Στον Ιερό Ναό Παναγίας Οδηγήτριας (των Ξένων), στο κέντρο της πόλης της Κέρκυρας λειτούργησε και ομίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας Παξών & Διαποντίων νήσων κ. Νεκτάριος, σήμερα Κυριακή των Απόκρεω. Στη θεία λειτουργία έψαλε ο βυζαντινός χορός υπό τον χοράρχη κ. Νικόλαο Μακρόπουλο, διευθυντή της εκκλησιαστικής σχολής ο Άγιος Αρσένιος της Ιεράς Μητροπόλεως μας. Επειδή ο Ιερός ναός είναι κτίσμα της ηπειρώτικης αδελφότητας, όταν δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της υποδουλωμένης πατρίδας μας, έφεραν από την Ήπειρο και την παράδοση τους, που σε αντίθεση με την επικρατούσα ευρωπαϊκή και ντόπια μουσική, ο Ιερός ναός συνέχισε και συνεχίζει την παράδοση αυτή.
Ο Σεβασμιώτατος κατά την ομιλία του στην θεία λειτουργία υπογράμμισε τρία σημεία και από την ευαγγελική περικοπή της κρίσεως αλλά και από το αποστολικό ανάγνωσμα.
Πρώτον· και οι δίκαιοι αλλά και οι εξ αριστερών κρινόμενοι από τον Κύριο μας, εξέφρασαν την ίδια απορία «Κύριε πότε σε είδομεν». Σε αυτό λοιπόν το σημείο το ζητούμενο για τον σύγχρονο άνθρωπο αλλά και για τον άνθρωπο κάθε εποχής, είναι η αναγνώριση του Θεού στην ζωή του. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει τον Θεό, εάν προηγουμένως δεν τον συναντήσει μέσα από τον αδελφό του, μέσα από τον πόνο, την δοκιμασία και την ασθένεια του αδελφού του. Για μεν τους αμαρτωλούς ορθώνεται το τοίχος της αμαρτίας ( το μεσότοιχον της έχθρας). Δεν αφήνει τον άνθρωπο να γνωρίσει τον Θεό και δικαίως διερωτώνται « Κύριε πότε σε είδομεν». Αλλά και οι δίκαιοι δεν κατενόησαν το πρόσωπο του Θεού μέσα από την διακονία τους, την οποία παρείχαν στον πονεμένο και θλιμμένο αδελφό τους. Και τούτο γιατί η έπαρση η οποία είναι δυσδιάκριτη, δεν άφησε την ταπείνωση τους, να γνωρίσουν τον Θεό μέσα από το πρόσωπο του αδελφού τους.
Το σημερινό δράμα της ανθρωπότητας εστιάζεται στη αυτονόμηση του ανθρώπου από τον Θεό, με αποτέλεσμα ο σύγχρονος άνθρωπος που ψάχνει να βρει την οντότητα του, μέσα από τον πολιτισμό, μέσα από την επιστήμη, μέσα από την τεχνολογία, μέσα από την δύναμη της εξουσίας και μέσα από την δύναμη της ύλης και του χρήματος, να αποτυγχάνει στη αναγνώριση του προσώπου του Θεού και να παραμένει στο διηνεκές το ερώτημα « Κύριε πότε σε είδομεν».
Δεύτερον· ο Απόστολος Παύλος στη επιστολή προς Κορινθίους γράφει « ο αμαρτάνων εις τον αδελφόν που έχει ασθενούσα συνείδηση αμαρτάνει εις Χριστόν » που σημαίνουν αυτά τα λόγια ότι η πορεία μας στη θέωση και στη σωτηρία διέρχεται δια μέσου του αδελφού μας. Όσο προσπαθεί ο σύγχρονος άνθρωπός να αξιοποιεί την έννοια της αδελφότητας και της ενότητας, τόσο η πορεία του είναι σταθερά προς συνάντηση του Ιησού Χριστού, ο οποίος υπέρ υμών απέθανε και ανέστη, για να δικαιώσει τον καθένα μας.
Τρίτον· ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός λέει, ότι ο καθένας μας κατά την ημέρα της Δευτέρας παρουσίας θα κρίνει ο ίδιος τον εαυτό του, ενώπιον του Ιησού Χριστού και η κρίσις του καθενός μας έχει να κάνει με το μέγεθος και την ποιότητα της πίστεως μας αλλά και το μέγεθος, την ποιότητα και τον τρόπο της αγάπης μας, έναντι των αδελφών μας, που τελικός αποδέκτης είναι ο Δημιουργός και αναγεννητής μας ο Ιησούς Χριστός.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στο εκκλησίασμα να έχουν δύναμη στον πνευματικό αγώνα για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, να ερευνήσουμε το βάθος της καρδιάς μας και της ζωής μας, ώστε να αγωνισθούμε εναντίον του αρχαίου εχθρού μας. Επιπλέον ζήτησε από τους πιστούς την έντονη προσευχή για τον ομόδοξο ουκρανικό λαό, ο οποίος δοκιμάζεται από τα δεινά του πολέμου, που είναι ένας αδελφοκτόνος πόλεμος και χύνεται αίμα χριστιανικό από χριστιανούς. Εμείς την μόνη προσφορά που έχουμε να κάνουμε, είναι η βαθιά ικεσία μας, όπως λέει και η ευχή του Μεγάλου Βασιλείου « παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών, σβέσον τα φρυάγματα των εθνών τα τους πολέμους θέλοντα ».
