Την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Σάββα Κυριωτίσσης Βεροίας επί τη εορτή του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου, προστάτου των καρκινοπαθών.
Παρέστησαν μέλη του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ημαθίας και στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε μνημόσυνο για τα αποβιώσαντα μέλη του Συλλόγου και ανέγνωσε σχετική ευχή για τους ασθενείς.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ἁπλοῦν τό ἦθος … καί ταπεινόν, ἐλέους τε μεστόν … Πάτερ ἐνέδειξας».
Ἀνάμεσα στούς θαυματουργούς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας συγκαταριθμεῖται καί ὁ ἑορταζόμενος σήμερα ἅγιος ἐπίσκοπος Λαμψάκου, ὁ ἅγιος Παρθένιος, τόν ὁποῖο τιμᾶ καί πανηγυρίζει ἰδιαιτέρως ἡ τοπική μας Ἐκκλησία ἐδῶ, στόν ναό τοῦ ἁγίου Σάββα, καί ἐπικαλεῖται τίς πρεσβεῖες καί τή θαυματουργή του ἐπέμβαση γιά ὅλους τούς ἀδελφούς μας πού ἔχουν ἀνάγκη καί ζητοῦν τή βοήθεια καί τή χάρη του.
Καί ὁ ἅγιος Παρθένιος δέχεται τίς προσευχές μας καί θεραπεύει τούς πάσχοντες, πού ζητοῦν τή βοήθειά του μέ πίστη, διότι εἶναι ἐλεήμων καί φιλεύσπλαγχνος πρός τούς ἀνθρώπους, ὅπως ἦταν καί κατά τήν ἐπίγεια ζωή του. Διότι μπορεῖ νά μήν διακρίθηκε γιά τήν κατά κόσμον σοφία καί τίς κατ᾽ ἄνθρωπον γνώσεις του, ὅπως ὁ ἅγιος Φώτιος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, τόν ὁποῖο τιμήσαμε χθές· μπορεῖ νά μήν διακρίθηκε γιά τίς ρητορικές του ἱκανότητες καί γιά τά θεολογικά του συγγράμματα, ὅπως ἄλλοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, διακρίθηκε ὅμως γιά τήν ἁπλότητα τῆς ἀναστροφῆς του, γιά τήν ταπείνωσή του, γιά τή γεμάτη ἀγάπη γιά τούς ἀνθρώπους καρδιά του, ὥστε δίκαια νά ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος: «Ἁπλοῦν τό ἦθος … καί ταπεινόν, ἐλέους τε μεστόν … Πάτερ ἐνέδειξας».
Αὐτές οἱ τρεῖς ἀρετές, ἡ ἁπλότητα, ἡ ταπείνωση καί ἡ εὐσπλαγχνία εἵλκυσαν τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο τόν ἀξίωσε νά λάβει τή χάρη τῆς ἀρχιερωσύνης καί νά γίνει ἐπίσκοπος τῆς Λαμψάκου, ἀλλά καί τόν ἁγίασε καί τοῦ ἔδωσε τή χάρη τῶν θαυμάτων καί τῶν ἰάσεων, γιά νά συνεχίσει νά εὐεργετεῖ τούς ἀνθρώπους καί μετά τήν κοίμησή του. Καί δέν εἶναι τυχαῖο τό γεγονός αὐτό, διότι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι ὁ Θεός «ταπεινοῖς δίδωσι χάριν».
Οἱ ἁπλοί καί ταπεινοί ἄνθρωποι εἶναι εὐάρεστοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, γιατί δέν ἔχουν ἰδέα γιά τόν ἑαυτό τους, δέν νομίζουν ὅτι εἶναι κάποιοι, ἀλλά ἔχουν μέσα τους συναίσθηση τῆς καταστάσεώς τους, συναίσθηση τῆς διαφορᾶς πού ὑπάρχει μεταξύ τοῦ χοϊκοῦ καί ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ παντοδυνάμου καί παναγίου Θεοῦ, καί γι᾽ αὐτό μέ ὑπακοή καί προθυμία ἀγωνίζονται νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημά του, νά ἐφαρμόζουν μέ συνέπεια τίς ἐντολές του, καί νά μήν νομίζουν ὅτι αὐτοί γνωρίζουν καλύτερα τί πρέπει νά κάνουν καί πῶς νά πορευθοῦν στή ζωή τους. Καί ἔτσι, ἀκολουθώντας μέ ἁπλότητα καί ταπείνωση τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀπολαμβάνουν τήν εὔνοια καί τή χάρη του καί ὑψώνονται καί μεγαλύνονται ἀπό τόν Θεό.
Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἁγιότητα δέν χρειάζονται ὁπωσδήποτε ἰδιαίτερα προσόντα καί ἱκανότητες, δέν ἔχει ὡς ἀπαραίτητη προϋπόθεση νά γίνει κανείς μάρτυρας ἤ ἀσκητής, διότι ἡ ἁπλότητα, ἡ ταπείνωση καί ἡ εὐσπλαγχνία πρός τούς ἀνθρώπους εἶναι ἀρετές τίς ὁποῖες μπορεῖ νά ἀποκτήσει κάθε πιστός, ὁπουδήποτε καί ἄν ζεῖ, ὁποιαδήποτε μόρφωση καί ἄν ἔχει, ὁποιοδήποτε ἐπάγγελμα καί ἄν ἀσκεῖ, ἐάν ἀγωνίζεται.
Ὁ Θεός ζητᾶ τίς ἀρετές αὐτές ἀπό ὅλους μας, γιατί ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τή βάση γιά τήν ἀγάπη πού ὀφείλουμε νά δείχνουμε πρός τούς ἀδελφούς μας. Διότι αὐτός πού εἶναι ἁπλός καί ταπεινός δέν ἔχει ἐγωισμό καί γι᾽ αὐτό δέν ἀποβλέπει οὔτε ὑπολογίζει τό δικό του συμφέρον, τή δική του προβολή, τή δική τιμή καί δόξα. Ἀγκαλιάζει τούς πάντες μέ ἀγάπη, φροντίζει γι᾽αὐτούς σάν νά φρόντιζε τόν ἑαυτό του, τούς βοηθᾶ καί τούς συμπαρίσταται στίς ἀνάγκες καί τίς δυσκολίες του, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἑορταζόμενος σήμερα ἅγιος Παρθένιος.
Ὁ Θεός δέν ζητᾶ πολλά ἀπό ἐμᾶς, ἀντιπροσφέρει ὅμως τό μέγιστο, τή χάρη του, σέ ὅσους κάνουν αὐτά τά ἁπλά πράγματα πού μᾶς ζητᾶ μέ συνέπεια καί ἀγάπη. Διότι ποιός μπορεῖ νά ἰσχυρισθεῖ ὅτι εἶναι δύσκολο νά φέρεται μέ ἁπλότητα, μέ ταπείνωση καί μέ ἀγάπη; Εἶναι δύσκολο, μόνο ὅταν δέν θέλουμε νά προσπαθήσουμε, μόνο ὅταν δέν θέλουμε νά ἀγωνισθοῦμε.
Ἄς σκεφθοῦμε ὅμως πόσο μεγάλο καί πόσο σπουδαῖο εἶναι αὐτό πού προσφέρει ὁ Θεός σέ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζοῦν μέ ἁπλότητα καί ταπείνωση καί δείχνουν ἔμπρακτα τήν ἀγάπη τους στούς ἀνθρώπους· ἄς παρακινηθοῦμε καί ἀπό τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου Παρθένιου, ἐπισκόπου Λαμψάκου, τοῦ θαυματουργοῦ, τόν ὁποῖο ἤρθαμε νά τιμήσουμε σήμερα, καί ἄς προσπαθήσουμε ὅλοι μας. Καί τότε θά ἔχουμε ἀκόμη περισσότερη τή χάρη τοῦ ἁγίου Παρθενίου ἀλλά καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ στή ζωή μας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε καί τήν αἰώνιο ζωή κοντά στόν Θεό καί μαζί μέ τόν ἅγιο Παρθένιο καί τόν ἅγιο Σάββα ἀλλά καί ὅλους τούς ἁγίους μας, οἱ ὁποῖοι ἦταν προικισμένοι μέ ὅλες αὐτές τίς ἀρετές, καί προπάντων μέ τήν ταπείνωση καί τήν ἀγάπη πρός τούς ἀνθρώπους καί πρός τόν Θεό.
