Με την πάνδημη συμμετοχή χιλιάδων πιστών εορτάσθηκε σήμερα στην ηλιόλουστη πρωτεύουσα της Ρούμελης, Λαμία, η μνήμη του Πολιούχου και Ελευθερωτού Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά του ιατρού, και συγχρόνως τα 82α Ελευθέρια της πόλεως από τα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής.
Στον Πανηγυρικό Όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων κ. Αμφιλόχιος, ενώ στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο, ενώ συλλειτούργησαν επίσης και οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ελασσώνος κ. Χαρίτωνος, Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου κ. Σεραπίων και ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου και έψαλλαν πολυμελείς χοροί μαθητών και καθηγητών του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος «Γερμανός ο Μελωδός» υπό τον Άρχοντα Μαΐστορα της ΜτΧ Εκκλησίας, Διευθυντή του Ωδείου και Πρωτοψάλτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας Δρ. κ. Ανδρέου Ιωακείμ εκ δεξιών και του Πρωτοψάλτου του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Ν. Άμπλιανης Λαμίας και Καθηγητού κ. Αναργύρου Βλάχου εξ αριστερών.
Ο Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας, στο κήρυγμά του, μεταξύ άλλων, σημείωσε:
«Ο Χριστός μετά την επίγεια παρουσία Του, μετά την Σταύρωσή Του και το θάνατό Του, είναι αναστημένος αλλά δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη στους μαθητές, παρά μόνον στις Μυροφόρες γυναίκες που πήγαν όρθρου βαθέως για να τον αλείψουν με αρώματα στον τάφο Του. Δύο από τους μαθητές του, ο Κλεόπας και ο άλλος μαθητής τον οποίον δεν μνημονεύει ο Ευαγγελιστής Λουκάς και εικάζουμε, πιστεύουμε, πως είναι ο ίδιος ο Λουκάς, έχοντας στεναχωρηθεί πολύ από όλα αυτά τα γεγονότα που συνέβησαν και την απώλεια του δασκάλου τους, που περίμεναν να γίνει ο καινούργιος Δαβίδ, που θα σου απολύτρωνε από το ζυγό των Ρωμαίων, φεύγουν από τα Ιεροσόλυμα και πάνε σε μία πόλη που είναι κοντά στα Ιεροσόλυμα, την Εμμαούς. Πορεύονται λοιπόν στεναχωρημένοι στον επαρχιακό δρόμο έως ότου ανάμεσά τους μπαίνει ένα πρόσωπο που δεν τον αναγνωρίζουν, διότι όπως σημειώνει ο Λουκάς είναι «εν ετέρα μορφή». Αισθάνονται μία οικειότητα μαζί του, αλλά δεν τον αναγνωρίζουν, γιατί είχε άλλη μορφή, εκείνη τη μορφή που θα αποκτήσουμε όλοι μας στη Βασιλεία του Θεού και αυτοί όντας ακόμη σε τούτο τον κόσμο, δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον Νέο Άνθρωπο, τον Χριστό δηλαδή ως ανακαινισμένο κατά την ανθρώπινη φύση του και πρόδρομο της δικιάς μας ανακαίνισης στη Βασιλεία του Θεού.
