γνωρίζει, δηλαδή, τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί δέν τό ἐφαρμόζει στή ζωή του, αὐτός ἔχει μεγαλύτερη εὐθύνη καί θά ἔχει μεγαλύτερη τιμωρία ἀπό ἐκεῖνον πού δέν τό γνωρίζει καί γι᾽ αὐτό δέν τό ἐφαρμόζει. Ὁπωσδήποτε ἐμεῖς οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί, φέρουμε μεγαλύτερη εὐθύνη, ἐάν δέν εἴμεθα συνεπεῖς μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τηρητές τοῦ λόγου του.
Ἄς προσέξουμε, λοιπόν, καί ἄς ἐξετάσουμε ὅλοι τόν ἑαυτό μας κατά πόσον ἀκολουθοῦμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ· κατά πόσον ὅσα ἀκοῦμε καί ὅσα μελετοῦμε δέν εἶναι ἁπλῶς γνώσεις πού συσσωρεύουμε, σάν τίς ἄλλες γνώσεις πού ὅλοι ἔχουμε, ἀλλά εἶναι ὁδηγίες γιά τή ζωή μας, εἶναι πυξίδα πού μᾶς ὁδηγεῖ πρός τόν Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ προορισμός μας, εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ζοῦμε καί δείχνουμε τήν ἀγάπη μας πρός τόν Θεό. Διότι ὁ Χριστός δέν λέγει ὅτι αὐτός πού ἀκούει τίς ἐντολές μου μέ ἀγαπᾶ, ἀλλά «ὁ τηρῶν τάς ἐντολάς μου, ἐκεῖνος ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με».
Ἄς ἀκούσουμε, λοιπόν, τόν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί ἄς προσπαθήσουμε νά μήν εἴμεθα μόνο ἀκροατές τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τηρητές του. Ἄς προσπαθοῦμε νά δείχνουμε καθημερινά τήν ἀγάπη μας στόν Χριστό ζώντας ὅπως Ἐκεῖνος μᾶς ὑπέδειξε, «ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν», ὄχι γιά νά ἀκοῦμε τόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά γιά νά ἀξιωθοῦμε κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως νά ἀκούσουμε τόν ἔπαινο τοῦ Κυρίου μας καί νά κληρονομήσουμε τήν αἰώνιο ζωή, τήν ὁποία ἔχει ἑτοιμάσει ἀπό καταβολῆς κόσμου γιά ὅσους ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημά του.
Ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία μας καθημερινά μᾶς προβάλλει τέτοια παραδείγματα, μᾶς προβάλλει τούς ἁγίους μας, τή ζωή τῶν ἁγίων μας, τήν ὁποία πρέπει νά ἔχουμε ὡς ὑπόδειγμα γιά νά μπορέσουμε πράγματι νά ζήσουμε καί ἐμεῖς, ὅπως ζητᾶ ὁ Χριστός. Γιατί καί ἐκεῖνοι ἦταν ἄνθρωποι μέ τά ἴδια ἐλαττώματα, θά ἔλεγα, μέ τίς ἴδιες ἀδυναμίες πού ἔχουμε καί ἐμεῖς, ἀλλά ἀγωνίσθηκαν, προσπάθησαν, μαρτύρησαν, ὁμολόγησαν καί ἔγιναν ἕνα μέ τόν Χριστό. Αὐτό μποροῦμε καί ἐμεῖς νά τό κάνουμε, φθάνει νά τό θέλουμε. Καί ὅσο βέβαια ἔχουμε χρόνο, γιατί κανείς δέν ξέρει πότε θά ἔλθει ἡ στιγμή πού θά μᾶς καλέσει ὁ Θεός.
Ζοῦμε σέ μία ἰδιαίτερη περίοδο, σέ μία δύσκολη περίοδο. Βλέπουμε ὅτι καθημερινά φεύγουν ἄνθρωποι δικοί μας, γνωστοί, συγγενεῖς, φίλοι, μέ τόν ἐπάρατο αὐτόν ἰό, τόν κορωνοϊό, καί δέν ξέρουμε πῶς ἔφυγαν. Ἦσαν ἕτοιμοι; Ἦσαν μέσα στήν πορεία αὐτή πρός τόν Χριστό; Ἑνώθηκαν μέ τόν Χριστό; Πῆραν αὐτό τό τελευταῖο, θά λέγαμε, πού εἶναι τό διαβατήριο, πῆραν τόν Χριστό μαζί τους, κοινώνησαν, γιά νά φθάσουν ἐκεῖ πού πρέπει, στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν; Αὐτά ὅλα ἄς μᾶς προβληματίσουν ζώντας μέσα στή δύσκολη αὐτή περίοδο.
Ὁ Θεός νά μᾶς φωτίσει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος καί οἱ ἅγιοι πού ἑορτάζουν σήμερα νά μᾶς βοηθήσουν καί ὅλοι οἱ ἅγιοι, μέ πρῶτον τόν ἅγιο Ἀθανάσιο, πού ἔζησε τόσες ταλαιπωρίες στή ζωή του, ἀλλά ὁμολογοῦσε παντοῦ καί πάντοτε τόν Χριστό, γιά νά εἶναι αἰώνια μαζί του. Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή ὅλων.
