Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, την Κυριακή 17 Φεβρουάριου 2019, προεξήρχε των ιερών ακολουθιών και της Θ. Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, με την ευκαιρία του ιερού προσκυνήματος της Κάρας του Αγίου Παρθενίου, Επισκόπου Λαμψάκου, η οποία παρέμεινε στον Ιερό Ναό από την Παρασκευή 15 έως τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου.
Κατά την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος χειροτόνησε στον βαθμό του πρεσβυτέρου τον διάκονο του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Αστακού π. Νικόλαο Καραβά, ενώ στο τέλος τέλεσε ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού προκατόχου του Μητροπολίτου Θεοκλήτου, με αφορμή τη συμπλήρωση 12 ετών από την κοίμησή του.
Στην σύντομη ομιλία του, πριν την χειροτονία, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην μεγάλη ευλογία της παρουσίας της Κάρας του Αγίου Παρθενίου, αλλά και στην αξία και την τιμή του Μυστηρίου της Ιερωσύνης. Προέτρεψε τον νέο Ιερέα να διακονήσει με πιστότητα και φόβο Θεού το Ιερό Θυσιαστήριο, στα ίχνη των Αγίων και των Πατέρων της Εκκλησίας μας, λαμβάνοντας ως παράδειγμα ιερατικής διακονίας τη ζωή του Αγίου Παρθενίου.
Δεν θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει απλώς τυχαία «την τέλεση του Μυστηρίου της Χειροτονίας εμπρός στην παρουσία του Αγίου Παρθενίου σήμερα στον Ιερό Ναό», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας ότι «είναι πράγματι μεγάλη ευλογία, γιατί ο Άγιος Παρθένιος ήταν και είναι πρότυπο Ιερωσύνης. Ολιγογράμματος μεν, απέκτησε όμως πολλές αρετές, γιατί όταν άκουγε Λόγο Θεού έσκυβε ταπεινά να ακούσει και να λάβει ανάπαυση βαθιά στην ψυχή του, ενώ πλησίαζε με φόβο Θεού το Ιερό Θυσιαστήριο. Πίστεψε και αγάπησε το Θεό, γονάτισε μπροστά στο Χριστό, άκουσε το Ευαγγέλιο κι έζησε σύμφωνα με την διδασκαλία του Ευαγγελίου, αγάπησε τον άνθρωπο και θυσίασε τα πάντα για την σωτηρία του, κι έφερε στη ζωή του το αποτέλεσμα του δικού του αγιασμού».
«Πρέπει να συγχαρούμε σήμερα τον χειροτονούμενο», είπε ο Σεβασμιώτατος, «γιατί παρότι άμισθος προχώρησε στην Ιερωσύνη, θέλησε να γίνει Ιερεύς του Θεού. Τίποτε ανώτερο και τίποτε αγιότερο δεν υπάρχει από την Ιερωσύνη. Βλέπουμε όμως, δυστυχώς, ότι δεν στηρίζονται σήμερα οι Ιερείς από το Κράτος. Δεν θέλει να τους δώσει τα απαραίτητα για να ζήσουν την οικογένειά τους. Ας έχουν εκείνοι την ευθύνη που τάχα θέλουν το καλό της Πατρίδας. Εμείς θέλουμε να διακονούμε το Θεό. Οι Ιερείς δεν είναι υπάλληλοι, είναι λειτουργοί. Έχουν Φώς Χριστού οι Ιερείς μας, έχυσαν αίμα οι Ιερείς κι έγινε φλάμπουρο το ράσο τους για να σώσουν τον τόπο και το Έθνος μας. Είμαστε αγνώμονες, όμως, σήμερα απέναντι σ’ εκείνους που θυσιάστηκαν, αφήνουμε τους οικογενειάρχες κληρικούς χωρίς στήριξη, δεν σκέπτονται οι υπεύθυνοι τι θα γίνουν!».
Τελώντας, ο Σεβασμιώτατος κ. Κοσμάς, το 12ετές Μνημόσυνο του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας Θεοκλήτου, αναφέρθηκε στον μακαριστό προκάτοχό του, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «προσευχόμαστε σήμερα, ταπεινά και ευγνωμονούντες επί τη επετείω της κοιμήσεώς του, ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του αειμνήστου στην αιώνια Βασιλεία Του. Ζητούμε τις ευχές του και παρακαλούμε πάντα να εύχεται για εμάς, ώστε να διακονούμε το θέλημα του Κυρίου, όπως θέλει Εκείνος κι όπως θέλει η σωτηρία των αδελφών».