Αυτός ο Χριστός, δηλαδή, που δεν Τον αναγνωρίζουν, τους λέει: γιατί είστε στεναχωρημένοι, γιατί περπατάτε έτσι σκυθρωποί, τι έχετε πάθει; Αυτοί εκνευρισμένοι από τον άγνωστο, του λένε καλά που μόνος σου μένεις στα Ιεροσόλυμα, δεν έμαθες τι έγιναν όλες αυτές τις μέρες, εκείνα τα γεγονότα που συντάραξαν την καρδιά μας αλλά και τον κόσμο; Ποια; ρωτάει ο Χριστός και αυτοί του λένε για τον πόνο τους, για την απώλεια του διδασκάλου και για το γεγονός ότι είναι πια θαμμένος σε ένα μνήμα και αυτός ο άγνωστος, αλλά γνωστός, ο εν ετέρα μορφή, με άλλη μορφή δηλαδή, αλλά τόσο ζωντανός άνθρωπος κοντά τους αρχίζει να τους παρηγορεί, να τους παραμυθεί και να αναφέρει μέσα από την Παλαιά Διαθήκη, που γνωρίζουν πολύ καλά, γεγονότα που μιλάνε για την Βασιλεία του Χριστού, του Μεσσία που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτόν εδώ τον κόσμο αλλά με την Ουράνιο Βασιλεία και παρηγορούνται και αισθάνονται τη γοητεία αυτού του εν ετέρα μορφή ανθρώπου που περπατάει μαζί τους και όταν φθάνουν στη πόλη αυτός προσποιείται ότι θέλει να πάει πιο πέρα, αλλά τον παρακαλούν να μείνει κοντά τους, γιατί «κέκλικεν η ημέρα», διότι έχει δύσει ο ήλιος και εκεί του προσφέρουν το γεύμα, ταπεινό ίσως, όμως ο εν ετέρα μορφή Χριστός παίρνει στα χέρια του το ψωμί και το κόβει και τους το προσφέρει και εκείνη τη στιγμή «εν τη κλάσει του άρτου» με το κόψιμο και τον τεμαχισμό του ψωμιού αυτοί καταλαβαίνουν ποιος είναι αυτός που βρίσκεται μπροστά τους εν ετέρα μορφή, αυτός που τους είπε: «Λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα μου» και λέει ο ευαγγελιστής και αυτός ο Χριστός δηλαδή «άφαντος εγένετο από αυτών» και το πιο σπουδαίο ποιο είναι; ότι αυτοί διερωτώνται: μα δεν έκαιγε μέσα η καρδιά μας, καθώς μας μιλούσε στο δρόμο και καθώς μας ανέλυε τας Γραφάς, δεν αισθανόμεθα αυτή την παρουσία, την ίδια παρουσία όταν είχαμε μπροστά μας τον Χριστό και το δάσκαλο μας; Γιατί τα μάτια μας ήταν κλειστά;
Και σημειώνει: «και αναστάντες αυτή την ώρα επέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ». Δεν μπορούσαν να καθήσουν από τον ενθουσιασμό τους και να μείνουν εκεί αλλά ξαναγύρισαν και έκαναν πάλι τον ίδιο δρόμο στα Ιεροσόλυμα και πήγαν στο υπερώο που ήσαν οι μαθητές και τους είπαν αυτοί, οι μαθητές δηλαδή, ότι σε αυτούς παρουσιάστηκε ο Χριστός «και αυτοί έξηγούντο τα εν τη οδώ και ως εγνώσθη αυτοίς εν τη κλάσει του άρτου» και πώς τον ένιωσαν και πώς τον κατάλαβαν καθώς έκοψε το ψωμί και τους το έδωσε.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς που τιμούμε σήμερα δεν έγραψε στο ευαγγέλιο του αυτή τη διήγηση σαν απλό γεγονός. Το έκανε για να μας μάθει τι είναι η Εκκλησία. Η Εκκλησία είναι η κλάση του άρτου, δηλαδή η Θεία Λειτουργία. Το πρόσφορο που φέρνουμε το πρωί με το νάμα στην Εκκλησία και αυτά τα προσφέρουμε στον Θεό και μας τα αντιγυρίζει με το Σώμα και το Αίμα του. Η Εκκλησία, όπως μας λέει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας «σημαίνεται εν τοις Μυστηριοίς», παρουσιάζεται φανερώνεται στα μυστήρια και ιδιαίτερα σε αυτό το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Κλάση του άρτου: το κόψιμο του ψωμιού, το μοίρασμα του σώματος του Χριστού στους ανθρώπους. Αυτό είναι η Εκκλησία».
