Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Καναδά κύριε Απόστολε,
άνθρωπε με περίσσευμα ψυχικής δύναμης, με περίσσευμα χρυσής καρδιάς, με περίσσευμα χαρούμενης αντοχής και μεταδοτικότητας, πάντοτε άξιος και ικανότατος και ακατάβλητος, ώστε να εμπνέετε ό,τι ιερότερο και καλύτερο από την αρετή, τη σύνεση και τη διαλεχτή αξιοσύνη Σας, πολλά τα έτη Σας.
Καλή ενθρόνιση στην Αρχιεπισκοπή Καναδά και με το καλό να ενθρονίζεσθε κάθε μέρα και ώρα σε όλο και περισσότερους πιστούς της νέας Αρχιεπισκοπικής Σας δικαιοδοσίας, σε Κληρικούς και λαϊκούς, σε συνεργάτες της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της κοινωνικής οργάνωσης.
Αντιλαμβάνομαι την εκφρασμένη πληθωρική χαρά και τις δημοσιευμένες ενθουσιώδεις εντυπώσεις που προκάλεσε στη Μητρόπολη Νέας Ιερσέης η πρόσφατη αναβαθμισμένη επιστράτευσή Σας. Σας θαύμαζαν και Σας χαίρονταν και Σας ευχαριστούσαν για τα μετρημένα χρόνια της τοποτηρητείας και της ποιμαντορίας. Δεν παύουν να Σας θαυμάζουν, να Σας χαίρονται, να Σας ευγνωμονούν, ακόμη και τώρα που Σας χάνουν, αλλά χωρίς να φεύγετε από τις πιο ευγενικές αναμνήσεις τους.
Φόβος Θεού και αγάπη για την Εκκλησία, κόπος και συνέπεια, αξιοσύνη και ικανότητες, αγνή ψυχή και εκκλησιαστικός δυναμισμός, σωφροσύνη και αρετή, ανύστακτη φροντίδα για τις υποχρεώσεις, υπευθυνότητα και συνέπεια, δεν έπαυσαν να Σας εκφράζουν.
Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Καναδά κύριε Απόστολε,
Σας γνώρισα και συμπορεύτηκα με Σας, τον πολύτιμο Ροδίτη μου φίλο και αληθινό αδελφό για τρία χρόνια στην αγιασμένη αποστολική Πάτμο, με το Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης και την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, με πολλούς εκλεκτούς καθηγητές κι ανάμεσά τους τον π. Αμφιλόχιο Τσούκο, τον ιεραπόστολο μαθητή του αγίου Αμφιλοχίου, τον αείμνηστο Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας και ἔπειτα Γάνου & Χώρας.
Ήταν τα πιο όμορφα χρόνια της κοινής ευλαβικής πορείας για τον ιερό σκοπό της εκκλησιαστικής μας ιερατικής ένταξης, Εσείς άγαμος κι εγώ έγγαμος.
Συμπορευθήκαμε ως συμφοιτητές στη Θεολογική της Θεσσαλονίκης.
Εσείς ακολουθήσατε μια πορεία απόλυτης αφιέρωσης κατά την κλίση της ψυχής Σας. Μοναχός, ιερομόναχος στο Ροδίτικο Μοναστήρι Παναγίας Παραμυθίας, μεταπτυχιακός στην Αμερική, προϊστάμενος σε Ενορίες και θέσεις υπεύθυνες και τελικά πολύ υπεύθυνες στην Ελληνική Ομογένεια από άποψη Εκκλησιαστική.
Όμως, ποτέ δεν επαύσατε να είστε για μένα αληθινός φίλος και αληθινός άνθρωπος.
Αυτό που διαπίστωναν όλοι όσοι Σας συναπάντησαν, όλοι όσοι Σας γνώρισαν από κοντά, όλοι όσοι ευεργετήθηκαν από την εκκλησιαστική μαρτυρία Σας.
Αποφασιστικός και ακούραστος, πετυχημένος σε όποια έπαλξη Σας τοποθέτησαν μέχρι σήμερα. Δικαιώθηκαν πάντες στις επιλογές τους. Ένιωσαν ό,τι ένιωθε καθένας που Σας συναντούσε. Εφόδια για μια νέα ευδοκίμηση εκεί στον Καναδά.
Σεβασμιώτατε Αρχιεπίσκοπε Καναδά κύριε Απόστολε,
πολύτιμε και εκλεκτέ αδελφέ των γυμνασιακών και πανεπιστημιακών μας χρόνων, παρόλο που επικοινωνήσαμε πριν λίγες μέρες τόσο σύντομα, αλλά πολύ εκφραστικά για Σας και για μένα, όμως θέλησα να Σας γράψω κι αυτές τις σειρές, σαν αυθόρμητες ανθρώπινες ιερατικές δεήσεις υπέρ Υμών προς την Παναγία της Αξιούπολης, όπου λειτουργήσατε πριν δύο χρόνια και μας δώσατε την πολύ μεγάλη χαρά της άμεσης Αρχιερατικής Σας παρουσίας και ευλογίας.
Εις πολλά έτη, Δέσποτα.
Σας συνοδεύει η ψυχή μας με όλο τον ενθουσιασμό για τη νέα Σας ενθρόνιση και έπαλξη.
Πάντα άξιος.
Με όλη μου την αγάπη και όλο μου το σεβασμό
