Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Φωτίου Βεργίνης.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κατά την ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ὡς τῶν ἀποστόλων ὁμότροπος καί τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων ἱκέτευε, Φώτιε».
Τιμᾶ καί ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας καί ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας τή μνήμη ἑνός ἀπό τούς μεγαλύτερους πατέρες καί θεολόγους της, ἕνα ἅγιο πού λάμπρυνε μέ τή σοφία του καί τήν ἐμπνευσμένη ποιμαντορία του τόν πατριαρχικό θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, συνεχίζοντας τήν παράδοση τῶν τριῶν μεγάλων Ἱεραρχῶν, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάσαμε πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες.
Ποιά εἶναι ὅμως τά στοιχεῖα πού συνδέουν τούς τρεῖς Ἱεράρχες καί τόν ἑορταζόμενο σήμερα Μέγα Φώτιο καί τί ἔχει νά πεῖ ὁ μεγάλος αὐτός ἱεράρχης σέ μᾶς, τούς ἀνθρώπους τοῦ 21ου αἰῶνος;
Πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἀπόλυτη καί ἀποκλειστική ἀφιέρωση στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία. Ὁ ἅγιος Φώτιος ἔκανε μία λαμπρή σταδιοδρομία στήν αὐτοκρατορική αὐλή καί ἀπολάμβανε τήν εὔνοια τοῦ αὐτοκράτορα ὡς διδάσκαλος τῶν παιδιῶν του. Ὅταν ὅμως ἡ Ἐκκλησία τόν κάλεσε νά ἀναλάβει τό πηδάλιο τοῦ πνευματικοῦ της σκάφους σέ μία περίοδο κρίσιμη, δέν δίστασε νά ἐγκαταλείψει τά πάντα καί ἀναλάβει τήν ὑψηλή ἀλλά πολυεύθυνη ἀποστολή, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε κάνει πρίν ἀπό αὐτόν καί ὁ μέγας προκάτοχός του ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός.
Δεύτερο στοιχεῖο εἶναι ἡ συναίσθηση τῆς προσφορᾶς. Ὁ ἅγιος Φώτιος δέν ἀρκέσθηκε στό ἐπίζηλο ὕψος τοῦ πατριαρχικοῦ του ἀξιώματος, ἀλλά ἐργάσθηκε γιά τό καλό τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἀνθρώπων. Ἐργάσθηκε γιά τήν πνευματική καθοδήγηση τῶν ἀνθρώπων, κηρύττοντας καί διδάσκοντας. Ἐργάσθηκε γιά νά ἀκουσθεῖ τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί νά γίνει γνωστό τό εὐαγγέλιό του στούς σλαβικούς λαούς πού ζοῦσαν ἀκόμη «ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου», ὅπως ἔκανε καί ὁ ἄλλος μέγας προκάτοχός του, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.
Τό τρίτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῶν δικαίων τῆς Ἐκκλησίας. Ὑπερασπίσθηκε τό ὀρθό δόγμα πού θέσπισαν οἱ πατέρες γιά τό ἅγιο Πνεῦμα, τό ὁποῖο εἶχε παραχαράξει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης, ἀλλά καί τά δικαιώματα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τήν τάση τοῦ πάπα τῆς Ρώμης νά ἀναμειγνύεται στά ἐσωτερικά της, ὅπως ἔκαναν καί οἱ τρεῖς μέγιστοι φωστῆρες.
Ὁ λόγος του «ἐξῆλθεν εἰς πᾶσαν τήν γῆν» μέσα ἀπό τά συγγράμματα καί τίς ὁμιλίες του μέ τά ὁποῖα δίδαξε ὄχι μόνο τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του, ἀλλά καί τούς πιστούς κάθε ἐποχῆς, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη καί μέ τά ἔργα τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν.
Ἔτσι δικαίως ἡ Ἐκκλησία τόν κατέταξε μεταξύ τῶν ἁγίων της καί ἡ ἱστορία μεταξύ τῶν κορυφαίων τοῦ πνεύματος πού ἄφησαν τή σφραγίδα τους ἀνεξίτηλη στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος.
