Το πρώτο που μας καλεί να ενστερνιστούμε αυτή η εορτή, είναι η αγάπη προς τον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά το μίσος κατά της αμαρτίας. Το δεύτερο, ότι η αμαρτία γίνεται αφορμή μετάνοιας και σωτηρίας. Ο Ματθαίος ο τελώνης, κάποια στιγμή αηδίασε από την αμαρτωλή ζωή του και αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της μετανοίας και έγινε ευαγγελιστής
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου (Ματθαίου του αποστόλου και ευαγγελιστού), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Βαρνάβας Θεοχάρης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» .
Με αφορμή την μνήμη του τιμώμενου ένδοξου απόστολου και ευαγγελιστή Ματθαίου, ο π. Βαρνάβας στο κήρυγμα του επικεντρώθηκε στο πρόσωπο του, χρησιμοποιώντας ως οδηγό τους πνευματικούς λόγους του ιερού Χρυσοστόμου που αναφέρονται σε εκείνον.
Ο Ματθαίος ήταν τελώνης και ζούσε με συνεχείς αρπαγές. Και όμως αμέσως εγκατέλειψε το θανατηφόρο πάθος και ικανοποίησε τη δίψα του ασχολούμενος με τα πνευματικά.
«Πρέπει λοιπόν πρώτα απ’ όλα να κατορθώσουμε να αποφύγουμε την απόγνωση και την απελπισία, προκειμένου να πετύχουμε την σωτηρία μας. Αυτά τα τόσο εύστοχα, σοφά και γεμάτα νόημα λόγια, απευθύνει σε όλους μας σήμερα ο ιερός Χρυσόστομος επί τη μνήμη του μεγάλου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου.»
Ο Χριστός και η Εκκλησία, συνέχισε ο π. Βαρνάβας, διδάσκουν να μισήσουμε την αμαρτία, αλλά να αγαπούμε τον αμαρτωλό. Ο Κύριος «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας», συγχώρησε αμαρτωλούς και τελώνες, μοιχαλίδες και πόρνες, διδάσκοντας μας να αποφεύγουμε την αμαρτία, αλλά να αγαπούμε τον κάθε συνάνθρωπο μας.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος ο οποίος χαρακτηριστικά λέει να μην μισήσουμε ποτέ αμαρτωλό, γιατί όλοι είμαστε υπεύθυνοι, αλλά να προσευχόμαστε γι’ αυτόν για να ομοιάσουμε με τον Σωτήρα Χριστό. Ο Οποίος δεν αγανακτούσε κατά των αμαρτωλών, αλλά προσεύχονταν θερμά γι’ αυτούς.
«Το πρώτο λοιπόν που μας καλεί να ενστερνιστούμε αυτή η εορτή, είναι η αγάπη προς τον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά το μίσος κατά της αμαρτίας. Το δεύτερο, ότι η αμαρτία γίνεται αφορμή μετάνοιας και σωτηρίας.
Ο Ματθαίος ο τελώνης, κάποια στιγμή αηδίασε από την αμαρτωλή ζωή του και αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της μετανοίας και έγινε ευαγγελιστής.»
Το τρίτο σημείο που αξίζει να προσέξουμε, όπως παρατήρησε ο π. Βαρνάβας, είναι η έμπρακτη μετάνοια. Και ο Ματθαίος και όλοι όσοι επέστρεψαν στην πίστη, αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον Χριστό και αυτό δεν περιορίστηκε σε μια απλή εξομολόγηση ή σε μία επιφανειακή μεταμέλεια, αλλά άλλαξαν ριζικά.
Η μετάνοια, τόνισε, δεν εξαντλείται σε μία τυπική εξομολόγηση, είναι μία ριζική αλλαγή όλου του τρόπου ζωής μας, επανατοποθέτηση, επαναπροσανατολισμός, άρνηση μίσους και κάθε κακίας, πλήρης αλλαγή νοοτροπίας, αγάπη ολοκάρδια του αγαθού, πίστη και υπομονή στο να ακολουθήσουμε τον Χριστό.
Γιατί, όπως είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμα του:
«Αν δεν κρατούμε στην μνήμη μας τον Θεό, τότε είμαστε ευάλωτοι σε κάθε επίθεση του πονηρού, αλλά και η ζωή μας είναι αχρωμάτιστη, ανερμάτιστη και ανούσια.»
