Με Ιερά Ολονυκτία ολοκληρώθηκε η πρώτη ημέρα του τριήμερου εορτασμού της ετησίου Συνάξεως των Φθιωτών Αγίων στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.
Η πρώτη μέρα ξεκίνησε με την εναπόθεση των Ιερών Λειψάνων από τον Άγιο Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Πρωτ. π. Νεόφυτο Ραφαηλίδη, ο οποίος τέλεσε την Ιερά Παράκληση και στο εμπνευσμένο θείο κήρυγμά του αναφέρθηκε στην διδασκαλία των πατέρων της Εκκλησίας μας περί τις τιμής των Αγίων και της Χάριτος των Αγίων Λειψάνων με ιδιαίτερη έμφαση στην διδαχή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Μέσα στο πλαίσιο της πρώτης ημέρας της εορτής τελέστηκαν οι Ακολουθίες των Χαιρετισμών χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών, εκτός από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, τόσο νωρίς το απόγευμα στον Ιερό Ναό της Αγίας Ερμιόνης στο Πολυδύναμο Κεντρο Προνοιακής και Κοινωνικής Φροντίδας Ανατολικής Φθιώτιδος στην Βασιλική Στυλίδος όσο και αργά το βράδυ στο Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Μακρακώμη.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών στον παραμυθητικό του λόγο προς τους γέροντες και τις γερόντισσες στην Στυλίδα χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Μας αξίωσε η μητέρα μας, η Παναγία μας σήμερα να ψάλουμε την Ακολουθία των Χαιρετισμών σ έναν δικό της χώρο, σ ένα δικό της καταφύγιο, σε μία δική της αγκαλιά γιατί το Πολυδύναμο Κέντρο Κοινωνικής και Προνοιακής διακονίας στην καρδιά της Ανατολικής Φθιώτιδας εδώ στη Βασιλική Στυλίδας, το κέντρο της αγάπης και της φροντίδας τόσο των ηλικιωμένων και γενικότερα των εμπερίστατων αδελφών δεν είναι παρά μία έκφραση της αγκαλιάς της Παναγίας μας, γιατί η Παναγία μας στην αγκαλιά της δεν φέρει μόνο τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, δε φέρει μόνο τα βρέφη, τα νήπια και τα μικρά παιδιά, δε φέρει μόνο στην αγκαλιά της κάθε πονεμένο, δυσκολεμένο, βασανισμένο άνθρωπο, κάθε άνθρωπο που νιώθει μόνος, που νιώθει μοναξιά, κάθε άνθρωπο που έχει φοβίες, αγωνίες, κάθε άνθρωπο ο οποίος έχει ταραχή μέσα του, αλλά φέρει μέσα στην αγκαλιά της και τους ηλικιωμένους ανθρώπους, τους ανθρώπους, που ακριβώς έχουν διαβεί ένα μεγάλο μέρος ζωής και πορεύονται προς τα έσχατα του βίου αυτού, αλλά με μία διαδικασία μιας επιστροφής, μιας επιστροφής στην πρώτη βρεφική ακόμη δε και στην εμβρυακή κατάσταση. Όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει, γίνεται παππούς και γιαγιά, τόσο γίνεται ένα μωράκι το οποίο ζητά φροντίδα. Την ίδια ακριβώς φροντίδα θέλει και ο γέροντας και η γερόντισσα μέχρι τελευταία μέρα που θα φύγει από αυτόν τον κόσμο. Άρα λοιπόν δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την αγκαλιά της Παναγίας μας όλοι οι άνθρωποι και πολλώ δε μάλλον οι πρεσβύτεροι και οι πρεσβύτερες σε ηλικία γέροντες και γερόντισσες γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο στα πρόσωπά τους δεν βλέπουμε μόνο ο κάθε ένας από εμάς τον δικό μας πατέρα ή τη δική μας μητέρα, τον δικό μας παππού ή τη δική μας γιαγιά αλλά την ίδια την Παναγία μητέρα μας».
