Για δύο θαύματα τα οποία πραγματοποίησε ο Ιησούς Χριστός, ακούσαμε αδελφοί μου στη σημερινή ευαγγελική περικοπή.
Το πρώτο από τα δύο ήταν η θεραπεία δύο τυφλών. Οι δύο τυφλοί ακούγοντας ότι ο Κύριος βρίσκεται στην περιοχή τους, ακολούθησαν τον Ιησού και του φώναξαν γεμάτοι από ελπίδα και πίστη. « ελέησον μας, Υιέ Δαυίδ». Αξιοθαύμαστη η πίστη τους. Και αυτό γιατί, χωρίς να βλέπουν οι ίδιοι, είχαν πιστέψει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι θαυματουργός. Όταν οι τυφλοί ερωτήθηκαν από τον Κύριό μας αν πιστεύουν ότι έχει τη δύναμη να τους θεραπεύσει, εκείνοι απάντησαν «Ναι Κύριε» . Και τότε άγγιξε τα μάτια τους και είπε « Σύμφωνα με την πίστη σας ας γίνη». Και τα μάτια των τυφλών άνοιξαν. Και ενώ ο Κύριος τους είπε να μη διαδόσουν αυτό το γεγονός, εκείνοι εξερχόμενοι, διαφήμισαν παντού την θεραπεία τους χαρούμενοι από το θαύμα που συντελέστηκε λίγο πριν σε εκείνους από τον Κύριό μας.
Στο δεύτερο θαύμα που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, μαρτυρεί την αγάπη του Κυρίου. Αμέσως μετά τη θεραπεία των δύο τυφλών, μπροστά στον Ιησού οδηγείται ένας κωφάλαλος δαιμονιζόμενος. Η θεραπεία αυτή, ενώ προκαλεί το θαυμασμό του λαού, παράλληλα διεγείρει το φθόνο των Φαρισαίων, οι οποίοι, λέγοντας και πάλι ψεύδη, ισχυρίζονται ότι ο Κύριος βοηθήθηκε από τον άρχοντα των δαιμόνων για να θεραπεύσει των δαιμονισμένο κωφάλαλο.
Ας επιστρέψουμε όμως πάλι αδελφοί μου, στην θεραπεία των δύο τυφλών. Ακούσαμε ότι ο Κύριος τους ζήτησε να μην πουν τίποτα για το θαύμα και τη θεραπεία τους. Εκείνοι όμως θαμπωμένοι από την ευτυχία της θεραπείας τους, όχι μόνο δεν έκαναν ό,τι τους ζήτησε ο Κύριος, αλλά αντιθέτως διέδωσαν παντού το γεγονός. Περίτρανο παράδειγμα μετριοφροσύνης μας προσφέρει ο Παντοδύναμος Ιησούς. Θέλησε να μας δείξει πως, όταν πράττουμε κάτι καλό, είμαστε υποχρεωμένοι να το πράττουμε με μετριοφροσύνη και χωρίς εγωιστική διαφήμιση. Όποιος ευεργετεί δεν πρέπει να το κάνει από εγωισμό ή για λόγους προβολής. Γι΄αυτό και μετά δεν πρέπει να ζητάει ευχαριστίες και λόγους κολακίας. Ευλογημένες οι ελεημοσύνες, οι αγαθοεργίες, οι καλές πράξεις. Όσο μικρές ή και μεγάλες αν είναι. Ωφέλιμες όμως, και παράλληλα ευλογημένες από τον Θεό, μόνο όταν αυτές κινούνται πάνω στα πλαίσια της άδολης και φιλεύσπλαγχνης αγάπης.
Ας εξετάσουμε όμως τώρα και την πράξη των δύο θεραπευμένων πλέον τυφλών.
Αν λοιπόν, αυτός που ευεργετεί, δεν πρέπει να ζητάει ευχαριστίες, εκείνος που ευεργετείται τι πρέπει να κάνει; Μα να εκδηλώνει τις εγκάρδιες ευχαριστίες του προς τον ευεργέτη του. Οφείλει να καταδεικνύεται ευγνώμων προς τον ευεργέτη του. Έτσι ακριβώς έπραξαν και οι δύο θεραπευμένοι τυφλοί. Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης τους, υπερίσχυσε τόσο πολύ, ώστε έδειξαν απόλυτη ανυπακοή προς τον Ιησού και την εντολή που τους έδωσε, να μη πουν πουθενά, για τη θεραπεία τους.
Αυτό που ζήτησε ο Κύριός μας από τους δύο τυφλούς, πρέπει να το θυμόμαστε αδελφοί μου συνέχεια και να παραδειγματιζόμαστε. Δυστυχώς στις ημέρες μας, με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας και όχι μόνο, πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι μέσα από διαφόρων ειδών ελεημοσύνης προς τους συνανθρώπους μας, επιδιώκουν όχι τόσο να βοηθήσουν και να ελεήσουν, όσο στο να διαφημιστούν και να προβληθούν μέσα από αυτές τις αγαθοεργίες.
Κοινός στόχος όλων μας, είναι η ελεημοσύνη στον συνάνθρωπο που αντιμετωπίζει, άλλος πολλά και άλλος λιγότερα προβλήματα. Πρωταρχικός μας όμως στόχος, δεν πρέπει να είναι η προβολή, ο έπαινος και η εφήμερη δόξα.
Η ζωή μας αδελφοί μου, πρέπει να είναι «ζωή κατά Θεόν» και τα έργα μας, να μένουν «εν κρυπτώ». Με λίγα λόγια, «να μη γνωρίζει το αριστερό χέρι, τι κάνει το δεξί».
Μόνο σε αυτή την περίπτωση, οι ελεημοσύνες μας και οι αγαθοεργίες μας θα είναι αληθινές και θεάρεστες. Η εγωιστική προβολή, δεν συνάδει με τη ζωή ενός Χριστιανού. Και ας μη δικαιολογούμαστε, ότι το πράττουμε, για να παραδειγματιστούν κι άλλοι.
Αδελφοί μου, ο Ιησούς είναι ο Θεός μας και ο Λυτρωτής μας. Ας αγωνιζόμαστε μόνο για αυτόν και για την σωτηρία της ψυχής μας. Μόνο έτσι θα νιώσουμε την αληθινή ευτυχία και μόνο έτσι θα την κατακτήσουμε. Αμήν.
