Τήν Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2026, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος συμμετεῖχε στό ΣΤ΄ Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ), στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ, στήν Ἀθήνα. Τό Συνέδριο μέ κεντρικό θέμα: «Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὀρθοδόξου Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τά νέα προγράμματα καί βιβλία», τελεῖ ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν Πρόεδρο καί τά μέλη τῆς ΠΕΘ γιά τήν πρόσκληση νά συμμετάσχει στό Συνέδριο, και τούς συνεχάρη γιά τήν ὅλη προσφορά τους στήν Ἐκκλησία καί τήν παιδεία, εἰσηγήθηκε τό θέμα: «Ὁ θεολόγος καθηγητής, διδάσκοντας τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στά Σχολεῖα».
Ξεκίνησε τήν Εἰσήγησή του λέγοντας ὅτι στό παρελθόν ἔγινε μεγάλη συζήτηση γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στά Σχολεῖα, γιά τό ποιά θά εἶναι ἡ διάταξή του καί ποιό τό περιεχόμενό του. Τελικά αὐτό ἔχει καθορισθῆ ἀπό τίς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Τό θέμα παραμένει ὡς πρός τό ποιός θά εἶναι ὁ θεολόγος καθηγητής πού θά διδάξη τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στά Σχολεῖα. Ἡ Εἰσήγηση τόνισε δύο σημεῖα:
Τό πρῶτο σημεῖο εἶναι ὅτι ὁ θεολόγος καθηγητής, ἀπό τίς σπουδές του καί τίς γενικότερες γνώσεις καί ἐμπειρίες του, πρέπει νά στηρίζεται σέ τρεῖς κατευθύνσεις.
Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἀπό τόν Θεό ὡς ἀφηρημένο ὄν πέρασε στόν προσωπικό Θεό, τόν Ὄντα.
Ἡ δεύτερη εἶναι ὅτι ὁ Γιαχβέ, ὁ Κύριος τῆς Δόξης, πού ἐμφανιζόταν στούς Προφῆτες, ἐνηνθρώπησε καί εἶναι ὁ Χριστός τῆς Καινῆς Διαθήκης.
Καί ἡ τρίτη εἶναι ὅτι ἀπό τήν θρησκεία περάσαμε στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι ζωντανή σχέση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, μέσα στήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος, μέ τά Μυστήρια καί τήν ἄσκηση, θεραπεύεται καί γνωρίζει τόν ἀληθινό Θεό. Αὐτό εἶναι τό περιεχόμενο τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι ὁ θεολόγος καθηγητής πρέπει νά γνωρίζη καί τήν πραγματικότητα πού ὑπάρχει στόν δυτικό κόσμο, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐπηρεάζει καί διακρίνεται ἀπό τόν σχολαστικισμό καί τόν νεοσχολαστικισμό, τήν νεωτερικότητα καί τήν μετανεωτερικότητα.
Τό συμπέρασμα εἶναι ὅτι ὁ θεολόγος καθηγητής διαλέγεται μέ τά σύγχρονα φιλοσοφικά, θρησκειολογικά καί κοινωνικά ρεύματα τῆς ἐποχῆς μας μέ βάση τήν Ὀρθόδοξη παράδοση, ἡ ὁποία εἶναι Προφητική, Ἀποστολική καί Πατερική.
