Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου Θεολόγου – συγγραφέως Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 13η Φεβρουαρίου 2026
Είναι σε όλους μας γνωστός ο άγριος και ανελέητος διωγμός, τον οποίο εξαπέλυσε εδώ και μερικά χρόνια το καθεστώς Ζελένσκι κατά της κανονικής, (υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο), Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας. Γύρω από το θέμα αυτό πάμπολλα άρθρα και μελέτες έχουν γραφεί και δημοσιευθεί από πολλούς, όπως και από την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων. Πρόκειται για έναν διωγμό παρόμοιο, ίσως και χειρότερο, με εκείνον που εφάρμοσαν κατά της Εκκλησίας επί 70 ολόκληρα χρόνια, (1917-1987), τα αθεϊστικά και μαρξιστικά καθεστώτα της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι γνωστόν επίσης ότι ο διωγμός αυτός έχει αιτιώδη σχέση με το παράνομο και άκυρο Ουκρανικό Αυτοκέφαλο, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτό.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ στην ιστοσελίδα «Βήμα Ορθοδοξίας», ανέδειξαν για μια ακόμη φορά την τραγική και άκρως οδυνηρή αυτή πραγματικότητα, αλλά και την αιτιώδη σχέση της με το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο ο δημοσιογράφος του ιστολογίου κ. Γιώργος Θεοχάρης: «ο Σεβασμιώτατος δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα ‘κανονικό έγκλημα’, οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών, που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων». Ανέδειξαν όμως παράλληλα και ένα άλλου είδους «κανονικό έγκλημα», που αποτελεί μια άλλη, εξ’ ίσου οδυνηρή, πραγματικότητα: Τον ανελέητο «διωγμό» που υφίσταται εδώ και μερικά χρόνια το Συνοδικό Σύστημα της Τοπικής μας Εκκλησίας.
Αποκαλυπτικά, όσο και άκρως οδυνηρά, ήταν τα όσα δήλωσε ο Σεβασμιώτατος: «Το 2019 τον Οκτώβριο, μετά την τακτική σύνοδο που κάναμε, προσετέθη μία ημέρα έκτακτης συνόδου που δυστυχώς ο Μακαριότατος εισηγήθηκε για την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας υπό τον Επιφάνιο. Αντέδρασα τότε μέσα εκεί, και άλλοι αρχιερείς αντιδράσανε γι’ αυτό το θέμα. Αλλά μετά, χωρίς να γίνει ψηφοφορία –ούτε φανερή, ούτε κρυφή, ούτε δια ανατάσεως χειρών– αλλά επειδή μίλησαν και αρκετοί υπέρ της αυτοκεφαλίας, (μπορεί να μιλήσαμε όλοι μαζί 33 και όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν μιλήσει, δεν είχαν εκφραστεί), την ώρα που ήταν Σάββατο και έφευγαν –μερικοί είχανε φύγει– συνετάσσετο δελτίο τύπου. Εκεί στο δελτίο τύπου, σαν να γινόταν ψηφοφορία. Μα δεν είναι στο δελτίο τύπου, δεν κάνουμε ψηφοφορία. Απλώς καταγράφεται αυτό και κατεγράφη ό,τι αποφάσισε η Εκκλησία της Ελλάδος».
Αν ο διωγμός στην Ουκρανία είναι φρικτός και αποτρόπαιος, ωστόσο αυτά που αποκάλυψε ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στα όσα απαράδεκτα έλαβαν χώρα στην έκτακτη Σύνοδο του Οκτωβρίου του 2019, πιστεύω ότι είναι εξ’ ίσου φρικτά και ανατριχιαστικά. Διότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, συγκλήθηκε έκτακτη Σύνοδος, προκειμένου να εξετάσει το θέμα του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου και στη συνέχεια να αποφανθεί συνοδικώς για την εγκυρότητά του, η όχι, με βάση τους Ιερούς Κανόνες και κατ’ επέκταση την αποδοχή του, η όχι, προφανώς μετά από ψηφοφορία.
