Έρχεται λοιπόν ο Χριστός και μας λέει σήμερα, “Εγώ δεν θέλω μεγάλη λαμπάδα. Εγώ θέλω τη φλόγα της ψυχής σας.” Μας λέει, “Εγώ δεν θέλω μεγάλη νηστεία. Θέλω να μην τρώτε ο ένας τον άλλον.” Μας λέει, “Εγώ δεν θέλω να προσέχετε την εξωτερική σας εμφάνιση αλλά να διαφυλάξετε τον εσωτερικό σας κόσμο καθαρό και φωτεινό.
Ιερά αγρυπνία τελέσθηκε το Σάββατο 17 Οκτωβρίου (Λουκά του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μαρίνου μάρτυρος του γέροντος), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Αρχιμανδρίτης π. Φίλιππος Χαμαριάς, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει».
Το κήρυγμα του π. Φιλίππου, με αφορμή την ευαγγελική περικοπή του Λουκά, αναφέρθηκε στην αξία της πνευματικής ζωής και στην ανάγκη ο άνθρωπος να επιδιώκει όχι την αναγνώριση των ανθρώπων, αλλά την αποδοχή και τον έπαινο του Θεού.
Ο π. Φίλιππος ξεκίνησε από δύο γνώριμες εμπειρίες της καθημερινότητας: την απογοήτευση όταν κάτι που περιμένουμε δεν πραγματοποιείται και τη χαρά όταν συμβαίνει κάτι καλό που δεν περιμέναμε. Ωστόσο, ο Χριστός μάς καλεί να μην περιορίζουμε τη χαρά μας στις πρόσκαιρες επιτυχίες και στις επίγειες αναγνωρίσεις, αλλά να επιδιώκουμε να είναι γραμμένα τα ονόματά μας στον ουρανό.
Συχνά οι άνθρωποι επιθυμούμε να ξεχωρίζουμε μέσα στην κοινωνία και να κερδίζουμε την εκτίμηση των άλλων. Για να το πετύχουμε, ενδέχεται να χρησιμοποιούμε αθέμιτα μέσα, να αδικούμε τους συνανθρώπους μας ή ακόμη και να προδίδουμε ανθρώπους που μας έχουν ευεργετήσει, προκειμένου να προστατεύσουμε την εικόνα μας. Αυτή η συμπεριφορά, όμως, δεν συμβαδίζει με τη χριστιανική αντίληψη, η οποία βασίζεται στην αγάπη, στην ευθύνη και στην ανιδιοτελή προσφορά.
Παράλληλα, στο κήρυγμα του ο π. Φίλιππος επεσήμανε ότι ακόμη και εκφράσεις της χριστιανικής ζωής, όπως για παράδειγμα η νηστεία, το άναμμα των λαμπάδων και η προσφορά ταμάτων, χάνουν την ουσιαστική τους αξία όταν πραγματοποιούνται μόνο για να τις βλέπουν και να τις επαινούν οι άλλοι. Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για την εξωτερική επίδειξη της ευσέβειας, αλλά για την καθαρότητα της ψυχής, την αγάπη και την ειλικρίνεια της καρδιάς. Δεν ζητά μεγάλες λαμπάδες, αλλά τη φλόγα της ψυχής μας, ούτε μόνο τη νηστεία από τις τροφές, αλλά την αποφυγή της κακολογίας και της αδικίας.
«Έρχεται λοιπόν ο Χριστός και μας λέει σήμερα “Εγώ δεν θέλω μεγάλη λαμπάδα. Εγώ θέλω τη φλόγα της ψυχής σας.” Μας λέει, “Εγώ δεν θέλω μεγάλη νηστεία. Θέλω να μην τρώτε ο ένας τον άλλον.” Μας λέει, “Εγώ δεν θέλω να προσέχετε την εξωτερική σας εμφάνιση αλλά να διαφυλάξετε τον εσωτερικό σας κόσμο καθαρό και φωτεινό.»
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε ο π. Φίλιππος στο όνομα του κάθε ανθρώπου. Όπως είπε, δεν μας προσδιορίζει το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά μας, αλλά εκείνο που διαμορφώνουμε με τις σκέψεις, τις επιλογές και τις πράξεις μας. Η πραγματική μας ταυτότητα αποκαλύπτεται μέσα από τη στάση μας απέναντι στον Θεό και στους συνανθρώπους μας.
Το κήρυγμα ολοκληρώθηκε με ένα αισιόδοξο μήνυμα: ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. Μετανοώντας και επιλέγοντας καθημερινά την αγάπη, την καλοσύνη και την προσφορά, μπορούμε να ξαναγράψουμε το όνομά μας με τρόπο που να ευαρεστεί τον Θεό. Έτσι, ο στόχος της χριστιανικής ζωής είναι να αποκτήσουμε μια ουσιαστική πνευματική ταυτότητα και να αξιωθούμε να έχουμε το όνομά μας γραμμένο στον ουρανό.
«Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να πάρουμε ξανά ένα νέο μολύβι και μία νέα σελίδα και να αρχίζουμε να ξαναγράφουμε το όνομά μας. Ένα όνομα που θα αρέσει το Θεό και όχι στους ανθρώπους. Και να βάλουμε αυτό το χαρτί το οποίο θα γράψουμε σε έναν ωραίο και καθαρό φάκελο.
Και αντί για γραμματόσημο να βάλουμε ένα κομμάτι απ’ την καρδιά μας, να βάλουμε μία πράξη αγάπης και να ταχυδρομήσουμε αυτό το φάκελο. Και να είστε βέβαιοι ότι θα φτάσει στον παραλήπτη του που είναι ο ίδιος ο Θεός. Ποτέ δεν είναι αργά.»
