Το Σάββατο 17 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης με την ευκαρία του εορτασμού της 108ης επετείου της απελευθερώσεως της πόλεως.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία με την παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και ακολούθησε τρισάγιο πεσόντων στο ηρώο της πόλεως και κατάθεση στεφάνων.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Ἡ ἡρωική πόλη τῆς Ναούσης ἑορτάζει σήμερα μία σημαντική ἐπέτειο τῆς λαμπρᾶς ἱστορίας της. Ἑορτάζει τήν ἐπέτειο τῆς ἐκπληρώσεως τῶν προσδοκιῶν τῶν γενναίων κατοίκων της, οἱ ὁποῖοι πρίν ἀπό διακόσια σχεδόν χρόνια εἶχαν ξεσηκωθεῖ γιά νά ἐλευθερώσουν τήν πατρίδα τους ἀπό τόν ἀλλόθρησκο δυνάστη. Ἑορτάζει τή θυσία καί τό μαρτύριο τῶν παιδιῶν της, πού χωρίς νά ὑπολογίσουν οὔτε τή ζωή οὔτε τόν θάνατο πρόσφεραν τόν ἑαυτό τους ὡς σπόρο εὐγενῆ γιά νά βλαστήσει ἡ ἐλευθερία τῆς πατρίδας τους, γιά νά μποροῦν νά λατρεύουν ἐλεύθερα τόν Χριστό καί νά ὁμιλοῦν χωρίς φόβο τή γλώσσα τῶν πατέρων τους.
Μπορεῖ βεβαίως οἱ περιορισμοί πού ἰσχύουν φέτος γιά τήν ἀποφυγή τῆς διαδόσεως τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ νά μήν μᾶς ἐπιτρέπουν νά ἑορτάσουμε ὅπως κάθε χρόνο τή μεγάλη αὐτή ἡμέρα τῶν ἐλευθερίων τῆς Ναούσης, αὐτό ὅμως δέν μειώνει καθόλου τή σημασία της. Γιατί τό νόημα καί τό περιεχόμενο τῶν ἐθνικῶν ἑορτῶν μας δέν ἐξαντλεῖται οὔτε στίς παρελάσεις, οὔτε στίς δοξολογίες, οὔτε στούς λόγους καί τίς καταθέσεις στεφάνων.
Ὅλα αὐτά ἔχουν τή σημασία καί τήν ἀξία τους καί πρέπει νά γίνονται, ὄχι μόνο γιατί ἀποτελοῦν ἔκφραση τῶν συναισθημάτων μας γιά τό μεγάλο γεγονός τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεώς μας ἀπό τούς Τούρκους, ἀλλά καί γιατί ἀποτελοῦν ἔκφραση τῆς τιμῆς καί τοῦ σεβασμοῦ μας πρός ὅλους ἐκείνους πού ἀγωνίσθηκαν, πού ἔχυσαν τό αἷμα τους καί θυσιάσθηκαν, γιά νά ζοῦμε ἐμεῖς ἐλεύθεροι.
Ὅμως δέν ἀρκοῦν μόνο αὐτά. Εἶναι ἀνάγκη νά αἰσθανθοῦμε ὅλοι μας τό προσωπικό μας χρέος ἀπέναντι στήν πατρίδα μας καί τήν ἐλευθερία της. Εἶναι ἀνάγκη νά συνειδητοποιήσουμε ὅλοι ὅτι ἔχουμε εὐθύνη ἀπέναντι στούς ἡρωικούς προγόνους μας πού μᾶς χάρισαν τήν ἐλευθερία ἀλλά καί ἀπέναντι στά παιδιά μας, στίς ἐπερχόμενες γενεές, στό μέλλον αὐτοῦ τοῦ αἱματοβαμμένου τόπου. Εἶναι ἀνάγκη νά μελετήσουμε τήν ἱστορία μας καί νά τήν διδάξουμε στούς νεωτέρους. Γιατί ἔθνος χωρίς γνώση τῆς ἱστορίας δέν μπορεῖ νά ἐπιβιώσει. Γιατί, ὅταν ὁ κάθε ἕνας δέν αἰσθάνεται τήν προσωπική του εὐθύνη γιά τό συνολικό καλό, κανένα ἔθνος καί καμία πατρίδα δέν μπορεῖ νά προοδεύσει.
