Στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅσοι ἀξιωθοῦμε, θά βλέπωμε τό ἄρρητο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Λέγει ὁ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής «ὀψόμεθα αὐτόν καθώς ἐστί», διότι καί ἐμεῖς θά εἴμεθα τότε ὅπως εἶναι Ἐκεῖνος. Μόνο τά ὅμοια βλέπουν τά ὅμοιά τους.
Τότε, μέ τά νέα μας ”μάτια”, θά βλέπωμε τόν ἀναληφθέντα Θεόν Λόγον καί μέ τήν νέα αἴσθησι τῆς ”ἀκοῆς” θά ἀκοῦμε τά ἄρρητα-ἄκτιστα ρήματα τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ ἀναστάς Χριστός μᾶς διαβεβαίωσε, ὅτι μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων θά εὑρίσκεται ἀνάμεσά μας. Ὅμως ἐπειδή ἡ θέα Του εἶναι ἄρρητος, γι᾽ αὐτό, ἐνῷ εἶναι ἀναμεσά μας, δέν θεᾶται.
Παρά ταῦτα κάποιες φορές οἱ ἄξιοι ἐπιτρέπεται νά ”βλέπουν”, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, τό ἀθέατο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ σέ διαφορετική μορφή καθώς καί τό θεῖο Φῶς.
Κάθε πιστός πρέπει πρῶτα νά ἀκούση-ἐνστερνισθῆ τά κτιστά λόγια τοῦ Χριστοῦ τά κατατεθειμένα στό Εὐαγγέλιο καί μετά θά ἀκούση τά ἄρρητα-ἄκτιστα λόγια Του μέ τήν νέα αἴσθηση τῆς ”ἀκοῆς”. Αὐτό θά αὐξάνη ἀχρόνως στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά πρέπει νά ξεκινάει ἀπό ἐδῶ καί τώρα (π.χ. ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἄκουσε ἄρρητα ρήματα).
Για νά μπορέση ὁ ἄνθρωπος νά ἰδῆ καί νά ἀκούση τόν δεδοξασμένο Χριστό, πρέπει προηγουμένως νά δεχθῆ τήν ἄκτιστο θεία ἐνέργεια («ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς»). Στήν ἔνδοξη Βασιλεία Του, αὐτό εἶναι δεδομένο.
Ὅλα αὐτά καθίστανται δυνατά μόνο μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπου ἡ μεθεκτή Χάρις εἶναι δρῶσα καί ἄκτιστος, καί ἔτσι δύναται νά ἑνωθῆ ὁ κτιστός ἄνθρωπος μέ τόν ἄκτιστο Θεό.
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν λέγει ”ἀνάστασιν Χριστοῦ πιστεύσαντες ἤ ἐρευνήσαντες”, ἀλλά ”ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι” καί θεωρεῖ δεδομένο, ὅτι κανένα μέλος της δέν δικαιολογεῖται νά μήν ἔχη τήν ἐμπειρία τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ.
Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀντλοῦμε καί διεπόμεθα ἀπό τά Ἔσχατα, τά ὁποῖα δέν δικαιολογούμεθα νά μή τά ζοῦμε ἀπό τώρα. Ἐνῷ οἱ αἱρετικοί Λατῖνοι, ἐπειδή δέν ἔχουν ἐμπειρία Χάριτος, ἀντλοῦν μόνο ἀπό τό παρελθόν.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος
