Την Τρίτη 11 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό της Υπαπαντής του Κυρίου στην Πατρίδα με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Φιλοθέου του Κοκκίνου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τόν ἀληθῆ ἱεράρχην Χριστοῦ Φιλόθεον, τῶν φιλοθέων δῆμοι εὐφημήσωμεν πάντες».
Εὐφημοῦμε καί τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα, ἀκολουθώντας τήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου, ἕναν μεγάλο ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας μας, ἕναν ὄντως φιλόθεο καί οὐράνιο ἄνθρωπο, τόν ἅγιο Φιλόθεο τόν Κόκκινο, πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τόν φίλο καί συνέκδημο τοῦ ἄλλου μεγάλου ἱεράρχου καί θεολόγου, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, τοῦ θαυματουργοῦ.
Τόν τιμοῦμε καί τόν εὐφημοῦμε ὡς φίλο γνήσιο τοῦ Θεοῦ, ἐπικαλούμενοι τίς πρεσβεῖες καί τή χάρη του, γνωρίζοντας ὅτι ἡ τιμή τῶν φίλων τοῦ Θεοῦ, δηλαδή τῶν ἁγίων, εἶναι τιμή τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ, τιμή ἡ ὁποία ἁγιάζει καί ὅσους τήν ἀποδίδουν στόν Θεό καί στούς ἁγίους του.
Τί ἦταν ὅμως αὐτό, τό ὁποῖο ἀνέδειξε τόν ἅγιο Φιλόθεο τόν Κόκκινο γνήσιο φίλο τοῦ Θεοῦ καί μπορεῖ νά κάνει καί ἐμᾶς φίλους τούς Θεοῦ;
Μᾶς τό λέγει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, μιλώντας πρός τούς μαθητές του, λίγο πρίν ἀπό τό πάθος του. «Ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε ἐάν ποιῆτε ἅ ἐγώ ἐντέλλομαι ὑμῖν».
Ξεκάθαρος καί σαφής ὁ λόγος τοῦ Κυρίου. Θά εἶστε φίλοι μου, ἐάν κάνετε ὅσα σᾶς λέγω. Θά εἶστε φίλοι μου, ἐάν τηρεῖτε τίς ἐντολές μου.
Πόσο μεγάλη τιμή εἶναι νά μπορεῖ ὁ χοϊκός ἄνθρωπος νά γίνει φίλος τοῦ Θεοῦ! Ὄχι νά νομίζει ὅτι εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, ἀλλά νά εἶναι πραγματικός φίλος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τόσο μεγάλη ἀγάπη γιά τούς φίλους του, ὥστε νά θυσιάσει καί τή ζωή του γι᾽ αὐτούς, ὅπως λέγει καί πάλι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.
Πόσο πιό σπουδαῖο εἶναι αὐτό, ἀπό αὐτό πού συμβαίνει μέ πολλούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσκολλῶνται στούς ἰσχυρούς τοῦ κόσμου, τούς ἀκολουθοῦν καί γίνονται φίλοι τους στά κοινωνικά δίκτυα, καί νομίζουν ὅτι εἶναι πραγματικοί φίλοι καί λαμβάνουν ἀξία ἀπό τήν ἀξία τους καί δύναμη ἀπό τή δύναμή τους, ἀλλά στή συνέχεια ἀπογοητεύονται, ὅταν διαπιστώσουν ὅτι ἐκεῖνοι τούς ἀγνοοῦν ἤ καί τούς χρησιμοποιοῦν γιά νά αὐξήσουν τήν ἐπιρροή τους στόν κόσμο καί τή φήμη τους.
Ὁ Χριστός ὅμως θέτει τή φιλία μέ τούς ἀνθρώπους σέ μία ἐντελῶς διαφορετική βάση. Ἐκεῖνος θυσιάζεται ἐπί τοῦ Σταυροῦ γιά χάρη τῶν φίλων του, γιά χάρη ἐκείνων πού τόν πιστεύουν καί τόν ἀγαποῦν, καί τούς ἀπαλλάσσει μέ τή θυσία του ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀπό τίς συνέπειές της. Καί τί ζητᾶ ὡς ἀπόδειξη τῆς φιλίας μας μαζί του, νά ἀκολουθοῦμε τόν λόγο καί τίς ἐντολές του. «Ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε ἐάν ποιῆτε ἅ ἐγώ ἐντέλλομαι ὑμῖν».
