Την Πέμπτη, 17η μηνός Σεπτεμβρίου 2026, στις 10: 30 το πρωί στον ιστορικό μεγαλοπρεπή Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου Αρναίας, κατόπιν προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιερισσού κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ, συνεκλήθη η πρώτη για τη φετινή Εκκλησιαστική Περίοδο Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου. Άπαντες οι Κληρικοί της προσήλθαν με μεγάλη χαρά στην Αρναία, την και Ιστορική Έδρα της Τοπικής Εκκλησίας, για να επικοινωνήσουν τόσο με τον Επίσκοπό τους, όσο και μεταξύ τους, αναγνωρίζοντας ότι αυτές οι ευλογημένες ‘’κοινωνίες’’ συμβάλλουν ουσιαστικώτατα στην ενότητα του εφημεριακού Ιερού Κλήρου και επιπλέον προσφέρουν ευλογημένο έδαφος και χώρο να σπαρεί ο Λόγος του Θεού και το θέλημά Του στις Ιερατικές καρδιές και δι’ αυτών σε ολόκληρο το τοπικό Γεώργιο.
Κεκλημένος ως ομιλητής της ημέρας ήταν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης και λίαν αγαπητός στον Μητροπολίτη μας, Παν. Αρχιμ. π. Βαρνάβας Γιάγκου, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Παναγίας Λαοδηγήτριας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, κατόπιν ευλογίας του σεπτού του Ποιμενάρχου Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ.
Το θέμα το οποίο εισηγήθηκε με καταπληκτική ενάργεια ο π. Βαρνάβας ήταν: «Η διάκριση του πνευματικού πατρός», θέμα ευαίσθητο, συνοδευόμενο από υπευθυνότητα, κόπους αλλά και ευώδεις πνευματικούς καρπούς.
Κατ’ αρχήν τελέσθηκε Αγιασμός για την ευλογία της νέας πνευματικής χρονιάς και κατόπιν ο Σεβασμιώτατος, αφού ανέλυσε διάφορα τρέχοντα διοικητικά θέματα, με ενθουσιώδη λόγια παρουσίασε τον εκλεκτό ομιλητή και το έργο του.
Ο πολυέμπειρος εισηγητής με γλαφυρότητα, παραστατικότητα και θεολογική εμβρίθεια ανέλυσε τη διακονία του Κληρικού κατά την ενάσκηση του Ιερού Μυστηρίου της Εξομολογήσεως, αναλύοντας συνάμα την αρίστη από πλευράς Ορθοδόξου Εκκλησίας στάση του Ιερωμένου ως προσώπου και σκεύους εκλογής από μέρους του Κυρίου μας.
Ο π. Βαρνάβας στάθηκε με προσοχή στις παρακάτω πατρικές και πατερικές θέσεις του, που είναι οι όντως φιλάνθρωπες θέσεις της Εκκλησίας κατά την ενάσκηση του Μυστηρίου της Μετανοίας.
Η μετάνοια είναι το Μυστήριο της σωτηρίας μας. Μετάνοια, σημαίνει αλλαγή νου, στάση ζωής, στροφή προς τον Χριστό και αποκατάσταση της σχέσης μας μαζί Του!
Ο πνευματικός χρειάζεται να κοσμείται ιδιαίτερα από το χάρισμα της διακρίσεως! Να δίνει προϋποθέσεις σωτηρίας στον εξομολογούμενο!
Ο πνευματικός είναι ιατρός και η Εκκλησία νοσηλευτήριο!
Η επιείκεια που είναι σύμφωνη με τον ευαγγελικό ήθος είναι όσο ποτέ αναγκαία στην εποχή μας για τη σωτηρία του ανθρώπου που πάσχει μέσα στην απόγνωση της αμαρτίας και του κενού!
Ο πνευματικός εξατομικεύει την κάθε περίπτωση για να συνδέσει τον πιστό με τη Χάρη του Θεού! Ο σεβασμός της ελευθερίας και της προσωπικότητας του πιστού ορίζουν την έννοια της διακρίσεως!
Η υπακοή δεν είναι κατάργηση της προσωπικότητας, αλλά ανάδειξη της προσωπικής ευθύνης! Η αγωγή της ελευθερίας, η ελπίδα και η χαρά ορίζουν την αυθεντικότητα του Μυστηρίου!
Κέντρο του Μυστηρίου της Μετανοίας είναι ο Χριστός που συγχωρεί και σώζει και όχι η κυριαρχία του προσώπου του πνευματικού!
Όσο ο πνευματικός είναι εν ταπεινώσει και μετανοία και προσευχή, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται ο Χριστός στη ζωή του μετανοούντος!
Τα επιτίμια είναι παιδαγωγικά μέσα για την σωτηρία των πιστών!
Τόσο η επιείκεια, όσο και η αυστηρότητα του πνευματικού είναι μέσα παιδαγωγικά και πατρικά, που αυτός μετέρχεται με σκοπό τη θεραπεία του πνευματικού του τέκνου – του εξομολογουμένου!
Εν συνεχεία επακολούθησε εκτενής συζήτηση μεταξύ του εισηγητού, των συνέδρων και του Σεβ. Ιερισσού, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα θαυμάσιο κλίμα συναινέσεως και συνεννοήσεως πάντων των παρισταμένων, με γνώμονα τον κοινό της Εκκλησίας νου.
