Του π. Ηλία Μάκου
Με τη λατρευτική συμμετοχή πολλών πιστών, τελέστηκαν τόσο στην Αρχιεπισκοπή Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, όσο και στις ενορίες των Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Αλβανίας οι Γ΄ Χαιρετισμοί προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Κατά τους Γ΄ Χαιρετισμούς ο Μητροπολίτης Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαος χοροστάτησε στο ιστορικό Μοναστήρι Κοιμήσεως της Θεοτόκου μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Απολλωνίας, όπου εκκλησιάστηκαν αρκετά μικρά παιδιά και η ατμόσφαιρα ήταν μυσταγωγική.
Ο ναός της μονής της Παναγίας, εντός της αρχαίας Απολλωνίας, είναι κτισμένος με καλοπελεκημένο οικοδομικό υλικό, προερχόμενο από τη δωρική αυτή αποικία.
Προσδιορίζεται η ανέγερσή του στην πρώτη πενηνταετία του 13ου αιώνα και ανήκει στην παραλλαγή των σταυροειδών εγγεγραμμένων ναών, όπου ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις κίονες και ειδικός χώρος για το Ιερό Βήμα είναι προσκολλημένος στον κυρίως ναό.
Ο ναός της Παναγίας, όπου οι πιστοί με πολύ ταπείνωση δοξολόγησαν και ικέτευσαν τη Μητέρα του Θεού, είναι ένα ζωντανό γνώρισμα της Ορθοδοξίας, που ανάγεται στην ίδια την ουσία της και διατηρεί, όπως συμβαίνει και με τις άλλες εκκλησίες, ως χώρος λατρείας την πίστη ότι ο Θεός έχει την πρωτοβουλία στην ιστορία της σωτηρίας του ανθρώπου. Και αυτό το βίωσαν και το βιώνουν οι Ορθόδοξοι της γειτονικής χώρας.
Ο ιστορικός αυτός ναός, μαζί με όλους τους άλλους, δεν έπαψε, δεν παύει και δεν θα πάψει ποτέ να θυμίζει ότι στην Ορθοδοξία, χωρίς να υπάρχει καμιά διακοπή της κίνησης από κάτω προς τα πάνω, προσλαμβάνεται ταυτόχρονα και μια οριζόντια κατεύθυνση.
Στη Μητρόπολη Βερατίου, στη Μητρόπολη Αργυροκάστρου, στη Μητρόπολη Κορυτσάς, στη Μητρόπολη Απολλωνίας και Φίερι, στη Μητρόπολη Ελμπασάν, οι Ορθόδοξοι προσήλθαν στους ανακαινισμένους και στους κατασκευασμένους εκ θεμελίων από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ναούς και προσκύνησαν τη σεπτή εικόνα της Θεοτόκου, υψώνοντας ικετευτικά τα χέρια τους προς αυτή και νιώθοντας στενή και άμεση σχέση μαζί Της.
Και της έδωσαν την υπόσχεση της συμμόρφωσης της ζωής τους, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αυτές τις στιγμές άκουσαν μυστικές φωνές να αναπηδούν μέσα από τα βάθη της συνειδησής τους και να τους προτρέπουν σε αυτοεξέταση, αυτοέλεγχο και αυτοκριτική.
Στα κηρύγματα αναφέρθηκε πως ο άνθρωπος εκτός από τον πατέρα Θεό, έχει και τη μητέρα Παναγία. Κάτι, που το βίωσαν οι Οθρόδοξοι στα χρόνια του διωγμού, όπου έζησαν θαύματα της Παναγίας. Η Θεοτόκος βοηθάει τον άνθρωπο να αυξάνει την αγάπη του προς το Θεό.
Να μεταθέτει την αγάπη του από την επιθυμία των ανθρώπινων πραγμάτων στο θείο πόθο. Ελευθερώνει πνευματικά όποιον το επιθυμεί και τον ασφαλίζει από τις ευτελείς επιθυμίες.
Γι’ αυτό ήταν κοινή η προσευχή των πιστών: Κάνε, Παναγία μου, να ανυψωθεί προς Εσένα η καρδιά μας, και τότε, τίποτε δεν θα με ελκύει από τα τερπνά του κόσμου, ώστε να ζηλεύω τα χαμηλά και χωματένια, που κρατούν την ψυχή μου χαμηλά.
Να σημειωθεί ότι ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, που είναι ιδιαίτερα αγαπητός μεταξύ των πιστών της Μητροπόλεώς του, στους Χαιρετισμούς χοροστατεί σε διάφορες ενορίες, προκειμένου να έλθει σε όσο το δυνατόν συχνότερη επαφή με το ποίμνιό του.
Και δεν παραλείπει να τονίζει τόσο την ανάγκη νέοι να προσέλθουν στην ιερωσύνη, γιατί οι ελλείψεις είναι πολλές.
Όπως επισημαίνει, οι υπάρχοντες ιερείς καταβάλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να εξυπηρετήσουν τις πνευματικές και λειτουργικές ανάγκες, αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται, γιατί κάθε χωριό θέλει την παρουσία κληρικού στις χαρές και στις λύπες του.