Τί πιό φυσικό καί τί πιό αὐτονόητο ἀπό τό νά ἀκοῦμε ὅσα μᾶς λέει ἕνας φίλος μας; Τί πιό φυσικό καί πιό αὐτονόητο ἀκόμη περισσότερο, ὅταν σέ αὐτόν τόν φίλο μας ὀφείλουμε τά πάντα, τήν ὕπαρξή μας, τή ζωή μας, τή σωτηρία μας καί τήν αἰώνια μακαριότητα; Τί πιό φυσικό καί πιό αὐτονόητο εἶναι νά ἀκολουθοῦμε τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ξέρουμε ὅτι αὐτές προέρχονται ἀπό τήν ἀγάπη του πρός τούς ἀνθρώπους καί μᾶς τίς ἔδωσε γιά νά μᾶς βοηθήσει νά τόν ἀκολουθήσουμε;
Αὐτό ἔκανε καί ὁ ἑορταζόμενος σήμερα ἅγιος Φιλόθεος ὁ Κόκκινος. Ἔζησε, βαδίζοντας ἀπό τά νεανικά του χρόνια τόν δρόμο τοῦ θείου θελήματος. Διακόνησε τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἐφαρμόζοντας τίς ἐντολές του, ἀκόμη καί ἐάν αὐτό σήμαινε συκοφαντίες, κατηγορίες, καθαιρέσεις, ἀπομακρύνσεις, πόνο καί θλίψη.
Ὁ ἅγιος Φιλόθεος ὁ Κόκκινος γνώριζε ποιό εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό μελετοῦσε καί τό ἐφάρμοζε στή ζωή του ἀπό ἀγάπη στόν Θεό, ἀπό πόθο ἱερό νά εὐαρεστεῖ τόν Θεό, νά ζεῖ μέσα στήν παρουσία του, νά ἐπικοινωνεῖ μαζί του μέ τήν ἀδιάλειπτη καί νοερά προσευχή, νά ἀπολαμβάνει τή χάρη του στή ζωή του, ἡ ὁποία τόν ἐνίσχυε καί στίς δυσκολίες, τά προβλήματα καί τούς διωγμούς πού ἀντιμετώπισε ἀπό τούς δυτικόφρονες ὀπαδούς τοῦ Βαρλαάμ τοῦ Καλαβροῦ καί τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου. Καί ὡς φίλος τοῦ Θεοῦ ἀγάπησε καί τούς φίλους τοῦ Θεοῦ, τούς ἁγίους, καί τούς προέβαλε ὡς πρότυπα ζωῆς ὄχι μόνο στούς συγχρόνους του ἀλλά καί σέ μᾶς σήμερα, πού διαβάζουμε τούς βίους τῶν ἁγίων πού συνέγραψε καί διδασκόμεθα ἀπό τό παράδειγμα τῆς ζωῆς του.
Δέν θά πρέπει νά ξεχνοῦμε, ἄλλωστε, ὅτι ἡ ἐποχή στήν ὁποία ἔζησε ὁ ἅγιος Φιλόθεος ὁ Κόκκινος ἦταν ἐξίσου δύσκολη καί ταραγμένη μέ τή δική μας. Ὅμως ἐκεῖνος εἶχε σταθερή πυξίδα στή ζωή του τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὁδηγό στίς ἐπιλογές του τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί στόχο του νά γίνει ὄντως φίλος τοῦ Θεοῦ, στόχο τόν ὁποῖο ἐπέτυχε, ὥστε νά τόν τιμοῦμε καί ἐμεῖς ὡς ἅγιο καί νά διδασκόμεθα ἀπό τό παράδειγμά του.
Ἀλλά δέν ἀρκεῖ μόνο νά τόν τιμοῦμε. Ἐάν θέλουμε ἡ τιμή μας νά ἔχει νόημα, θά πρέπει νά ἀγωνιζόμεθα νά μιμούμεθα καί τή ζωή του, νά ἀγωνιζόμεθα νά τηροῦμε τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νά γίνουμε καί ἐμεῖς φίλοι γνήσιοι τοῦ Χριστοῦ, ὅπως καί ἐκεῖνος.
