Η πανήγυρις του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου – Σταυρού

Την Δευτέρα 23 Απριλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Σταυρού Ημαθίας.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Τόν σόν ἐκμιμούμενος, Μάρτυς, Δεσπότην, ἑκών ηὐτομόλησας πρός ἀγῶνας ἔνδοξε», ψάλλει σή­με­ρα ἡ Ἐκκλησία μας πρός τιμήν τοῦ ἁγίου μεγα­λο­μάρ­τυρος Γεωρ­γίου τοῦ τροπαιο­φόρου, τοῦ προ­στάτου τῆς ἐνορίας σας, τοῦ ὁ­ποίου τή μνήμη πανηγυρίζουμε λαμπρά σήμερα στόν ἱερό αὐτό ναό, τόν ἀφιερωμένο στή χάρη του.

Καί στή φράση αὐτή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου περιλαμβάνεται δι­πλό τό ἐγκώμιο πρός τόν προσ­φι­λέστατο ἅγιο καί μεγάλο ἀθλητή, τόν ἅγιο Γεώργιο. Ἐγκωμιάζεται ὡς μι­­μητής τοῦ Δεσπότου Χρι­στοῦ, ἀλλά καί ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖ­ος μέ τή θέλησή του ἔσπευσε νά ἀγω­νισθεῖ τόν καλό ἀγώνα τῆς πί­στε­ως καί νά μαρτυρήσει γι᾽ αὐ­τήν.

Ἐπιφανής ἀξιωματικός τοῦ ρω­μαϊκοῦ στρατοῦ ὁ ἅγιος Γεώργιος, ἀπολάμβανε τήν εὔνοια τοῦ  αὐ­το­κράτορα Διοκλητιανοῦ γιά τήν ἀν­­δρεία καί τίς ἱκανότητές του. Καί ἴσως ὁποιοσδήποτε ἄλλος στή θέση θά ἤθελε νά συνεχίσει νά τήν ἀπολαμβάνει.

Αὐτό ὅμως δέν ἴσχυε γιά τόν νε­αρό Γεώργιο, ὁ ὁποῖος δημόσια καί ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος ἀντι­τά­χθηκε στήν ἀπόφασή του νά ἀρ­χίσει διωγμό ἐναντίον τῶν χρι­στιανῶν καί ὁμο­λόγησε θαρρα­λέα ὅτι καί ὁ ἴδιος πιστεύει στόν Χρι­στό, ἐνῶ γνώριζε ποιές θά ἦταν οἱ συνέπειες τῆς ὁμολογίας του.

Γνώριζε ὅμως ὁ ἅγιος Γεώργιος καί τόν λόγο τοῦ Κυρίου, αὐτόν πού ἀ­κούσαμε στό σημερινό εὐαγ­γε­λικό ἀνάγνωσμα: «εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμέ πρῶ­­­τον ὑμῶν μεμίσηκε». Ἄν ὁ κό­σμος σᾶς μισεῖ, νά ξέρετε ὅτι πρίν ἀπό ἐσᾶς μίσησε ἐμένα.

Γι᾽ αὐτό καί ἀντιμετώπισε μέ ψυ­χραιμία καί σταθερότητα τίς ἀπει­λές τοῦ Διοκλητιανοῦ γιά τά βα­σα­νιστή­ρια στά ὁποῖα ἐπρόκειτο νά τόν ὑποβάλλει προκειμένου νά ἀρνηθεῖ τήν πί­στη του στόν Χρι­στό.

Πίστευε στόν Χριστό τόσο ἀκρά­δαντα, ὥστε προτιμοῦσε νά θεω­ρεῖται φίλος τοῦ Χριστοῦ, ἔστω καί ἄν αὐτό σήμαινε ὅτι θά γι­νό­ταν ἐχθρός τοῦ αὐτοκράτορα.

Πίστευε στόν Χριστό καί προτι­μοῦ­σε νά ἔχει τή δική του ἀγάπη, ἔστω καί ἄν τόν μισοῦσε ὁ κόσμος. Πίστευε στόν Χριστό, καί γι᾽αὐτό πί­στευε ὅτι «ὁ κόσμος παράγεται καί ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ, ὁ δέ ποιῶν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα». Πί­στευε, δηλαδή, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔρ­χονται καί παρέρ­χο­νται καί μαζί τους καί οἱ ἐπιθυμίες καί οἱ διαταγές τους, ἀλλά τό θέ­λημα τοῦ Θεοῦ μένει στόν αἰώνα καί μαζί του μένουν καί ὅσοι τό τη­ροῦν καί τό ἐφαρμόζουν στή ζωή τους, ἔστω καί ἄν αὐτό ἀπαι­τεῖ θυσίες, μικρότερες ἤ μεγα­λύτερες, ἔστω καί ἄν αὐτό ἀπαιτεῖ τή θυσία τῆς ζωῆς καί τό μαρ­τύ­ριο, τό ὁποῖο ὑπέμεινε ὁ ἅγιος με­γαλομάρτυς Γεώργιος.

