Με μεγαλοπρέπεια και ευλάβεια εορτάστηκε στη Μελβούρνη η μνήμη της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής. Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων αποτέλεσε η Ενορία Αγίας Παρασκευής, Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος και Αγίας Βαρβάρας, στο προάστιο St Albans, όπου την κυριώνυμο ημέρα της εορτής μετέβη και ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος.
Σε κλίμα συγκίνησης, στον κατάμεστο από πιστούς Ιερό Ναό, τελέστηκε η πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Μακαρίου και συλλειτουργούντων των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Σωζοπόλεως κ. Κυριακού και Κερασούντος κ. Ευμενίου, με τη συμμέτοχή του ιερού Κλήρου.
Στο κήρυγμά του, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας τόνισε αρχικά τον επιστηρικτικό και καθοδηγητικό για τους πιστούς ρόλο των Αγίων της Εκκλησίας μας. «Δοξάσουμε τον Θεό που έχουμε τους Αγίους μας, διότι είναι τα πρόσωπα που μας δίνουν κουράγιο και ελπίδα, ώστε να μπορούμε καθημερινά να συνεχίζουμε τον αγώνα μας, ο οποίος συνήθως δεν είναι εύκολος», σημείωσε. «Είναι ένας αγώνας με πολλές αντιξοότητες και πολλούς πειρασμούς», επισήμανε, «οι οποίοι προέρχονται και από τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά και από την κοινωνία. Ευτυχώς λοιπόν που έχουμε τους Αγίους μας και τους βλέπουμε, τους παρακαλούμε, αιτούμεθα τις πρεσβείες τους, αλλά πάνω απ’ όλα τους έχουμε μπροστά μας και παραδειγματιζόμαστε από τη ζωή τους».
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος περιέγραψε πτυχές του βίου της Αγίας Παρασκευής, σημειώνοντας τα διδάγματα που καλούνται να προσλάβουν οι σύγχρονοι Χριστιανοί. Υπενθυμίζοντας καταρχάς στο εκκλησίασμα ότι η τιμώμενη Αγία, ούσα σε νεαρή ηλικία, έχασε τους γονείς της από τους οποίους είχε διδαχθεί τη χριστιανική πίστη, επισήμανε με έμφαση ότι έκτοτε άρχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο, «διότι η ίδια ήξερε πως το πολυτιμότερο αγαθό που είχε ήταν ο Χριστός και αυτόν τον μεγάλο θησαυρό ήθελε να τον μοιραστεί με τους ανθρώπους».
Στη συνέχεια, ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε στη σειρά βασανιστηρίων που υπέμεινε η Αγία Παρασκευή, μέχρι που μαρτύρησε δια αποκεφαλισμού, αρνούμενη να αλλάξει την πίστη της και συνεχίζοντας ως το τέλος της ζωής της να ομολογεί τον Χριστό. «Σαφέστατα, η Αγία Παρασκευή ήταν ένα πρόσωπο το οποίο είδε την χάρη του Θεού από αυτή την ζωή», παρατήρησε, «και βέβαια αυτό το οποίο έζησε, ήταν μία πρόγευση αυτού που ζει τώρα ως συγκληρονόμος της Βασιλείας των Ουρανών».
Συμπερασματικά, ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Μακάριος διέκρινε πως το μήνυμα από τον βίο της μεγάλης αυτής Αγίας της Εκκλησίας μας, είναι ότι «η αγιότητα δεν βρίσκεται πολύ μακριά από εμάς». «Η Αγία Παρασκευή ούτε ρασοφόρος ήταν, ούτε απομονωμένη σε κάποιο μοναστήρι, ούτε στην έρημο», επισήμανε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Ήταν ένα πρόσωπο μέσα στον κόσμο, όπως είμαστε κι εμείς, όμως κατάφερε να δει τον Θεό».
Κλείνοντας, αφού προέτρεψε πατρικά όλους να προσεύχονται, να μη χάνουν το κουράγιο τους και να μην απογοητεύονται, ο Αρχιεπίσκοπος ευχαρίστησε τον Ιερατικώς Προϊστάμενο της Ενορίας, π. Δημοσθένη Νικολάου, για την πρόσκληση να συνεορτάσει μαζί με τους πιστούς της Μελβούρνης τη χάρη της Αγίας Παρασκευής. Επίσης, απηύθυνε ευχαριστίες προς τον πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τις κυρίες της Φιλόπτωχου, τους ιεροψάλτες και όλους όσοι προσήλθαν στην εκκλησία, παρότι ήταν καθημερινή, εργάσιμη ημέρα.
Ακολούθησε η λιτανεία της Ιεράς Εικόνος και των Ιερών Λειψάνων της Αγίας Παρασκευής πέριξ του Ναού, με τη συμμετοχή του κλήρου και των πιστών.
Τέλος, η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της πανηγυρίζουσας Ενορίας παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας, στο ενοριακό κέντρο του Ναού.