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος κ. Αθηναγόρας τόνισε:
«Εδώ μέσα που ήρθαμε σήμερα να τιμήσουμε όλοι μας την εορτή του Αγίου Λουκά ήρθαμε ταυτόχρονα για να βεβαιώσουμε ότι αποτελούμε μέλη μιας κοινότητας που ενθουσιάζεται, που συγκροτείται εν τη κλάσει του άρτου, γύρω από τη Θεία Ευχαριστία και ακριβώς η Θεία Ευχαριστία είναι εκείνη που τροφοδοτεί την Εκκλησία, τα μέλη της Εκκλησίας, με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και τους δίνει τη δυνατότητα να μετασχημαστούν εν ετέρα μορφή. Ο Χριστός «ο εν ετέρα μορφή» πορευόμενος στους Εμμαούς φανερώνει στους μαθητές του την Εκκλησία «εν τη κλάσει του άρτου» και εμείς αιώνες από τότε εξακολουθούμε να μιλάμε με την ίδια εικόνα, φανερώνοντας την Εκκλησία με την Θεία δηλαδή Λειτουργία και το μοίρασμα του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Έτσι ο Άγιος Λουκάς είναι κάποιος, ο οποίος κράτησε ένα ουσιαστικό και μεγάλο θαύμα μέσα του, το κατέγραψε και μας έμαθε τι είναι η Εκκλησία. Η κλάσις του άρτου»!
Στην επίσημη Δοξολογία τον Πανηγυρικό εκφώνησε, κατά το έθος, ο Δήμαρχος Λαμιέων, κ. Πανουργιάς Παπαϊωάννου.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε πάνδημη Πολυαρχιερατική Ιερά Λιτανεία από το Ναό του Πολιούχου, των Ιερών Εικόνων της Παναγίας Οδηγήτριας και του Ευαγγελιστού Λουκά, καθώς και του Αποτμήματος του Ιερού Λειψάνου εκ της Τιμίας Χειρός του Ευαγγελιστού Λουκά, υπό τους ήχους της Δημοτικής Φιλαρμονικής του Δήμου Λαμιέων, η οποία τελούσε υπό την καθοδήγηση του Μαέστρου και Αρχιμουσικού κ. Δημητρίου Μαντά, συνοδεία στρατιωτικών αγημάτων, αντιπροσωπειών μαθητών και μαθητριών του Δήμου, μελών πολιτιστικών συλλόγων ενδεδυμένων με παραδοσιακές στολές, καθώς και άλλων συλλόγων και φορέων του τόπου, του Ιερού Κλήρου, των πολιτικών, θεσμικών και στρατιωτικών αρχόντων και του πιστού λαού.
Κατά την διέλευση της Ιεράς Λιτανείας από το Ιερό Επισκοπείο, το εμβληματικό «Δεσποτικό», τελέσθηκε υπό του Σεβασμιωτάτου κ. Συμεών επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των μακαριστών προκατόχων του Αρχιερέων, Μητροπολιτών Φθιώτιδος και των Επισκόπων της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ζητουνίου.
Στα προπύλαια του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού, όπου και κατέληξε η Ιερά Λιτανεία, ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ευχαρίστησε τους Αγίους Αρχιερείς για την αγιαστική και τιμητική παρουσία τους στην Πανήγυρη του Πολιούχου και στα Ελευθέρια της πόλεως, τους άρχοντες, τα Σώματα Ασφαλείας και τον Στρατό, τους μαθητές και τις μαθήτριες των Σχολείων, τους Πολιτιστικούς Συλλόγους και κάθε φορέα της πόλεως, καθώς και τον φιλόχριστο λαό του Θεού, που και φέτος και κάθε χρόνο και σε κάθε ευκαιρία τιμά την πίστη του με κάθε τρόπο.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών τέλεσε Επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο των Πεσόντων στην Δυτική Είσοδο της πόλεως έναντι του στρατοπέδου ΚΕΥΠ, όπου και πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων υπό των επισήμων.
Στις Ιερές Ακολουθίες μεταξύ του μεγάλου πλήθους πιστών παραβρέθηκε άπασα η πολιτειακή, θεσμική και στρατιωτική ηγεσία του τόπου, ενώ την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Αθανάσιος Μπαλέρμπας.