Καί αὐτό εἶναι, ἀδελφοί μου, κάτι πού θά πρέπει νά ἔχουμε ὅλοι μας διαρκῶς κατά νοῦ. Ἐμεῖς μπορεῖ  βέβαια νά μή ζοῦ­με σέ καιρό φα­νε­­ρῶν διωγ­μῶν τῆς πίστεώς μας, ἀλλά ὑπάρχουν πάντοτε ἐκεῖνοι πού ἀντιτίθενται στόν Χριστό καί στό θέλημά του, γιατί ἐνοχλοῦ­νται ἀπό αὐτό, γιατί ἐλέγχονται ἀπό αὐτό, γιατί ἐνοχλοῦνται καί ἐλέγχονται ἀπό τή ζωή καί τήν πίστη τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ. Διότι, ἐάν ὅσοι πιστεύουν στόν Χρι­­στό καί ζοῦν σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του ἔχουν δίκαιο καί πράτ­­τουν τό ὀρθό, τότε ἐκεῖνοι πού δέν πιστεύουν καί δέν ζοῦν μέ τόν τρόπο αὐτό ἔχουν προφανῶς ἐπιλέξει νά βαδίσουν λάθος δρό­μο. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος, ἀδελ­φοί μου, γιά τόν ὁποῖο οἱ ἀληθινοί μα­θητές τοῦ Χριστοῦ ἀντι­μετωπί­ζουν τό μίσος τοῦ κό­σμου, γιατί, ὅπως εἶπε ὁ Χριστός, αὐτοί δέν ἀνήκουν στόν κόσμο.

Καί αὐτό δέν σημαίνει ὅτι οἱ μα­θητές τοῦ Χριστοῦ ζοῦν ἐκτός τοῦ κό­σμου, ἀλλά σημαίνει ὅτι δέν ἔχουν τή συμπεριφορά καί τή νο­ο­ροπία τοῦ κόσμου. Ζοῦν στόν κό­σμο, ἀλλά, ὅπως γράφει καί ὁ ἀπό­στολος Παῦλος, «τό πολίτευμα ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει». Ζοῦν στόν κόσμο ἀλλά ἐπιλογή τους εἶ­ναι ὄχι ἡ ἁμαρτία τοῦ κόσμου, ὄχι ἡ κακία τοῦ κόσμου, ἀλλά τό θέ­λημα τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό προ­σπα­θοῦν καί ἀγωνίζονται νά μήν τό ἀρνηθοῦν, ὁποιεδήποτε συνέ­πειες καί ἐάν ἔχει ἡ ἐπιλογή τους.

Ἄν, λοιπόν, θέλουμε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, νά εἴμαστε ἀληθινοί μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ἄν θέλουμε νά τιμοῦμε ἐπάξια τόν ἅγιο μεγα­λο­μάρτυρα καί τροπαιοφόρο Γε­ώρ­­γιο, θά πρέπει νά ἀκολουθοῦμε τό παράδειγμά του. Θά πρέπει οἱ ἐπιλογές τῆς ζωῆς μας νά ἐναρ­μο­νί­ζονται μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά μήν μᾶς ἀπασχολεῖ, ἐάν οἱ ἄν­θρωποι γύρω μας μᾶς εἰρωνεύ­ο­νται, μᾶς χλευάζουν ἤ μᾶς κατη­γοροῦν. Ἐμεῖς θά πρέπει νά γνω­ρί­ζουμε καί νά πιστεύουμε ὅτι τό ση­μαντι­κό­τερο ἀπό ὅλα εἶναι ἡ ἀγά­πη τοῦ Χρι­στοῦ. Σέ αὐτόν θά πρέπει νά ἀρέ­σουμε, σέ αὐτόν θά πρέπει νά εὐ­α­ρεστοῦμε μέ τή ζωή μας, ὅπως ἔκα­νε καί ὁ ἅγιος μεγα­λο­μάρτυς Γεώργιος, γιατί αὐτή ἡ ἐπιλογή μας, αὐτή ἡ ἐπιθυμία μας νά ἀρέ­σουμε στόν Χριστό, ἀκόμη καί ἄν θά μᾶς δυσκολεύσει πρό­σκαιρα, εἶ­ναι ἡ πιό ἀσφαλής ἐπι­λογή, διότι ὁ Χριστός δέν θά ἀπο­γοητεύει πο­τέ ὅσους τόν πιστεύ­ουν καί τόν ἀκολουθοῦν, ἀλλά τούς χαρίζει τήν αἰώνια ζωή καί τή χαρά τῆς βασιλείας του, στήν ὁποία εὐφραί­νεται καί ὁ ἅγιος Γεώργιος καί ὅλοι οἱ ἅγιοι ἀναμέ­νοντας καί ἐμᾶς.

Καί εὔχομαι, ἀδελφοί μου, νά ἀξιωθοῦμε διά τῶν πρεσβειῶν του, νά τήν χαρίσει καί σέ μᾶς ὁ Χρι­στός.