Ἑορτάσθηκε πανηγυρικά ἡ μεγάλη Δεσποτική ἑορτή τῶν Χριστουγέννων στήν Ναύπακτο. Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος προεξῆρχε τοῦ πανηγυρικοῦ Ὄρθρου καί τῆς θείας Λειτουργίας στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ναυπάκτου, πλαισιούμενος ἀπό τούς Ἱερεῖς: π. Θωμᾶ Βαμβίνη, Γενικό Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο, π. Παναγιώτη Χαντζῆ, π. Θεοφάνη Τσοῦμο καί τούς Διακόνους: π. Παΐσιο Παρασκευᾶ, π. Ἱερόθεο Καλλία καί π. Ἀθανάσιο Νικόπουλο. Ἀντί κηρύγματος ἀναγνώσθηκε ἡ Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου.
Ἡ ἐγκύκλιος ἀναφέρθηκε στήν σύνδεση τῶν Δεσποτικῶν ἑορτῶν τῆς Γεννήσεως καί τῆς Βαπτίσεως, πού μέχρι τόν 4ο αἰώνα ἑορτάζονταν μαζί καί ἀνέλυσε τίς ἔννοιες «Θεοφάνεια» καί «Ἐπιφάνεια», πού «εἶναι δύο λέξεις πού ἐκφράζουν τό νόημα τῆς ἑορτῆς. Ἡ λέξη “Θεοφάνεια” προέρχεται ἀπό τό χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: “Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί” (Α΄ Τιμ. γ, 16), καί ἡ λέξη “Ἐπιφάνεια” προέρχεται ἀπό ἄλλο χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: “Ἐπεφάνη ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις…” (Τίτ. β΄, 11) … Ἑνιαῖα εἶναι αὐτά τά γεγονότα πού δείχνουν τήν ἀνακαίνιση καί τήν ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου». Στήν συνέχεια ἀναφέρθηκε σέ δύο θεολογικἀ τροπάρια πού ἐκφράζουν τό νόημα τῶν δύο ἑορτῶν.
Τό πρῶτο, μέ ἀναφορά στήν ἑορτή τῆς Γεννήσεως, ἐμπνευσμένο ἀπό προφητεία τοῦ Προφήτου Ἰωήλ, λέγει: ««Αἷμα καί πῦρ καί ἀτμίδα καπνοῦ• τέρατα (θαύματα) γῆς ἅ προεῖδεν Ἰωήλ. Αἷμα τήν Σάρκωσιν• πῦρ τήν Θεότητα, ἀτμίδα δέ καπνοῦ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό ἐπελθόν τῇ Παρθένῳ καί κόσμον εὐωδιάσαν». «Ὁ ἱερός ὑμνογράφος προσαρμόζει τήν προφητεία τοῦ Ἰωήλ στό μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, δηλαδή αἷμα ἀποκαλεῖται ἡ σάρκωση, πῦρ ἡ θεότητα, καί ἀτμίδα καπνοῦ τό Ἅγιον Πνεῦμα. Ἔτσι, ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι μιά εὐωδία σέ ὅλον τόν κόσμο. Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι ἕνα παγκόσμιο θυμιατό πού στέλλει διαρκῶς τό εὐωδιαστό θυμίαμα σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, τούς λιβανίζει γιά νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τήν κακοσμία τοῦ κόσμου τῆς ἁμαρτίας».
Τό δεύτερο, μέ ἀναφορά στήν ἑορτή τῆς Βαπτίσεως τοῦ Χριστοῦ: «Ὁ πάλαι ταῖς ροαῖς Ἰορδάνου βαπτίσας τήν κάθαρσιν παντός, Ἰωάννη, τοῦ κόσμου, πολλοῖς με βυθιζόμενον πλημμελήμασιν ἕλκυσον, καί ἀπόπλυνον ἀπό παντοίας κηλῖδος, τόν φιλάνθρωπον διά παντός ἱκετεύων, ὡς πρέσβυς εὐπρόσδεκτος» (Ὄρθρος Τρίτης, Ὀκτωήχου, καθίσματα α΄ ἤχου). Παρακαλεῖται ὁ Βαπτιστής Ἰωάννης νά ἱκετεύη τόν Χριστό ὁ Ὁποῖος εἶναι «ἡ κάθαρσις τοῦ παντός κόσμου», νά μᾶς ἑλκύση ἀπό τά πλημμελήματα καί νά μᾶς ἀποπλύνη ἀπό κάθε κηλίδα. Καί καταλήγει ἡ Ἐγκύκλιος:
«Τά τροπάρια τῶν δύο αὐτῶν ἑορτῶν, ἐνῶ ἀναφέρονται στά Δεσποτικά γεγονότα τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως καί τῆς Βαπτίσεως τοῦ Χριστοῦ, προσαρμόζονται στήν ζωή μας. Εἴμαστε μέσα στήν κακοσμία τῆς ἁμαρτίας μας, καί ζητᾶμε τήν εὐωδία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά εἴμαστε καί βυθισμένοι στήν ἀκαθαρσία τῶν ἁμαρτιῶν μας καί ζητᾶμε τήν κάθαρση. Αὐτό εἶναι τό νόημα τῶν ἑορτῶν τῆς Θεοφανείας καί τῆς Ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἑπομένως, δέν ἑορτάζουμε τίς ἑορτές ψυχολογικά, κοινωνικά, ἐθιμοτυπικά, γιατί ἕνας τέτοιος ἑορτασμός δέν προσφέρει τίποτε, ἀλλά αὐξάνει τήν ἐσωτερική ταραχή καί τό πνευματικό-ὑπαρξιακό ἄγχος. Ἄν δέν πλησιάσουμε αὐτές τίς ἑορτές μέ μετάνοια, μέ αὐτογνωσία καί μέ αὐτομεμψία, δέν θά καταλάβουμε τήν εὐωδία τοῦ Χριστοῦ, οὔτε τήν κάθαρση πού προσφέρει ὁ Χριστός καί θά παραμείνουμε ἀνεόρταστοι ἑορταστές. Εὔχομαι ἔτη πολλά, κατά Χριστόν ἑορταστικά».
Πρό τοῦ «Δι’ εὐχῶν» ὁ Σεβασμιώτατος ἐξέφρασε τήν χαρά του γιά τήν σημερινή θεία Λειτουργία καί γενικά γιατί ἔχουμε αὐτήν τήν λειτουργική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας, μέ τούς ὕμνους, τήν μουσική, τήν θεία Λειτουργία, καί εἰσδύουμε στήν ἀτμόσφαιρα αἰώνων, ζώντας ἕνα κομμάτι τοῦ Παραδείσου. Δέν ἔχουμε τίποτε νά ζηλέψουμε ἀπό τόν κοσμικό τρόπο ζωῆς μέ τίς κοσμικές διασκεδάσεις. Ἐμεῖς ψάλλουμε ὕμνους αἰώνων μέ τήν μουσική αἰώνων, τήν μουσική τῶν ἀγγέλων. Καί ἐξέφρασε τήν ἀπορία πῶς οἱ ἄνθρωποι ἀναζητοῦν τήν ψεύτικη διασκέδαση, ὅπου προκαλεῖ σύγχυση, ταραχή καί διάφορα πάθη, ἐνῶ ἔχουμε στήν Ἐκκλησία τέτοια ἐκπληκτική ἀτμόσφαιρα μέ ὕμνους, καλλίφωνους ψάλτες καί λειτουργική διάταξη. Εὐχήθηκε καλές ἑορτές μέ ἀγάπη, εἰρήνη καί πνευματική ἐλευθερία.
