Η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών έχει ξεκινήσει μία σειρά σεμιναρίων στο Αίγιο με κεντρικό θέμα «Κοινωνικοπρονοιακή εκκλησιαστική παρέμβαση σε προβλήματα του γάμου και της οικογένειας». Το δεύτερο σεμινάριο πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Νεότητος «Νέοι Ορίζοντες», όπου προσκεκλημένος ήταν ο θεολόγος – ψυχολόγος κ. Γεώργιος Κίσσας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η στήριξη της οικογενειακής ισορροπίας απέναντι στα προβλήματα της νηπιακής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας».
Στο πρώτο μέρος τής εισήγησής του ο ομιλητής αναφέρθηκε στο τι συμβαίνει στη νηπιακή, παιδική και εφηβική ηλικία, μιλώντας για τις φάσεις τους αλλά και για τις αλλαγές που πραγματοποιούνται στον/στην νέο/α ως βιοψυχοκοινωνικό ον. Στο δεύτερο μέρος αναφέρθηκε στις τρεις αρχικές φάσεις της ηλικίας τού ανθρώπου σε συνάφεια με την οικογένεια. Επικεντρώθηκε κυρίως σε ποιες αντίστοιχες αλλαγές γίνονται στους γονείς την περίοδο αυτή, τι στάση οφείλουν να τηρούν και τι συνέπειες έχει η κάθε στάση, καθώς και στο πώς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους την περίοδο αυτή της ζωής τους.
Ακολούθως αναφέρθηκε στις οικογενειακές κρίσεις, μέσα από τις οποίες, όπως είπε, αναδιοργανώνεται και ξαναμοιράζεται η ισχύς μέσα στην οικογένεια. «Κάποια στιγμή οι νέοι άνθρωποι δοκιμάζουν τη δική τους πνευματική και ηθική πανοπλία. Εκτός από τη γιατρειά για όλα, που φαίνεται να είναι μια ήρεμη και καλοσυνάτη παιδική ζωή, βοηθά πολύ και μια σταθερή εξασφάλιση μέσων επικοινωνίας με τους εφήβους, καθώς και η έγκαιρη και σωστή ενημέρωση των γονέων πάνω στο πολύ ευαίσθητο αυτό θέμα. Παρ’ όλα όσα είπαμε για την κρίση και τους καυγάδες, τα χρόνια που τα παιδιά μας είναι έφηβοι, μπορεί να είναι, και συχνά είναι, χρόνια γεμάτα απόλαυση. Η υπέροχη ανακάλυψη αυτής της περιόδου είναι πως τα παιδιά μας έχουν γίνει ανήσυχοι νεαροί ενήλικες, ενημερωμένοι, περίεργοι και διανοητικώς αυτάρκεις. Μέσα στην αστάθεια αυτής της εποχής μπορούμε να αναπτύξουμε μια αίσθηση βαθιάς συντροφικότητας με τους εφήβους μας», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Κίσσας.
Και κατέληξε ως εξής: «Αν μπορέσουμε ως ενήλικες να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία για δική μας ανάπτυξη που μας προσφέρουν οι έφηβοί μας, αν καταφέρουμε να κρατήσουμε ανοικτή την επικοινωνία μαζί τους, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, αν αναγνωρίσουμε στις αντιφάσεις τους, στην επιθετικότητα και στον αρνητισμό τους τη ζωντάνια, την ομορφιά και την ελπίδα ενός νέου «εαυτού» που τώρα οι έφηβοι θα διαμορφώσουν, αν, τέλος, συμφιλιωθούμε με τα δικά μας εφηβικά αδιέξοδα και συγχωρήσουμε τους γονείς μας, τότε να είμαστε σίγουροι πως η εφηβεία των παιδιών μας θα είναι μια επιπλέον ανακάλυψη πως η οικογένεια μπορεί να είναι ομάδα και πηγή αμοιβαίας ευχαρίστησης, κάτι το μεθυστικό και αναζωογονητικό».
