Η Εκκλησία μας δείχνει το δρόμο να πλησιάσουμε το Χριστό μέσα από την αγκαλιά της Μητέρας Του. Κοιτάξτε τις εικόνες της, πάντοτε προσκυνούμε την Παναγία έχοντας στην αγκαλιά Της το Χριστό. Γι’ αυτό και η Ορθόδοξη παράδοση πάντοτε βλέπει την Παναγία ως οδηγό προς το Χριστό. Δεν κρατά τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό, αλλά τον οδηγεί σε Εκείνον.
Στην 3η ακολουθία της Β΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 6 Μαρτίου, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Βουρλάκος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «Ευαγγελίστρια 2026».
Στο κήρυγμα του ο π. Νικόλαος, εστίασε στη δεύτερη στάση του Ακαθίστου Ύμνου, τονίζοντας αρχικά ότι ο Ακάθιστος Ύμνος δεν αποτελεί απλώς ένα ποιητικό εγκώμιο προς την Παναγία, αλλά ένα βαθιά θεολογικό κείμενο που αποκαλύπτει το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Θεού. Οι δύο πρώτες στάσεις του ύμνου χαρακτηρίζονται ως «ιστορικές», επειδή αναφέρονται στα γεγονότα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Γεννήσεως του Χριστού. Στη δεύτερη στάση, παρουσιάζονται τα γεγονότα της Γεννήσεως καθώς και η προσκύνηση των ποιμένων και των Μάγων.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στους Μάγους της Ανατολής, οι οποίοι, ως σοφοί και μορφωμένοι άνθρωποι, καθοδηγούνται από το άστρο μέχρι τη Βηθλεέμ. Εκεί αντικρίζουν ένα παράδοξο θέαμα: ένα απλό βρέφος στην αγκαλιά της Παναγίας, το οποίο όμως αναγνωρίζουν ως τον Δημιουργό του κόσμου. Το γεγονός αυτό φανερώνει το μεγάλο μυστήριο της χριστιανικής πίστης: ο Θεός γίνεται άνθρωπος και εμφανίζεται μέσα στην ταπεινότητα της ανθρώπινης φύσης.
«Η Παναγία γίνεται τόπος όπου ο Θεός συναντά τον άνθρωπο. Γίνεται η ζωντανή κιβωτός που φέρει μέσα της τον ίδιο το λόγο του Θεού. Και γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο όταν οι μάγοι φτάνουν στη Βηθλεέμ συναντούν το Χριστό μαζί με τη Μητέρα Του. Η Παναγία βρίσκεται πάντοτε στο κέντρο του μυστηρίου της ενανθρωπήσεως.»
Αξιοσημείωτο είναι επίσης, συνέχισε ο π. Νικόλαος, ότι οι Μάγοι δεν ανήκαν στον λαό του Ισραήλ. Παρ’ όλα αυτά, είναι από τους πρώτους που αναγνωρίζουν και προσκυνούν τον Χριστό ως Μεσσία. Με αυτόν τον τρόπο η Εκκλησία θέλει να δείξει ότι ο Χριστός ήρθε για όλους τους ανθρώπους και για όλη την ανθρωπότητα, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την πίστη τους.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο ρόλο της Παναγίας ως οδηγού προς τον Χριστό. Όπως στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός καθοδηγούσε τον λαό του Ισραήλ με το μάννα και τη νεφέλη προς τη γη της επαγγελίας, έτσι και η Παναγία παρουσιάζεται ως Εκείνη που καθοδηγεί τους ανθρώπους προς τη σωτηρία. Ο αστέρας οδήγησε τους Μάγους μέχρι τη Βηθλεέμ, αλλά η Παναγία ήταν εκείνη που τους έδειξε τον ίδιο τον Σωτήρα.
Όπως οι Μάγοι αναζήτησαν και βρήκαν τον Χριστό, έτσι και οι άνθρωποι σήμερα καλούνται να αναζητήσουν την αλήθεια και το φως μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητα. Η Εκκλησία προτρέπει τους πιστούς να πλησιάσουν τον Χριστό μέσα από την Παναγία, η οποία πάντοτε οδηγεί τον άνθρωπο προς τον Υιό της.
«Η Εκκλησία μας δείχνει το δρόμο να πλησιάσουμε το Χριστό μέσα από την αγκαλιά της Μητέρας Του. Κοιτάξτε τις εικόνες της, πάντοτε προσκυνούμε την Παναγία έχοντας στην αγκαλιά Της το Χριστό. Γι’ αυτό και η Ορθόδοξη παράδοση πάντοτε βλέπει την Παναγία ως οδηγό προς το Χριστό. Δεν κρατά τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό, αλλά τον οδηγεί σε Εκείνον.»
Τέλος, υπογράμμισε ότι, όπως οι Μάγοι προσέφεραν στον Χριστό τα δώρα τους – χρυσό, λίβανο και σμύρνα – έτσι και οι πιστοί μπορούν να Του προσφέρουν κάτι ακόμη πιο πολύτιμο: την καρδιά τους, τη μετάνοια και την αγάπη τους. Ιδιαίτερα κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, οι χριστιανοί καλούνται να κάνουν ένα πνευματικό ταξίδι προς τον Χριστό, ζητώντας από την Παναγία να τους καθοδηγεί ως φωτεινός αστέρας στη ζωή τους.