Στο Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Μακρακώμη, στον τόπο της ησυχίας και της προσευχής για πολλούς ανθρώπους και κυρίως νέους, ο Σεβασμιώτατος κ Συμεών στο κήρυγμα του στην Ακολουθία της Γ’ Στάσης των Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο χαρακτηριστικά επεσήμανε:
«Σε αυτόν εδώ τον ευλογημένο τόπο πριν από εβδομήντα έξι χρόνια, σαν σήμερα, έλαβε το απολυτήριο του στρατού ο Όσιος Παΐσιος, ο οποίος από μικρό παιδάκι ιδιαίτερα αγαπούσε την Παναγία και είναι βέβαιο ότι και την περίοδο που τα άγια πόδια του πάτησαν τον ευλογημένο αυτόν τόπο, ευρισκόμενος εδώ ως ευσεβής νέος, ως άνθρωπος του Θεού που αναζητούσε τον Θεό ότι ιδιαιτέρως θα προσευχόταν στην Παναγία Μητέρα μας, την οποία πάντοτε αγαπούσε και στην οποία πάντοτε είχε την αναφορά του.
Είναι τόσο χαριτωμένες οι αναφορές και οι διηγήσεις του Οσίου Παϊσίου για την Παναγία πραγματικά και μόνο αυτές αν μελετήσει κανείς, μπορεί πολύ εύκολα να προσεγγίσει το πρόσωπο της Παναγίας και όπως έλεγε και ο ίδιος ο Όσιος Παΐσιος ότι για να μπορέσεις να μιλήσεις για την Παναγία θα πρέπει να ζεις την Παναγία, θα πρέπει η Παναγία να είναι ένα βίωμα, να είναι μία εμπειρία, να είναι μία προσωπική σχέση και όχι ένα μελέτημα, ένα θεώρημα, μία ιδέα ή μία άποψη η μία ερευνητική προσέγγιση. Έτσι ο Όσιος Παΐσιος πάντοτε για την Παναγία μας μιλούσε με βιώματα και με εμπειρίες, ζούσε την Παναγία, έκλαιγε για την Παναγία, άνοιγε την καρδιά του στην Παναγία και προσέφερε τις καρδιές όλων των ανθρώπων στο πρόσωπο της Παναγίας μας».
Τέλος, ο κ. Συμεών αναφέρθηκε στο νοητό «αγιοπνευματικό νήμα», που συνέδεε τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη με τον Όσιο Βησσαρίωνα τον Αγαθωνίτη, που πλέον αμφότεροι συγκαταλέγονται στον πάντιμο χορό των Φθιώτών Αγίων. Ο κ. Συμεών σημείωσε μάλιστα ότι ένα τέτοιο «αγιοπνευματικό νήμα» συνδέει ματεξύ τους όλους τους αγίους της εν Φθιώτιδι Εκκλησίας.
Την κατανυκτική ολονύκτια ιερά αγρυπνία τέλεσε ο Άγιος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Μαλεσίνας Αρχιμ. π. Αγαθόνικος Λυπίτκας πλαισιούμενος από τον Αρχιδιάκονο του Σεβασμιωτάτου π. Άγγελο Παναγιωτόπουλο, στο δε ιερό αναλόγιο προέστη ο πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νέας Άμπλιανης Λαμίας κ. Νικόλαος Αλεξόπουλος.
Ο Αρχιμ. κ. Αγαθόνικος στον εμπνευσμένο αγιοπατερικό του λόγο αναφέρθηκε στην Χάρη που εκπορεύεται εκ της Θεοτόκου στον κάθε πιστό καθώς «ουδείς προστρέχων» προς αυτή μένει απογοητευμένος και απελπισμένος αλλά «αλλά λαμβάνει το δώρημα», μέγιστο δε δώρημα είναι ο αγιασμός δια των θεομητορικών πρεσβειών. Επίσης, ο π. Αγαθόνικος αναφέρθηκε εκτενώς στην βιωματική σχέση των Αγίων της Εκκλησίας μας, ιδίως των Φθιωτών Αγίων, με την Υπεραγία Θεοτόκο.
Στις Ιερές Ακολουθίες στην Στυλίδα και στην Μακρακώμη παραβρέθηκαν και οι τοπικοί Δήμαρχοι κ. Ιωάννης Αποστόλου και κ. Γεώργιος Χαντζής πλαισιούμενοι από αιρετούς της Αυτοδιοίκησης και άλλους θεσμικούς.
Φωτογραφίες: Δημήτριος Ανάγνου
