Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, το εσπέρας της Μεγάλης Παρασκευής 18 Απριλίου 2025, χοροστάτησε στην ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου (Όρθρο Μεγάλου Σαββάτου) στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης.
Οι ενοριακοί Ιεροί Ναοί γέμισαν από το απόγευμα από συμπολίτες και επισκέπτες και στη συνέχεια με επικεφαλής τους ιερείς, σχημάτισαν πομπή για να συνοδεύσουν με αναμμένα κεριά στα χέρια τούς Επιταφίους στην κεντρική πλατεία υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Καρδίτσας που έδιναν τον πένθιμο τόνο της ημέρας ενώ στρατιωτικό άγημα από το ΚΕΣΝ απέδιδε τιμές.
Η περιφορά και η συνάντηση των Επιταφίων όλων των Ιερών Ναών της πόλης, πραγματοποιήθηκε για μια ακόμα χρονιά σε κλίμα βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης και συγκίνησης για την κορύφωση του Θείου Δράματος.
Μετά την άφιξη και την τακτοποίηση όλων των Επιταφίων από τις ενορίες της Καρδίτσας στην πλατεία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, τέλεσε την καθιερωμένη Δέηση, ενώ απηύθυνε πατρικά λόγια και ευχές στους συγκεντρωμένους, μεταξύ των οποίων ήταν, ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ.κ. Κ. Τσιάρας οι βουλευτές κ.κ Γ. Κωτσός, Ασ. Σκόνδρα και Αρ. Σπάνιας, ο χωρικός Αντιπεριφερειάρχης κ. Κων. Τέλιος, ο Δήμαρχος Καρδίτσας κ. Β. Τσιάκος, Περιφερειακοί Σύμβουλοι, Αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι εκπρόσωποι του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας και πλήθος κόσμου.
Σε αυτό το κατανυκτικό και συγκινητικό κλίμα, με τους Επιταφίους να έχουν συναντηθεί και τις ψυχές όλων να είναι προσηλωμένες στον Εσταυρωμένο Λυτρωτή, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε έναν βαθιά θεολογικό και ποιμαντικό λόγο, με νόημα, δύναμη και αγάπη, που αγγίζει τις καρδιές όλων:
Λιτανεύουμε απόψε, αδελφοί μου, τον Κύριο της Δόξης, τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό. Κηδεύουμε το Άρθρον, το Σώμα Του, και μαζί με αυτή την προσφορά μαςκαι τον ύμνο μας εις τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό, επιβεβαιώνουμε την πίστη μας, ενώ ταυτόχρονα καταθέτουμε την προσευχή μας, τη μετάνοιά μας, την ελπίδα μας και την αγωνία μας.
Γιατί, είναι αλήθεια, απ’ όλα τα στολίδια της γης μας, παραδώσαμε στον Κύριό μας αγκάθια. Στις πολιτείες της γης μας, οι νικητές στεφανώνονται με δάφνες, οι νυμφίοι την ημέρα του γάμου τους με δροσερά άνθη, οι βασιλείς με διαδήματα, ενώ ο θριαμβευτής κατά του διαβόλου και ο καθαιρέτης του Άδου, ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων, στεφανώθηκε με αγκάθια. Φοβερό, αλήθεια αυτό!
Το ακάνθινο στεφάνι είναι η ανταπόκριση της γης μας στην αγάπη του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού. Οι ιεροί ευαγγελιστές μας, μάς λένε ότι το οδυνηρό και εξευτελιστικό αγκάθινο στεφάνι, σαν στέμμα, του το φόρεσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες.
Όμως σήμερα, πολλά χέρια πιέζουν αδίστακτα αυτό το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι του Λυτρωτού μας, και όχι μόνον αυτό. Πολλοί γίνονται οι ίδιοι αγκάθια και μπλέκονται στο στεφάνι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Το ακάνθινο στεφάνι δεν απαρτίζεται μόνο από αγκίδες φυτού, αλλά και από αχαριστίες, από εχθρότητες, από μίση και προδοσίες, όχι μόνον εχθρών, αλλά και φίλων.
Πρώτο αιχμηρό αγκάθι, ο προδότης μαθητής. Ο σχήματι μαθητής, πράγματι δε φονευτής, που τόλμησε χωρίς δισταγμό, να Του δώσει το προδοτικό φίλημα.
