Ὁ Χριστὸς πάντα πρόσεχε τοὺς δυστυχισμένους ἀνθρώπους, τοὺς πλησίαζε, ἄκουγε τὸν πόνο τους καὶ δεχόταν τὶς ἐπιθυμίες τους. Ἱκανοποιοῦσε τὰ αἰτήματά τους καὶ τοὺς ὁδηγοῦσε στὴ θεραπεία τοῦ σώματος καὶ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς τους.Μιὰ τέτοια περίπτωση ἦταν καὶ ἡ συγκύπτουσα γυναίκα, ποὺ συνάντησε ὁ Χριστὸς στὴ συναγωγή, ὅπου δίδασκε.
Μαρτυρικὴ ἦταν ἡ ζωὴ τῆς συγκεκριμένης γυναίκας, ἡ ὁποία ὑπέφερε ἐπὶ δεκαοχτὼ ὁλόκληρα χρόνια. Τὸ σῶμα ἦταν κυρτωμένο καὶ δὲν μποροῦσε νὰ σηκώσει τὸ κεφάλι της. Ἡ ἀσθένειά της αὐτὴ δὲν ἦταν φυσική.Ὁδιάβολος τὴ βασάνιζε σκληρά!Ὅμως ἡ γυναίκα αὐτὴ δὲν εἶχε ἀπομονωθεῖ στὸ σπίτι της. Δὲν εἶχε ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν κόσμο. Οὔτε καὶ γόγγυζε γιὰ τὴ σωματική της ἀδυναμία. Ὑπέφερε μὲ ὑπομονὴ καὶ δὲν παρέλειπε νὰ πηγαίνει στὴ συναγωγὴ καὶ νὰ ἀκούει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ποτὲ δὲν τὴν ἐμπόδισε ἡ δυσκολία της στὸ βάδισμα νὰ πάει στὴ συναγωγή.Ἦταν πάντα παροῦσα, γιατὶ εἶχε εὐσέβεια καὶ ἀγαθότητα…..
Ὁ Χριστὸς μόλις εἶδε τὴ συγκύπτουσα γυναίκα, τὴν πλησίασε καὶ τῆς εἶπε: “Γυναίκα, ἀπαλλάσσεσαι ἀπὸ τὴν ἀρρώστια σου”. Στὴ συνέχεια ἔβαλε πάνω της τὰ χέρια του καὶ ἀμέσως θεραπεύτηκε. Ἀνορθώθηκε τὸ σῶμα τῆς γυναίκας, ἡ ὁποία συγκινημένη δόξαζε τὸ Θεό. Τὸ θαῦμα μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ καὶ ὡς ἐπιβράβευση τῆς ταπεινῆς γυναίκας, ἡ ὁποία πήγαινε στὴ συναγωγὴ παρακάμπτοντας τὰ ἐμπόδια. Ὁ Χριστὸς τῆς ἔδωσε αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμοῦσε, νὰ μὴ εἶναι σκυφτὴ καὶ διπλωμένη, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ μετακινεῖται εὔκολα καὶ νὰ ἐργάζεται κανονικά, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι.