Εν προκειμένω τίθενται κάποια αμείλικτα και καυτά ερωτήματα προς την Διοικούσα Εκκλησία: Γιατί δεν έγινε ψηφοφορία; Γιατί παραβιάσθηκε η συνοδική διαδικασία που προβλέπει απαραιτήτως την διενέργεια ψηφοφορίας, που αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της λειτουργίας του Συνοδικού Συστήματος προς λήψη των οιονδήποτε αποφάσεων; Και πως συντάχθηκε Δελτίο Τύπου χωρίς να προηγηθεί ψηφοφορία για ένα, μάλιστα ουσιώδους και ζωτικής σημασίας, θέμα όπως αυτό του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου; Ποιός ευθύνεται γι’ αυτές τις συνοδικές αυθαιρεσίες και ακροβασίες; Και πως συμβαίνει, ενώ δεν υπήρξε επίσημη συνοδική απόφαση, (μετά από ψηφοφορία), να μνημονεύεται στα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Μητροπολίτης Επιφάνιος ως ο κανονικός Προκαθήμενος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, πράγμα που μαρτυρεί την επίσημη αναγνώρισή του, (ως Προκαθημένου), από την Εκκλησία της Ελλάδος; Και πως συμβαίνει, ενώ δεν υπήρξε επίσημη συνοδική απόφαση, να μνημονεύεται ο Επιφάνιος από τον μακ. Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο κατά τη ώρα της Θείας Λειτουργίας; Πως συμβαίνει επίσης να προσκαλούνται, είτε ο Επιφάνιος, είτε κληρικοί του, στην Εκκλησία της Ελλάδος προκειμένου να συλλειτουργήσουν, είτε με τον Προκαθήμενο κ. Ιερώνυμο, είτε με άλλους επισκόπους της τοπικής μας Εκκλησίας; Και τέλος πως συμβαίνει μετά από παρέλευση επτά περίπου ετών από τη διάπραξη αυτού του πραξικοπήματος, οι ιεράρχες μας στη συντριπτική τους πλειοψηφία να σιωπούν και να ανέχονται αυτή την ανώμαλη κατάσταση και να μην απαιτούν την συνοδική επανεξέταση του θέματος του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου;
Σ’ όλα τα παραπάνω ερωτήματα, βεβαίως, δεν πρόκειται να λάβουμε ποτέ απαντήσεις, ούτε πρόκειται ποτέ να καταλογισθούν ευθύνες στους υπευθύνους. Γνωρίζουν οι υπεύθυνοι ότι δεν πρόκειται ποτέ να οδηγηθούν σε εκκλησιαστικό δικαστήριο, γι’ αυτό και δεν διστάζουν να καταπατούν το Συνοδικό Σύστημα με τόσο ιταμό, ωμό και απροκάλυπτο τρόπο. Μα ο πιστός λαό του Θεού και όσοι διαμαρτύρονται; Ε, καλά! Ας πάνε να γαυγίζουν και να φωνάζουν όσο θέλουν όσοι διαμαρτύρονται. Εμείς τους γράφομε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας!!!
Κρίμα και πάλι κρίμα!!! Όλα τα παραπάνω τι άλλο μαρτυρούν, παρά την σχεδόν πλήρη χρεοκοπία της Διοικούσης Εκκλησίας μας; Διερωτώμεθα, αν έχει μείνει τίποτε όρθιο, σε ό,τι ονομάζουμε Διοικούσα Εκκλησία!!! Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι όλα όσα μεθοδεύτηκαν σχετικά με το θέμα του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου, μας θυμίζουν ανάλογες μεθοδεύσεις και διπλωματικούς ελιγμούς, που επιχειρήθηκαν όταν εξεταζόταν συνοδικά από την Ιεραρχία μας οι κακόδοξες αποφάσεις της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης κατά την έκτακτη σύγκλησή της το Νοέμβριο του 2016. Και εκεί περίσεψαν οι εκκλησιαστικές τρίπλες.
Ας γνωρίζουν όμως όλοι, όσοι τώρα παρανομούν, ότι δεν θα μείνουν μέχρι τέλους ατιμώρητοι. Θα κληθούν μια μέρα να λογοδοτήσουν ενώπιον του φοβερού βήματος του κριτού. Και τότε…αλλοίμονο!!!
