Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Μεγάλος θόρυβος προκλήθηκε ἀπὸ τὶς ποινὲς ποὺ ἐπέβαλαν μερικοὶ Μητροπολίτες σὲ ἱερεῖς, ποὺ ἀρνοῦνται τὸ ἐμβόλιο κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ διάφορα περιοριστικὰ μέτρα στοὺς ναούς, γιὰ τὴν προστασία τῆς δημόσιας ὑγείας. Συγχρόνως εἶναι καὶ μεγάλος σκανδαλισμὸς ἀπὸ τοὺς συγκεκριμένους Μητροπολίτες.
Δὲν συμφωνοῦμε καθόλου μὲ τοὺς σκανδαλοποιοὺς Ἀρχιερεῖς, ἐνῶ συγχαίρουμε τοὺς σταθεροὺς καὶ ἄφοβους ἱερεῖς, ποὺ ξέρουν νὰ ἀνθίστανται στὶς ἐσφαλμένες ἐπιλογὲς τῶν «πνευματικῶν» τους πατέρων. Ἀλήθεια, γιατί πρέπει νὰ τηρήσουμε στὴν Ἐκκλησία μέτρα μὴ θεολογικά, τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύουν ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι συνεχῶς βρίσκουν νέα μέτρα προστασίας τοῦ λαοῦ, ἀφοῦ στὰ προηγούμενα ἔπεσαν ἔξω; Γιατί νὰ ἀνοιγοκλείνουμε τοὺς ναοὺς καὶ νὰ ἐμποδίζουμε τοὺς πιστοὺς νὰ προσευχηθοῦν, ἀφοῦ ἐκεῖ ζητοῦμε ἐκ βαθέων ψυχῆς τὴν βοήθεια τοῦ Οὐρανίου Πατρός, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει καὶ τὰ δυσάρεστα στὴ ζωή γιὰ πνευματικὴ ἀφύπνιση τῶν ἀνθρώπων;
Μήπως οἱ θύτες Μητροπολίτες στηρίζονται μόνο στὴ λογικὴ τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν ἀθέων καὶ ξεχνοῦν τὴν πίστη στὸν φιλάνθρωπο Θεό; Εἶπαν ποτὲ δημοσίως τὴν εὐχὴ ὅτι «Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ συμβουλὴ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης εὐχόμαστε τὰ καλύτερα;». Μήπως ἡ ἐπίκληση τοῦ Θεοῦ τοὺς κάνει νὰ ντρέπονται; Γιατί διαφημίζουν τὴν «παντοδυναμία» τῶν ἰατρῶν καὶ ἀποσιωποῦν τὴν ὄντως παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ; Ἀποδεικνύονται ἀπρόσεκτοι στὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους!
Οἱ ἱερεῖς δὲν εἶναι ἄβουλα ὄντα. Ὅταν στὴν Ἐκκλησία συμβαίνουν φαιδρὰ γεγονότα, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὸ ποιμαντικό τους ἔργο, ἀδιαφοροῦν καὶ δὲν τοὺς ἐλέγχει ἡ συνείδησής τους γιὰ ἀνυπακοὴ στοὺς προϊσταμένους. Εἶναι βέβαιοι ὅτι καὶ οἱ Μητροπολίτες παίρνουν ἀπαράδεκτες καὶ σκανδαλώδεις ἀποφάσεις, ἀφοῦ δὲν ἔχουν κανένα ἐνάρετο σύμβουλο κοντά τους. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τραγικό. Ἀνοίγουν χάσμα μέγα ἀνάμεσα στὸν ἑαυτό τους καὶ τοὺς ἱερεῖς, τὸ ὁποῖο συνήθως δὲν γεφυρώνεται ποτέ. Καὶ ἀλίμονο στοὺς Ἐπισκόπους, ποὺ ἔχουν ὡς δούλους μόνο τοὺς διακόνους καὶ αὐτοὺς γιὰ λίγο χρονικὸ διάστημα…
Τὸ «Εἰς πολλὰ ἔτη, Δέσποτα», δὲν εἶναι πιὰ ἐκ βαθέων εὐχὴ τῶν ἀδίκως τιμωρημένων ἱερέων. Παραμένει μιὰ περιττὴ τυπικὴ διάταξη.