Ἄν οἱ πρόγονοί μας δέν θεωροῦσαν τήν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδος μας προσωπική τους ὑπόθεση, ἄν ὁ καθένας ἀπό αὐτούς δέν ἔθετε τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος πάνω ἀπό κάθε προσωπικό σκοπό ἤ ὄφελος, ἄν δέν τολμοῦσε νά διακινδυνεύσει τήν ἄνεσή του, τήν οἰκογένειά του καί τή ζωή του, καί νά ἀγωνισθεῖ γιά τήν ἐλευθερία, ἡ ἱστορία θά ἦταν διαφορετική καί ἡ ἐλευθερία μπορεῖ νά μήν εἶχε ἔρθει στόν μαρτυρικό αὐτό τόπο.
Ὅμως οἱ πατέρες μας τόλμησαν νά προσφέρουν ὅ,τι πολυτιμότερο εἶχε ὁ καθένας τους, τή ζωή τους, καί μέ τή δύναμη τῆς ψυχῆς τους, δύναμη πού ἀντλοῦσαν ἀπό τήν πίστη τους στόν Θεό καί τήν ἀγάπη τους στήν πατρίδα, ἔκαναν πραγματικότητα τό ὄνειρο πολλῶν γενεῶν, ἐλευθερώνοντας τήν πατρίδα μας.
Γι᾽ αὐτό καί τούς τιμοῦμε σήμερα. Γι᾽ αὐτό καί ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου τῆς ψυχῆς τους καί τῆς δυνάμεως τῆς θελήσεώς τους. Γι᾽ αὐτό καί ἐκφράζουμε τόν θαυμασμό μας γιά τήν πίστη τους στόν Θεό καί τήν ἀγάπη τους πρός τήν πατρίδα πού τούς ἱκάνωσαν νά δημιουργήσουν αὐτό τό θαῦμα.
Γι᾽ αὐτό καί ἀποτελοῦν καί πρέπει νά ἀποτελοῦν παραδείγματα γενναιότητος καί προσφορᾶς γιά ὅλους μας. Ὄχι γιά νά τούς ἐπαινοῦμε καί νά τούς ἐγκωμιάζουμε μόνο κάθε χρόνο αὐτή τήν ἡμέρα, τήν ἡμέρα τῶν ἐλευθερίων τῆς πόλεώς μας, ἀλλά γιά νά βαδίζουμε καθημερινά στά ἴχνη τους καί νά διδασκόμεθα ἀπό τή ζωή καί τή θυσία τους.
Ἄς ὑψώσουμε, λοιπόν, σήμερα τή σημαία τοῦ Ἔθνους μας, τή σημαία τῆς πατρίδος μας, γιά τήν ὁποία ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν οἱ ἡρωικοί πρόγονοί μας, ὄχι μόνο στούς ἱστούς τῶν δημοσίων κτιρίων ἤ τῶν σπιτιῶν μας ἀλλά καί μέσα στήν ψυχή μας, γιά νά μᾶς καθοδηγεῖ στίς ἐπιλογές καί τίς ἀποφάσεις μας.
Ἄς παιανίσουμε τόν Ὕμνο στήν Ἐλευθερία, τόν ἐθνικό μας ὕμνο, ὄχι μόνο καταθέτοντας δάφνινα στεφάνια στό Ἡρῶο τους ἀλλά καί μέσα στήν καρδιά μας, καί ἄς προσπαθήσουμε νά συντονίσουμε μαζί του τούς παλμούς της.
Ἄς παρελάσουμε μέ τή σκέψη στούς δύσβατους καί τραχεῖς τόπους ἀπό τούς ὁποίους πέρασε ὁ Ἑλληνικός Στρατός γιά νά φθάσει μέχρις ἐδῶ καί νά ἐλευθερώσει τόν τόπο μας, τήν πόλη μας, τή Μακεδονία μας.
Καί ἄς ὑποσχεθοῦμε στούς ἥρωες πού τιμοῦμε ὅτι στή δύσκολη συγκυρία πού βρίσκεται ἡ πατρίδα μας σήμερα, θά προσπαθήσουμε νά φανοῦμε ἀντάξιοί τους, θά προσπαθήσουμε νά κάνουμε τό χρέος μας μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί ὑπό τή σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν ἁγίων μας, ὑπό τήν προστασία τῶν ὁποίων ἀγωνίσθηκαν καί ἐκεῖνοι γιά νά μᾶς χαρίσουν τήν ἐλευθερία. Ἄλλωστε ἡ πόλη τῆς Ναούσης ἔχει νά καυχᾶται καί γιά τούς ἥρωες τοῦ 1822 ἀλλά καί γιά τούς δύο χιλιάδες περίπου Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι κοσμοῦν τό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας καί εὔχονται γιά τήν ἡρωική αὐτή πόλη μας.