Ποιά εἶναι ὅμως ἡ δική μας σχέση μέ ἕναν τόσο μεγάλο ἱεράρχη, μέ ἕναν τόσο διακεκριμένο λόγιο καί σοφό καί ἐπιστήμονα, καί τί μπορεῖ νά διδάξει σέ μᾶς πού τόν τιμοῦμε σήμερα;
Αὐτά πού μποροῦμε νά διδαχθοῦμε σήμερα ἀπό τόν Μέγα Φώτιο εἶναι πρωτίστως ἡ πίστη, ἐπάνω στήν ὁποία στήριξε ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος ὄχι μόνο τά ἔργα του ἀλλά καί τή ζωή του, καί ἀκόμη ἡ ὑπομονή, μέ τήν ὁποία ἀντιμετώπισε ὅλες τίς δυσκολίες καί τά προβλήματα πού συνήντησε. Καί δέν ἦταν λίγα, καθώς δοκίμασε καί τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τόν πατριαρχικό θρόνο καί τή δυσαρέσκεια τοῦ αὐτοκράτορα καί τήν ἀκραία ἀντίδραση τοῦ πάπα τῆς Ρώμης πού ἔφθασε μέχρι τόν ἀφορισμό.
Πίστη καί ὑπομονή εἶναι αὐτά πού μᾶς διδάσκει ὁ ἅγιός μας σήμερα. Πίστη καί ὑπομονή εἶναι αὐτά πού πρέπει νά ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος, καί ὅλοι ἐμεῖς, ἀνάγκη γιά νά πορευθοῦμε στή ζωή μας καί νά ἀντιμετωπίσουμε τίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς, τά προβλήματα καί τίς ἀντιξοότητες πού συναντοῦμε.
Ἡ πίστη στόν Θεό, ἡ πίστη ὅτι ὁ Θεός παρακολουθεῖ τή ζωή μας καί ἐνδιαφέρεται γιά τό καλό μας, μᾶς στηρίζει στίς δύσκολες στιγμές καί δέν μᾶς ἀφήνει νά ἀπογοητευθοῦμε. Ἡ πίστη στόν Θεό μᾶς ὁπλίζει μέ ὑπομονή πού μᾶς κάνει νά ἀντέχουμε τίς δυσκολίες καί νά ἐλπίζουμε ὅτι θά τίς ὑπερβοῦμε.
Πίστη καί ὑπομονή εἶναι ὅμως καί αὐτές πού μᾶς συνδέουν περισσότερο μέ τόν Θεό καί μᾶς κάνουν νά ἐμπιστευόμαστε τή ζωή μας σ᾽ αὐτόν πού μᾶς τήν χάρισε, ἔτσι ὥστε νά τόν πλησιάζουμε καί ἐμεῖς ὅλο καί περισσότερο γιά νά ἀξιωθοῦμε νά τόν συναντήσουμε, ὅταν θά μᾶς καλέσει κοντά του, ὅπως συνέβη καί μέ τόν ἅγιο Μέγα Φώτιο, ὁ ὁποῖος εὐφραίνεται πλησίον τοῦ Θεοῦ στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί μεσιτεύει γιά μᾶς οἱ ὁποῖοι τόν τιμοῦμε.
Εἴθε νά ἔχουμε τήν εὐλογία του, νά ἔχουμε τή χάρη του, νά μᾶς ὁπλίσει μέ τή δική του πίστη ἀλλά καί μέ τήν ὑπομονή του, γιατί ὅλοι καθημερινά συναντοῦμε δυσκολίες, συναντοῦμε προβλήματα, συναντοῦμε ἀσθένειες, συναντοῦμε τόσα πολλά, πού κανείς μόνος του δέν μπορεῖ νά ξεπεράσει, χωρίς τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, χωρίς τήν ἐμπιστοσύνη ὅτι ἔχουμε Ἐκεῖνον πού θά σταθεῖ δίπλα μας στίς δυσκολίες τῆς ζωῆς. Ἄς παρακαλοῦμε τόν Μέγα Φώτιο νά μᾶς δίνει ἀπό τήν πίστη καί τήν ὑπομονή τή δική του. Ἀμήν.
