(Ματθ. Θ΄ 9-13)
16 Νοεμβρίου 2014
Αγαπητοί μου αδελφοί, λέει σε κάποιον λόγο του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πως ο άνθρωπος ο οποίος εντρυφά στα κείμενα της Καινής Διαθήκης, είναι ένα φυτό που πάντοτε βγάζει ανθούς και καρπούς. Ο ίδιος Πατέρας αναφέρει κάπου αλλού, πως κάθε κείμενο της Αγίας Γραφής φέρνει γαλήνη, φέρνει παράκληση, φέρνει παρηγοριά και δύναμη. Μέσα από ένα τέτοιο θεόπνευστο κείμενο, γνωρίζουμε αδελφοί μου, τον σημερινό εορταζόμενο Άγιο, τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ματθαίο, ο οποίος είναι ο συγγραφέας του πρώτου Ευαγγελίου της Καινής Διαθήκης.
Από το ίδιο το Ευαγγέλιο του, μαθαίνουμε ότι ενώ προχωρούσε ο Χριστός στην Καπερναούμ, είδε έναν άνθρωπο να κάθεται στο τελωνείο, που ονομαζόταν Ματθαίος, και του λέει: «Ακολούθησέ με». Οι τελώνες ήταν εκείνη την εποχή οι φοροεισπράκτορες. Ήταν όμως και φοβεροί εκμεταλλευτές του κόπου των φτωχών ανθρώπων, γι’ αυτό και ο κόσμος απομακρυνόταν απ’ αυτούς, θεωρώντας τους ανθρώπους αμαρτωλούς και άρα καταδικασμένους από το Θεό. Όπως μας πληροφορεί το σημερινό Ευαγγέλιο, στο κάλεσμα του Χριστού, ο Ματθαίος ανταποκρίθηκε αμέσως. Συγκεκριμένα σηκώθηκε και τον ακολούθησε, και μάλιστα στη συνέχεια παρέδωσε προς τιμήν του Κυρίου μας, τραπέζι στο σπίτι του, ακριβώς για να δηλώσει την χαρά του που συνάντησε τον Χριστό. Ο Ματθαίος θέλει να μοιραστεί αυτή τη χαρά και μάλιστα με ανθρώπους του περιβάλλοντος του. Γι’ αυτό κάλεσε στο σπίτι του και άλλους τελώνες, γεγονός που προκάλεσε τα αρνητικά σχόλια των Φαρισαίων εναντίον του Χριστού. Πως γίνεται έλεγαν, ενώ μιλάει για το θέλημα του Θεού, εκείνος να τρώει και να πίνει με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς.
Ο Χριστός μας όμως, με την παρουσία του στο σπίτι του Ματθαίου, θέλει να στείλει ένα νέο μήνυμα και να εγκαινιάσει τη νέα του διδασκαλία, που ήταν βέβαια αντίθετη με εκείνην των Φαρισαίων. Ο Κύριος με τη στάση του θέλει να δείξει πως αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, ιδιαίτερα όμως εκείνους που βασανίζονται από την αρρώστια της αμαρτίας. Γι’ αυτό απαντάει στους Φαρισαίους πως δεν έχουν ανάγκη από γιατρό οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι, και πως δεν ήρθε για να καλέσει σε μετάνοια δικαίους, αλλά αμαρτωλούς.
Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, υπάρχει μία παραβολή που δεν την αναφέρει κανένας άλλος Ευαγγελιστής. Είναι η παραβολή του κρυμμένου θησαυρού. Εκεί αναφέρει ο Χριστός, ότι η Βασιλεία των ουρανών, μοιάζει με θησαυρό κρυμμένο στο χωράφι, που τον βρήκε ένας άνθρωπος και τον έκρυψε. Όλος χαρά, πηγαίνει και πουλάει όλα όσα έχει, και αγοράζει εκείνο το χωράφι για να του μείνει ο θησαυρός.
Το γεγονός ότι μόνο ο Ματθαίος διασώζει αυτή την παραβολή, δεν είναι τυχαίο. Μπορεί αυτή η παραβολή να ταιριάζει απόλυτα με την ζωή του. Ίσως ο Ματθαίος να είναι αυτός ο άνθρωπος της παραβολής, που σκάβει στο χωράφι και βρίσκει τον θησαυρό, που δεν είναι άλλος από τον Χριστό. Ο Χριστός για τον Ματθαίο είναι ο θησαυρός, που μόλις τον ανακάλυψε τα άφησε όλα για να τον ακολουθήσει.
Αδελφοί μου, η Εκκλησία μας την σημερινή ημέρα, μας παρουσιάζει ακόμα έναν Άγιο της, που έζησε ύστερα από τη συνάντηση που είχε με τον Κύριο, το πέρασμα από την ζωή της αμαρτίας στην εν Χριστώ ζωή και έτσι μας γεμίζει και εμάς, ελπίδα και παρηγοριά. Μέσα από την γιορτή του ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, θέλει να μας μιλήσει για ένα θησαυρό που ανακάλυψε και άλλαξε ολοκληρωτικά όλη η ζωή του. Θέλει να μας πει πως, όπως ο άνθρωπος της παραβολής του κρυμμένου θησαυρού, σκάβοντας το χωράφι βρήκε το θησαυρό, έτσι και εμείς πρέπει να αρχίσουμε να καλλιεργούμε το χωράφι της ψυχής μας, για να συναντήσουμε επιτέλους τον αληθινό θησαυρό που δεν είναι άλλος από τον Χριστό μας.
Αυτόν τον θησαυρό, αδελφοί μου, πρέπει να τον βάλουμε μέσα στην καρδιά μας και να αγωνιζόμαστε κάθε μέρα για την εξασφάλισή του. Θα είναι σαν να έχουμε καλέσει, όπως έκανε κάποτε ο Ματθαίος, τον Κύριο σε δείπνο, και έτσι θα ζούμε από τώρα την χαρά της κοινωνίας της αγάπης του Θεού. Αμήν.
