Η αμαρτία έγινε σήμερα τρόπος ζωής. Στην εποχή που ζούμε βλέπουμε πολλούς ανθρώπους και κάποιες φορές ολόκληρες κοινωνίες να κάνουν την αμαρτία τρόπο ζωής. Η αμαρτία έχει γίνει καθημερινότητα. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που δεν θέλουν να το παραδεχτούν και μάλιστα η αμαρτία ξεκινά γι’ αυτούς από το πρωί. Πόσοι και πόσοι άνθρωποι αντί να κάνουν την πρωινή προσευχή τους, ξεκινούν να λιβανίζουν τον διάβολο με το λιβάνι του διαβόλου που είναι το τσιγάρο. Άλλοι ξυπνούν με νεύρα και τσακώνονται με τη γυναίκα ή τα παιδιά τους ή χτυπούν τη γυναίκα ή τα παιδιά τους. Οργίζονται, αγανακτούν, συκοφαντούν, βρίζουν, αδικούν, μισούν, φθονούν, μια ζωή ταραγμένη, μια ζωή στη γκρίνια και τη μιζέρια. Μια ζωή χωρίς ηρεμία, χωρίς γαλήνη, χωρίς αγάπη, χωρίς ευτυχία, διότι δεν θέλησαν ποτέ να αλλάξουν τρόπο ζωής. Παρά μόνο όταν βρίσκουν τα σκούρα θυμούνται τον Θεό και την βοήθειά Του και έπειτα πάλι συνεχίζουν τα ίδια και νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τον Θεό. Χρειάζεται να γίνει αλλαγή πρώτα στην ψυχή μας και μετά σε όλους τους άλλους, όσο εμείς δεν αλλάζουμε, τότε να μην περιμένουμε καμία αλλαγή. Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ έλεγε: «Χαρά μου! Σε παρακαλώ, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης και τότε χιλιάδες ψυχές θα σωθούν γύρω σου».
