«Η Ανάσταση του Κυρίου είναι δυνατότητα να υπερβούμε τον θάνατο και να ζούμε σε κοινωνία όλοι μαζί ανεξαιρέτως. Η μνήμη των κεκοιμημένων δημιουργεί ενότητα στην διχασμένη ανθρωπότητα και φέρνει δυνατότητα ζωντανής σχέσης και επικοινωνίας με ανθρώπους που έφυγαν από κοντά μας. Μπορεί να έφυγαν από κοντά μας, μπορεί να χωριστήκαμε σωματικά, αλλά η προσευχή, η ελεημοσύνη, η Θεία Λειτουργία και η μνημόνευση ζωντανεύει τη σχέση και μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανθούμε τη δική τους παρουσία».
Λόγια συγκινήσεως, στιγμές προσευχής, περισυλλογής και κατάνυξης έζησαν όλοι, οι οποίοι παρευρέθηκαν το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης πάντων των απ’ αιώνων κεκοιμημένων Ορθοδόξων αδελφών ημών, στο Δημοτικό Κοιμητήριο της Παναγίας Ξηριωτίσσης, στη Λαμία.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών, αυτή την ημέρα, την οποία η Αγία μας Εκκλησία έχει αφιερώσει στους κεκοιμημένους αδελφούς μας, επέλεξε να τελέσει Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Κοιμητηριακό Ναό της Παναγίας. Ιστορική η συγκεκριμένη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, διότι μετά από πολλές δεκαετίες, Αρχιερεύς λειτούργησε στο Ναό της Παναγίας.
Παρέστη πλήθος πιστών, οι οποίοι προσεκόμισαν κατά το έθος κόλλυβα καθώς και τα ονόματα των κεκοιμημένων συγγενικών και φιλικών τους προσώπων, τα οποία και μνημονεύθηκαν κατά το Αρχιερατικό Τρισάγιο, το οποίο ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος στο τέλος της Θείας Ευχαριστίας.
Μεταξύ των πιστών, από νωρίς το πρωί, παρέστη ευλαβώς και ο Δήμαρχος Λαμιέων κ. Ευθύμιος Καραΐσκος και ο εντεταλμένος Αντιδήμαρχος, υπεύθυνος για τα κοιμητήρια, κ. Κωνσταντίνος Κερπινιώτης.
Στις Ιερές Ακολουθίες έψαλλε Βυζαντινός χορός, υπό την Διεύθυνση του Μουσικολογιωτάτου Καθηγητού και Πρωτοψάλτου του Αγίου Αθανασίου Λαμίας, συμμετέχοντος και του Λαμπαδαρίου κ. Κωνσταντίνου Μπαρτσώκα.
Κατά την διάρκεια του Χερουβικού, ο Σεβασμιώτατος με ιδιαίτερη συγκίνηση εξήλθε του Ναού και θυμίασε ευλαβώς τον τάφο του Προκατόχου του Μητροπολίτου Φθιώτιδος κυρού Δαμασκηνού, τους τάφους των κεκοιμημένων Ιερέων, οι οποίοι ευρίσκοντο όπισθεν και πέριξ του Ιερού Βήματος, καθώς και κυκλικώς, όλους τους τάφους των κεκοιμημένων των ενταφιασμένων στο Κοιμητήριο.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ωμίλησε για την ημέρα μνήμης στους κεκοιμημένους και χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Βρισκόμαστε σήμερα Ψυχοσάββατο σε έναν Ιστορικό Ναό της πόλεως, για να προσευχηθούμε όχι μόνο για τους δικούς μας κεκοιμημένους, αλλά και για όλους όσοι είναι ενταφιασμένοι σε αυτό το κοιμητήριο.
Είναι χρέος μας να τους μνημονεύουμε.. Η μνημόνευση και η προσευχή έχει βαθύτερες προεκτάσεις. Έχει το λόγο της η Εκκλησία, που ενώ ετοιμαζόμαστε να μπούμε στο κατώφλι της Αγίας Τεσσαρακοστής, η οποία είναι προετοιμασία και προπαρασκευή για να νικήσουμε τον θάνατο και να φτάσουμε στην Ανάσταση, προβάλει τους κεκοιμημένους, γιατί η Ανάσταση είναι καθολική όλων των ανθρώπων, όλου του γένους, ζώντων και κεκοιμημένων.
Η Ανάσταση είναι δυνατότητα να υπερβούμε τον θάνατο και να ζούμε σε κοινωνία όλοι ανεξαιρέτως. Η μνήμη των κεκοιμημένων δημιουργεί ενότητα στην διχασμένη ανθρωπότητα και φέρνει δυνατότητα ζωντανής σχέσης και επικοινωνίας με ανθρώπους που έφυγαν από κοντά μας. Που μπορεί να έφυγαν από κοντά μας, μπορεί να χωριστήκαμε σωματικά αλλά η προσευχή, η ελεημοσύνη, η Θεία Λειτουργία και η μνημόνευση ζωντανεύει τη σχέση και μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανθούμε τη δική τους παρουσία.
Το γεγονός του θανάτου αλλά και τα ταφικά έθιμα, είναι ίσως η πιο σπουδαία έκφραση Πολιτισμού ενός λαού. Τα σπουδαιότερα μνημεία Πολιτισμού είναι ταφικά μνημεία.
Όπου και αν στραφούμε, βλέπουμε μνημεία Πολιτισμού, αγγεία, νομίσματα και άλλα αντικείμενα σε τάφους. Τι θα είχαμε από αυτά, αν είχε επικρατήσει η καύση των νεκρών; Επισκέφθηκα την Παρασκευή το Αρχαιολογικό Μουσείο Αταλάντης και εξεπλάγην με τα ταφικά ευρήματα.
Και εμείς οι Έλληνες, ενώ είμαστε τέκνα ταφικού πολιτισμού, από κόμπλεξ δήθεν για να εκσυγχρονιστούμε, συζητούμε σήμερα για την καύση και προσπαθούμε κιόλας να την επιβάλλουμε. Υπάρχουν όμως και θεολογικοί λόγοι σημαντικότεροι, ακόμη και λόγοι περιβαλλοντικοί, που υποστηρίζουν και τεκμηριώνουν το ορθό της επιλογής της ταφής αντί της καύσης.
Τα κοιμητήρια που είναι υπό την εποπτεία των Ενοριών ή των Δήμων, πρέπει να καθρεφτίζουν τον Πολιτισμό του λαού, ενός λαού που ξέρει να σέβεται την ιστορία, τους προγόνους του που θυσιάστηκαν, όσους πέρασαν από αυτή τη ζωή.
Τα κοιμητήρια είναι πανεπιστήμια και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο μεγάλος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας, τις ώρες της κούρασης, πήγαινε για να ξεκουραστεί στα κοιμητήρια. Βλέποντας τους τάφους των κεκοιμημένων, σκεφτόταν την ματαιότητα του κόσμου και μέσα του ιεραρχούσε τα ουσιώδη της ζωής.
Η Εκκλησιαστική και Πολιτική διοίκηση υποχρεούνται να πλησιάζουν με σεβασμό και ιεροπρέπεια το μυστήριο του πόνου, το μυστήριο της ορφάνιας, της θλίψης, των δακρύων, των στεναγμών.
Χαίρομαι ιδιαίτερα που από τις 17 Νοεμβρίου που ήρθα εδώ στο κοιμητήριο, βλέπω ότι συνεχώς βελτιώνεται. Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Δήμαρχο, γιατί κατόπιν αιτήσεως μου, εξέδωσε μια Ιστορική απόφαση για την νόμιμη και κανονική συγκρότηση της Κοσμητείας του κοιμητηρίου, η οποία έχει σκοπό τη σωστή διοίκηση και διαχείριση του, και έτσι η πόλη μας θα έχει ένα κοιμητήριο αντάξιο της ιστορίας της. Ευελπιστώ σύντομα η Κοσμητεία που έχει πρόεδρο της, κατόπιν αποφάσεως μου, τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Πρωτ. π. Νεόφυτο Ραφαηλίδη και μαζί με άλλα εκλεκτά μέλη, να εργασθεί, ώστε ο Ναός να αποτελεί παράδειγμα.
Θέλω να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και αγαπήσουμε το κοιμητήριο που είναι αφιερωμένο στην Παναγία, το καταφύγιο όλων των πονεμένων. Κάθε μάνα που ζει πόνο και θλίψη και κάθε παιδί που ζει ορφάνια, στην Παναγία βρίσκει καταφύγιο και βάλσαμο στον πόνο. Και να κάνουμε και κάτι παραπάνω από αυτό που λένε οι νόμοι και οι κανονισμοί, διότι η αγάπη πάντα νικά τους νόμους και υπερβαίνοντας τους, τους καταξιώνει».
Ο Σεβασμιώτατος στην κατακλείδα του κηρύγματός του, με ιδιαίτερο τρόπο και λόγο, καταδίκασε τα περιστατικά βεβηλώσεως των κοιμητηρίων, τα οποία κατά καιρούς συμβαίνουν στην Πατρίδα μας, αλλά και στον τόπο μας και χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Πρέπει να μας προβληματίσουν τα περιστατικά βεβηλώσεως. Μη μείνουμε σε αφορισμούς, διότι δικά μας παιδιά είναι οι άνθρωποι που πέφτουν σε αυτό το κατάντημα. Με πόνο ψυχής να προσεγγίσουμε τέτοια γεγονότα, που αδέλφια μας βεβηλώνουν τάφους».
«Με αυτά τα καρδιακά λόγια να προσευχηθούμε τώρα στο μνημόσυνο που θα τελέσουμε για όλους τους κεκοιμημένους, που γράφτηκαν από εσάς, αλλά και όποιον θυμηθεί η καρδιά μας. Να μνημονεύσουμε και αυτούς που δεν θα τους θυμηθεί κανένας. Ας προσευχηθούμε εμείς για αυτούς και ο Κύριος ξέρει τα ονόματά τους και τις ψυχές τους. Και για τους αδελφούς που έφυγαν σε κατάσταση απελπισίας, να παρακαλέσουμε τον Θεό του ελέους να τους έχει στην αγκαλιά του μαζί με όλους τους κεκοιμημένους».
Ακολούθως και μετά το Αρχιερατικό Τρισάγιο εντός του Ναού, ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο το οποίο ευρίσκεται εντός του Δημοτικού Κοιμητηρίου, όπου κατόπιν προσκλήσεως του Ανωτάτου Διοικητού Φρουράς Λαμίας, Ταξιάρχου Αρίστου Περρή, Διοικητού του ΚΕΥΠ, παρουσία του Εξοχωτάτου Υπουργού των Οικονομικών κ. Χρήστου Σταϊκούρα και απάσης της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας, ετέλεσε Αρχιερατικό Τρισάγιο, αναπέμποντας δέηση προς τον Πανάγαθο Θεό, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής πάντων των υπέρ της Πίστεως και της Πατρίδος, ηρωικώς αγωνισαμένων και πεσόντων εν τοις Ιεροίς του Έθνους ημών αγώσι, πάλαι τε και επεσχάτων.
