Ένα ακόμη θαύμα του Χριστού μας περιγράφει η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Ένα θαύμα, το οποίο για μία ακόμη φορά συκοφαντήθηκε. Γιατί σύμφωνα με τον αρχισυνάγωγο η θεραπεία δεν θα έπρεπε να γίνει την ημέρα του Σαββάτου. Και ο Χριστός κλιμακωτά αποδεικνύει την σοβαρότητα και την σπουδαιότητα του θαύματος γιατί αφορούσε έναν άνθρωπο:
Το Σάββατο κάνουν μια απλή δουλειά όπως το πότισμα του ζώου. Ο άνθρωπος είναι ανώτερος.
Το ζώο το δένουμε και το ταΐζουμε. Τη γυναίκα την ταλαιπωρούσε το δέσιμο της ασθενείας.
Το ζώο είχε πιει και θα ξαναέπινε νερό σύντομα. Η γυναίκα είχε 18 χρόνια κυρτωμένη, άρα η θεραπεία της ήταν σπουδαίο γεγονός στη ζωή της.
Αλλά ποια η αιτία της αντίδρασης; Ο ΦΘΟΝΟΣ. Το μίσος και η ζήλια για την καλοσύνη, την θέση, την κατάσταση του άλλου. Ενώ κάθε άλλο πάθος δικαιολογείται γιατί κάποιο «όφελος» κερδίζουμε (φιλαργυρία, φιληδονία), ο φθόνος δεν προσπορίζει απολύτως τίποτα. Το δικό του δεν θα γίνει δικό μας.
Μας δημιουργείται η εντύπωση πως ο άλλος πήρε αυτό που έχει από κάπου που θα μπορούσαμε να το πάρουμε και μεις και πως τώρα εμείς δεν θα το βρούμε. Ξεχνάμε ότι ο Θεός δίνει τα πάντα και ότι τα του Θεού δεν λιγοστεύουν. Αρκεί να προσπαθήσουμε και να δούμε τη σχέση μας με το Θεό για να λάβουμε και μεις. Το λυχνάρι που ανάβει και τα άλλα δεν χάνει το φως του!!!
Ο φθόνος είναι βαρύτατη αμαρτία που μας κατατρώει και μας οδηγεί στην καταστροφή. Ευθύνεται για τη Σταύρωση του Χριστού! Είναι δεσμός και τυραννία μεγαλύτερος από αυτόν της συγκύπτουσας γυναίκας!
«Ο Ακάθιστος Ύμνος»
Την πέμπτη Παρασκευή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Εκκλησία μας ψάλλει τον Ακάθιστο Ύμνο προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με...
Read more
