Εντύπωση προκαλούν τά λόγια τοῦ Αποστόλου Παύλου πρός τούς Χριστιανούς της Κορίνθου, αγαπητοί μου αδελφοί, που διασώθηκαν στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα. Τούς συμβουλεύει νά ἀποχωριστοῦν ἀπό τούς ἂλλους ἀνθρώπους καί νά μήν ἒχουν σχέση μέ τόν κόσμο. Εξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε.Ο λόγος Του, ἂν δέν ἀναλυθεῖ, μπορεῖ νά παρεξηγηθεί.
Τό ἳδιο τό παράδειγμα τοῦ ‘Ιησοῦ διδάσκει ὃτι δέν ἀπαγορεύεται ὀ διάλογος μέ τούς κακούς ἤ τούς ἀντιφρονοῦντες, οὖτε ἠ συναναστροφή μέ τούς ἀμαρτωλούς, κυρίως ὃταν αὐτή ἀποσκοπεῖ στή διόρθωση καί τή σωτηρία τους. Κατά συνέπεια, ἠ προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου δέ μπορεῖ νά ἒχει ἀντικοινωνικό καί μισαλόδοξο νόημα, ἀλλά ἒχει βαθύτερο νόημα καί περιεχόμενο.
Οι Χριστιανοί ὀφείλουμε, χωρίς νά ἀπομακρυνθοῦμε τοπικά ἀπό τόν κόσμο, νά διαχωρίζουμε τή θέση μας ἀπό ὃ,τι ἁμαρτωλό. Οφείλουμε μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας νά μαρτυροῦμε πίστη καί αφοσίωση στό θέλημα τοῦ Θεοῦ και, ταυτόχρονα, νά διαμαρτυρώμαστε γιά τήν κυριαρχία τοῦ κακοῦ στόν κόσμο μας.
Οι Χριστιανοί πρέπει νά διαχωρίζουμε τή θέση μας ἀπό τόν ὑλιστικό τρόπο ζωῆς τῆς ἐποχῆς μας. Πρόκειται γιά μιά νοοτροπία πού ἀποϊεροποιεῖ τή ζωή καί τά ἒργα μας, τήν ἀπομακρύνει ἀπό τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τή στηρίζει ἀποκλειστικά καί μόνο στά άνθρώπινα δεδομένα καί στίς πεπερασμένες ἀνθρώπινες κατακτήσεις. Καί εἶναι πολύ μεγάλος ὁ κίνδυνος νά παρασυρθεῖ κανείς, ἀφού οἱ καιροί μας διαπνέονται καί χαρακτηρίζονται ἀπό αὐτή τή νοοτροπία.
Ὀφείλουμε, ἐπίσης, νά ἀποστασιοποιούμαστε ἀπό τίς σύγχρονες ἱδέες καί τάσεις, πού δέ δέχονται τήν παρουσία καί τήν ὓπαρξη τοῦ Θεοῦ, Τόν ὁποίο τοποθετοῦν στή σφαίρα τῆς φαντασίας καί τῆς παιδικῆς ἀφέλειας. Ἀλλά οἱ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας πολέμησαν μέ λύσσα τη Χριστιανική πραγματικότητα, σ’ όλη τή διάρκεια τῆς Ιστορίας, σκοπεύοντας στήν ἀποχριστοποίηση τοῦ κόσμου καί τῶν ἀνθρώπων. Ὃλοι οἱ ἀρνητές πέρασαν σάν διάττοντες ἀστέρες άπό τήν Ιστορἰα καί χάθηκαν στή λήθη τοῦ χρόνου. Ἠ Χριστιανική πίστη, ὃμως, ἒζησε καί θά ἐξακολουθήσει νἀ ζεῖ σέ πείσμα τῶν ἀρνητῶν της.
Ἒχουμε χρέος ζωῆς, ἐπίσης, ἐμείς οἱ Χριστιανοί νά ἀποστασιοποιούμαστε ἀπό τή ζωή τῆς ἁμαρτίας. Τό πνεύμα τῆς εποχής μάς παρασύρει πρός τόν δρόμο τῆς ἁμαρτίας, πού θέλγει τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία, χαρίζει πρόσκαιρες ἀπολαύσεις καί ἰκανοποιήσεις, δημιουργεῖ σκοτοδίνη στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ὁδηγώντας τον σέ δρόμους χωρίς γυρισμό. Ὁ σύγχρονος κόσμος στηρίζει τήν πρόοδο καί τήν εὐημερία στά πάθη, στίς ἀνομίες καί στήν κάθε είδους παρανομία, ἀδιαφορώντας γιά τήν ἀνθρώπινη ἀξία καί μοναδικότητα. Ὁ κόσμος χωρίς Χριστό ζεῖ χωρίς ἠθικές ἀναστολές καἰ ἀρχές. Σἐ ἓνα τέτοιο κόσμο οἱ Χριστιανοί δέν ἒχουν θέση συνύπαρξης καί συμπαράταξης. Ἡ θέση τους εἷναι ἓνας συνεχής ἀγῶνας διαμαρτυρίας, ἓνα συνεχές προσωπικό παράδειγμα ἁγιότητος, μέσα ἀπό τό ὁποίο θά προέλθουν ὑποδείγματα ζωῆς γιά τόν σύγχρονο πλανεμένο ἂνθρωπο.
Καί ὁ σύγχρονος κόσμος ἒχει ἀνάγκη σήμερα, αγαπητοί μου, ἀπό τέτοια παραδείγματα, πού εἲναι εἰκόνες φωτεινές πού μποροῦν νά περάσουν μυνήματα ἀρετῆς, δύναμης καί ἠρωισμοῦ. Εἶναι ἓνα καθήκον πού βαραίνει ἐμᾶς τούς Χριστιανούς, οἱ ὁποίοι, ἂν συνειδητοποιήσουμε τό μεγάλο μας ρόλο, μποροῦμε νά θεμελειώσουμε ἓνα κόσμο σέ νέες βάσεις, μέ εὐοίωνο καί αἰσιόδοξο μέλλον, μέ προοπτική τήν συνταύτιση μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τή σωτηρία. ΑΜΗΝ!
Αρχιμ. Ε.Ο.
