Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη ἔχει ἐνημερώσει καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ τοῦ Τύπου περὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ Γνωστικισμοῦ καὶ τῶν παραθρησκευτικῶν ὁμάδων τοῦ Νεο-Γνωστικισμοῦ.
Ἐπανερχόμεθα διεξοδικώτερα ἐπὶ τοῦ θέματος, καθόσον οἱ Γνωστικοὶ (ὀπαδοὶ τοῦ Γνωστικισμοῦ) ἐξακολουθοῦν νὰ δραστηριοποιοῦνται στὴν πόλη μας καὶ δὲν θὰ ἦταν καθόλου εὐχάριστο ἂν κάποιοι παρασύρονταν ἀπὸ τὶς αἱρετικὲς διδασκαλίες τους ἐξαιτίας ἐλλιποῦς ἐνημερώσεως.
Ἤδη ἔχει σημειωθεῖ ὅτι οἱ Γνωστικοὶ παρουσιάζονται στὶς ἡμέρες μας μὲ φιλοσοφικό, ἐπιστημονικό, κοινωνικὸ ἢ ἄλλο προσωπεῖο, τὸ βάθος ὅμως τῆς σκέψεώς των καλύπτει ὁ γνόφος τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, τῆς παραθρησκείας, τῆς μαγείας. Τὰ φυλλάδιά τους βρίθουν ἀποκρυφιστικῶν ἐκφράσεων, ὅπως «τσάκρας», «μάντραμ», «κάρμα», «ντάρμα», «πραναγιάμα», «ἀστρικὰ ταξίδια» καὶ τὰ τοιαῦτα. Στὶς ἀφίσες τους ἀναγράφουν τίτλους ὅπως «Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ».
Τελευταῖα, καταγίνονται πολὺ μὲ τὸ θέμα τῆς ὑγείας. Ὑπόσχονται μακροζωΐα καὶ θεραπεία ἀπὸ πάσης ἀρρωστίας, ἀφοῦ, κατ’ αὐτούς, «ἡ παγκόσμια ἰατρικὴ ὡς συμπαντικὴ συνείδηση θεραπεύει τὰ πάντα» (ἀπὸ πρόσφατο φυλλάδιό τους). Δὲν εἶναι βέβαια οἱ μόνοι ποὺ διδάσκουν τέτοιες ἀστειότητες. Ἄλλοι, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, οἱ Πεντηκοστιανοὶ προσπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς ὀπαδούς τους ὅτι δὲν μπορεῖ κάποιος ποὺ ἔχει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, νὰ εἶναι ἄρρωστος. Χριστιανὸς καὶ ἄρρωστος εἶναι ἔννοιες ἀσυμβίβαστες γι’ αὐτούς. Οἱ Γνωστικοὶ βέβαια, ἀντὶ γιὰ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἔχουν τὴν συμπαντικὴ συνείδηση, δηλαδὴ τὴν ὑπέρτατη Γνώση — γι’ αὐτὸ ἄλλωστε ὀνομάζονται καὶ Γνωστικοί. Πιστεύουν ὅτι μὲ τὴν Γνώση (τὴν Αὐτογνωσία κυρίως) ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ λυτρωθεῖ, ὄχι μόνον ἀπὸ τὶς ἀρρώστιες, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κάθε ἄλλον περιορισμό. Θεοποιοῦν, μὲ ἄλλα λόγια, τὸν ἄνθρωπο, ἀπολυτοποιώντας τὶς ὅποιες δυνάμεις αὐτὸς κρύβει μέσα του.
Στὰ ἑπόμενα ἄρθρα μας θὰ ἔχουμε τὴν εὐκαιρία νὰ μιλήσουμε μὲ περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὸν Γνωστικισμὸ καὶ κυρίως γιὰ τὸν Νεογνωστικισμό, ποὺ δὲν εἶναι τόσο ἀθῶος, ὅπως ἴσως φαίνεται, ἀλλὰ δρᾷ στὶς ἡμέρες μας πολὺ ὕπουλα. Καλυπτόμενος ὑπὸ τὸν μανδύα τῆς φιλοσοφικῆς δῆθεν ἀναζητήσεως ἢ τοῦ κοινωνικοῦ προβληματισμοῦ ὁ Νεογνωστικισμὸς χρησιμοποιεῖ ἀκόμη καὶ τὴν μαγεία. Ὣς ἐκ τούτου εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος.
Ἐκ τοῦ Γραφείου ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων
τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος
