Στις ανοιξιάτικες ημέρες με τον ζεστό ήλιο να λούζει με τις ακτίνες του την παγωμένη από τον χειμώνα φύση, τις ευωδίες των λουλουδιών σαν άρωμα να γλυκαίνει την όσφρησή μας και τα χελιδονίσματα να ακούγονται σαν χαρωπό τραγούδι στα αυτιά μας, τότε που όλη η φύση ξαναγεννιέται, στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο ξεχωρίζουν όλες εκείνες οι εορτές που ξεσηκώνουν την ύπαρξή μας να δοξολογεί τον Θεό και να τον ευχαριστεί για το πολύτιμο δώρο της ζωής μας και της άφεσης των αμαρτιών μας.
Πρώτη απ’ όλες η Ανάσταση του Ιησού Χριστού, του Υιού και Λόγου του Θεού που έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε για να μας σώσει από τις αμαρτίες και τον θάνατο, όμως δεν μπορούσε η γη και οι σκοτεινές δυνάμεις να κρατήσουν στα σπλάχνα της φυλακισμένη την πηγή της ζωής.Η σταυροαναστάσιμη αγάπη του Θεού για όλους τους ανθρώπους δεν άφησε ασυγκίνητες κάποιες αγνές ψυχές που θέλησαν να μοιάσουν σε όλα με τον Σωτήρα Χριστό, στην αγάπη για τον άνθρωπο και στο μαρτύριο.
Ένας απ’ αυτούς και ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος, ο οποίος ήταν στρατιωτικός με μεγάλη εξουσία. Όμως η αγνή και καθαρή ψυχή του δεν άντεχε την αιματοχυσία που απαιτούσε το αξίωμά του και έτσι όπως μας λέει το Συναξάρι του, μετά από μια φονική μάχη αποσύρθηκε μαζί με το τάγμα του στα Βούνενα της Θεσσαλίας για να αφιερωθεί αποκλειστικά στην προσευχή και όλες τις χριστιανικές αρετές.
Ο Θεός τον ευλόγησε για αυτή του την απόφαση και του έδωσε τόσο μεγάλη δύναμή, ώστε όταν αυτός και το τάγμα του στα πλαίσια κάποιας επιδρομής των Αβάρων πιάστηκαν αιχμάλωτοι και τον Χριστό ομολόγησαν και φρικτά βασανιστήρια υπέμειναν.Οι βάρβαροι επιδρομείς έκαναν ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε να πείσουν τον Άγιο Νικόλαο να αλλαξοπιστήσει, στην αρχή με κολακείες και ύστερα με φρικτά βασανιστήρια. Τον έδεσαν σ’ ένα δέντρο και τον λόγχευαν ασταμάτητα στο κορμί με το κοντάρι του.Αυτός στύλος ακλόνητος με τη Χάρη του Θεού και με γενναιότητα ψυχής υπέμεινε τα πάντα και έτσι στο τέλος τον αποκεφάλισαν.
Όπως όμως η Ανάσταση του Χριστού έγινε το ευαγγέλιο που διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο έτσι και ο ευλογημένος και χαριτωμένος από τον Θεό Νικόλαος δοξάστηκε και έλαβε τη δωρεά της θαυματουργίας και της ίασης των δερματικών ασθενειών σε όσους τον επικαλούνται με καθαρή και αγνή πίστη.Σημείο από τον Θεό στον τόπο του μαρτυρίου του είναι τα δέντρα που ρέουν κόκκινο υγρό και είναι το αίμα του αγίου μας. Αυτός ο μεγαλομάρτυρας της πίστης μας αξιώθηκε της αιματοβλυσίας αφού έδωσε το αίμα του για τον Ιησού Χριστό, για την ευωδιαστή από χριστιανικές αρετές ζωή του και το εν Χριστώ μαρτύριο του.Την ενάτη Μαΐου λοιπόν σαν ευωδιαστό λουλούδι ο Άγιος μας Νικόλαος ο Νέος, ο Αιματοβλύτης μας καλεί στην ανοιξιάτικη και αναστάσιμη γιορτή του για να δοξάσουμε τον Θεό και ζούμε με ευλάβεια τη χριστιανική ζωή.
Δημήτριος Τζαφέρης, Θεολόγος-Ιεροψάλτης του Ιερού Ναού Aγίου Νικολάου του Νέου Θηβών
