Η σκιά του Σταυρικοΰ πάθους πού ακολουθεί διαρκώς τα βήματα του Ιησού στην έπί γης πορεία Του, φαίνεται εντονότερη στον επίλογο του ευαγγελικού αναγνώσματος της ημέρας.
Ό Κύριος αποκαλύπτει στους μαθητές Του ότι «μέλλει ό Υιός του Ανθρώπου παραδίδοσθαι εις χείρας ανθρώπων και άποκτενούσιν αυτόν και τη τρίτη ήμερα έγερθήσεται» (Ματθ. ιζ’, 22-23).
Τα ανθρώπινα χέρια φαίνεται να διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο στην εκπλήρωση του σχεδίου της Θείας Οικονομίας. Ό Πλάστης έδωσε τα χέρια, τα όποια είναι τα όργανα και τα σημεία της δράσεως, της εκφράσεως και της σχέσεως, για να υπηρετούν το αγαθό. Μ’ αυτά εργαζόμαστε, μ αυτά σκορπούμε το χάδι και τη στοργή, μ αυτά εκφράζουμε της ψυχής τη διάθεση, τη χαρά (Δ’ Βασ. ια’, 12), τη θλίψη (Ίερ. β’, 37), την ευλογία (Γεν. μη’, 14) και κυρίως την προσευχή και την προσκύνηση (Ψαλμ. κζ’, 2). Αυτά δίνουμε στις στιγμές των μεγάλων και πικρών χωρισμών.
Ωστόσο τα ίδια χέρια αποδεικνύονται ικανά και τον Υιό του Θεού να θανατώσουν, άφού προηγουμένως τον πιάσουν, τον δέσουν, τον σπρώξουν, τον χαστουκίσουν και τον βασανίσουν.
Τη σκληρότητα πούχουν πολλάκις τα ανθρώπινα χέρια και πού την έζησε ό Θεάνθρωπος σ’ όλο της το μεγαλείο, τη διαπιστώνουμε καθημερινά όλοι μας.
Γιατί Εκείνος επιτρέπει να ερχόμαστε ό ένας στα χέρια του άλλου…
“Ας προσευχόμαστε να δώσει ό Κύριος τα χέρια μας να απέχουν των φαύλων πράξεων και να ενεργούν μόνον όσα Του είναι εύάρεστα.
“Ας αντιμετωπίζουμε με φόβο Θεού και αγάπη όσους πέφτουν στα χέρια μας.
Τέλος,ας θυμόμαστε ότι κι εμείς πέφτουμε κάποτε στα χέρια άλλων και το πιο σπουδαίο: Είναι «φοβερόν το έμπεσείν εις χείρας Θεοϋ ζώντος» (Έβρ. ι’, 31).
Το ευεργετικό χέρι του Θεοϋ γίνεται βαρύ (Ψαλμ. λα’, 4) για κείνους πού περιφρονούν την αγάπη… (Ήσ. ξε’, 2).
Στώμεν καλώς!
Αρχιμ.Χρυσοστόμου Τριανταφύλλου