Πιο πέρα, δέσμη ολόκληρη από αγκάθια: οι άσπονδοι εχθροί, οι συναγωγές των πονηρευομένων, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι και οι αρχιερείς, οι τυφλοί οδηγοί που αντί να οδηγήσουν τον λαό κοντά στον Θεό, πάσχισαν να τον απομακρύνουν. Κοντά σ’ αυτούς, ο άστατος όχλος, που τη μία φώναζε «Ὡσαννά» και την άλλη κραύγαζε «ουέ».
Αυτός ο λαός, που ο Κύριός μας τον γέμισε ευεργεσίες, εκείνος τον πότισε τη χολή της αχαριστίας. Και δίπλα Του, οι σκορπισμένοι, δια τον φόβον των Ιουδαίων, μαθητές, ο αρνητής Του, ο Πέτρος – ο καθένας με τον δικό του τρόπο, πληγώνει τον Κύριο της Δόξης.
Η φύση των αγκαθιών υποδηλώνει τη φύση των δικών μας αμαρτημάτων, που φορέσαμε στον Κύριό μας με τις παρανομίες μας και ο πόνος που του προκαλούμε σε αυτό το Κεφάλι με το ακάνθινο στεφάνι, είναι ο πόνος που σταλιάζουν στην Καρδιά Του οι παραβάσεις του θείου νόμου. Αγκάθια όλα, αμαρτήματα, όχι μόνο της γενιάς που σταύρωσε τον Κύριο, αλλά και όλων των γενεών και της δικής μας γενιάς. Εσύ Χριστέ μου, είσαι η Κεφαλή του Σώματος της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και το κάθε αγκάθι που εισχωρεί στο Σώμα, πληγώνει και την Κεφαλή. Πόσα αγκάθια προσθέτουμε άραγε σήμερα εμείς, στο στεφάνι της Εκκλησίας και στο δικό Σου το Κεφάλι;
Στο στεφάνι που κάνει να υποφέρεις Εσύ ο λυτρωτής μας! αγκάθια, η ακάθαρτη διπλωματία των ισχυρών που στραγγαλίζει τα δίκαια των αδυνάτων.
Αγκάθια, ο νομιμοποιημένος σφαγιασμός της αθώας κυοφορούμενης ζωής.
Αγκάθια, τα εύκολα διαζύγια, με τα βαθιά τραυματισμένα αθώα παιδιά.
Αγκάθια, η ασύστολη προβολή της αναισχυντίας, που βεβηλώνει τους έμψυχους ναούς του Θεού – τον άνθρωπο, την εικόνα Του.
Αγκάθια, η απουσία της παρουσίας στις τάξεις των πιστών, η χλιαρότης των λειτουργών του Θεού, η τρομερή ασυνέπεια όλων μας.
Γι’ αυτό, αδελφοί, να προσευχόμαστε και να ταπεινωνόμαστε ενώπιον του σταυρωμένου Λυτρωτού μας. Και να λέμε όλοι μας: «Κύριέ μου, καθώς Σε αντικρίζω, το ακάνθινο στεφάνι να μένει και σήμερα ακόμη στην τιμία Κεφαλή Σου, βλέπω την απέραντη αγάπη Σου για εμάς, τους αμαρτωλούς. Φόρεσες Εσύ το στεφάνι της αισχύνης, για να φορέσουμε εμείς τον αμαράντινον της Δόξης στέφανον». Με το φωτεινό παράδειγμά Σου, Εσύ ο Βασιλιάς, ο Μέγας Αρχιερέας μας, που υπήρξες κρίνο ανάμεσα σε αγκάθια και γνώρισες, εκ πείρας, τί είναι τα αγκάθια στην ανθρώπινη σάρκα, μας δίνεις τη δύναμη, όταν δοκιμάζουμε τον πόνο των αγκαθιών και των θλίψεων, να υπομένουμε καρτερικά. Ασπαζόμαστε το Στεφάνι Σου και καταθέτουμε στα ματωμένα Σου Πόδια την ευγνωμοσύνη μας, Σταυρωμένε Λυτρωτή. Ταπεινωνόμαστε και προσπαθούμε να μετανοήσουμε με ευγνωμοσύνη ενώπιόν Σου και Σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας προσφέρεις.
Καλή Ανάσταση, αδελφοί.
Η Χάρις του Θεού να ευλογεί και να συνέχει τη ζωή όλων μας, τις καρδιές μας, τη σκέψη μας, τον νου μας, τα συναισθήματά μας, και να κατευθύνει τη ζωή μας μπροστά στον Σταυρό του Χριστού, για να γευόμαστε ενδόξως την Ανάσταση.
Καλή Ανάσταση.
