Στον ιερό Ναό Αγ. Ιωάννου Θεολόγου στο αμφιθέατρο της Ορθοδόξου Χριστιανικής Αδελφότητος «ΛΥΔΙΑ» στην Ασπροβάλτα, ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, σήμερα, Κυριακή 10 Αυγούστου 2025, με την συμπροσευχητική παρουσία μέγα πλήθους πιστών, μελών της Aδελφότητος «ΛΥΔΙΑ», του Δημάρχου Βόλβης κ. Διαμαντή Λιάμα και μελών του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ο Σεβασμιώτατος, εμπνεόμενος, από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον…» (Μτθ. ιδ’ 22-34), αναφέρθηκε στην δύναμη της προσευχής, της εγκαρτέρησης, της υπομονής και κυρίως της πίστεως στον Κύριό μας, που ζωοποιεί, καθαρίζει, φωτίζει, αγιάζει, συνέχει και διακρατεί και τον αγιώτατο θεανθρώπινο θεσμό της αγίας Εκκλησίας σε μία αδιάσπαστη ενότητα.
«Η αγία Μητέρα μας Εκκλησία, είπε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος, εσύναξε όλους μας σήμερον, προκειμένου να δοξάσουμε τον εν Τριάδι υμνούμενο και δοξαζόμενο Θεό, να συγκροτήσουμε εν ενότητι πίστεως και πλατυσμώ αγάπης την οικογένειά Του, να αποκτήσουμε πείρα ότι είμεθα χαρισματικώς μέλη του μυστικού και αγίου Σώματός Του, της Εκκλησίας Του, της πρώτης και καλλίστης δημιουργίας Του, να διδαχθούμε, από τα μηνύματα του ιερού Ευαγγελίου, να στερεωθούμε στην πίστη και τον πνευματικό μας αγώνα, να ακούσουμε λόγον Θεού, να γίνουμε σύσσωμοι και σύναιμοι με Εκείνον, κοινωνούντες Δεσποτικού Σώματος και Αίματος.
Τρικυμισμένη θάλασσα, είναι πολλές φορές ο ανθρώπινος βίος, με τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες, που προέρχονται, είτε από τα πολυώνυμα ανθρώπινα πάθη και λάθη, είτε από την μισάνθρωπη δράση του διαβόλου και των οργάνων του, δίκην αλλεπάλληλων κυμάτων, να απειλούν να καταποντίσουν το πλοιάριο της προσωπικής μας υπάρξεως.
Ο μέγας πειραστής της οικουμένης, το μισόθεο πνεύμα του σκότους, της ερημίας, της διχόνοιας, της διαιρέσεως και της διασπάσεως, μάχεται τον Θεό και το έργο Του, την Εκκλησία Του, την πίστη, την ενότητα, την εις αλλήλους αγάπη, την χαρά, την ίδια την ζωή.
Ο αεί παρών στην ζωή μας, Δεσπότης Χριστός, όμως, αγιάζει, χαριτώνει, ασφαλίζει και προστατεύει την ζωή μας, από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αοράτων και ορατών εχθρών της σωτηρίας μας.
Χρειάζεται, λοιπόν, να είμαστε συνετώς υποψιασμένοι και πνευματικώς εγρηγορούντες, ενωμένοι, ώστε με την χάρη του Θεού να πορευόμεθα σ’ αυτήν την ζωή με το βλέμμα της καρδιάς μας πάντοτε προσηλωμένο με εμπιστοσύνη στον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, που την κυμαινομένη θάλασσα του ανθρωπίνου βίου, αποτελεσματικώς τιθασεύει και γαληνεύει και την ζωή μας ολόκληρη ασφαλίζει και αγιάζει.
Οφείλουμε να είμεθα ενωμένοι και ομόψυχοι, ‘’το αυτό φρονούντες’’, ως μέλη ηγιασμένα και τίμια του ενός Σώματος της Εκκλησίας του Χριστού στα δύσκολα σημερινά χρόνια της αφιλίας, της αποστασίας, της διχοστασίας, των ποικίλων κρίσεων, που αγγίζουν τον εσώτατο ιερό πυρήνα της υπάρξεώς μας στους χρόνους των ποικίλων δυσκολιών, οφείλουμε όλοι να είμεθα σε συνεχή εγρήγορση και προσοχή.
Η θεοφιλεστάτη ενότητα των μελών της μεγάλης οικογενείας του Θεού, της αγίας δηλαδή Εκκλησίας μας είναι πάντοτε το ζητούμενο στην ζωή μας. Η αγία Εκκλησία μας πάντοτε διδάσκει με ήθος φιλόθεο και φιλάνθρωπο τον λόγο της αληθείας του Χριστού, που θεραπεύει, φωτίζει και αγιάζει τον κόσμο. Η Μητέρα μας Εκκλησία, ως ο Ίδιος ο Κύριός μας παρατεινόμενος στους αιώνες, επιτελεί το έργο Της με την δύναμη του ήθους και του παραδείγματος, με την πειθώ και όχι τον εξαναγκασμό, με τον σωστικό Της λόγο, την αλήθεια, που επισφραγίζεται, από την αγάπη Της. Ο Ευαγγελικός λόγος δεικνύει τον δρόμο της εξόδου, από τον εγωισμό και μία ψευδεπίγραφη αυτάρκεια, που αποτελούν κορυφαίες ασθένειες της ψυχής των ανθρώπων.
Ας έχωμεν θάρρος και ακλόνητη εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού και την αγάπη Του. Ας εμπιστευθούμε ακόμη περισσότερο την φιλόστοργη μέριμνά Του, η οποία, ποτέ δεν μας εγκαταλείπει. Και εάν οι άνθρωποι, ακόμη και οι πλησίον μας ευρισκόμενοι, μας εγκαταλείπουν, μας απογοητεύουν, μας πληγώνουν, ενίοτε και μας προδίδουν, Εκείνος είναι πάντοτε παρών. ‘’Μη φοβάσαι παιδί μου, μας λέει. Εγώ ειμί! Εδώ ειμί!’’ Πόσο γλυκιά και παρηγορητική είναι αυτή η θεία και φιλτάτη φωνή του Σωτήρος μας!
Ας μην φοβούμεθα τον ανήφορο της ζωής μας, ο καθένας μας γνωρίζει μόνον πόσο τραχύς και αιματηρός είναι αυτός ο ανήφορος! Ας τον ανεβαίνουμε με την δύναμη της πίστεως στον Θεό. Τότε γίνεται λυτρωτικός, καθαρτικός, αγιαστικός. Η σκέπη και το ανείκαστο έλεός Του, που έχει την δύναμη να δαμάζει και να καταργεί, όχι μόνον τις δυνάμεις της φύσεως, αλλά και αυτό το ίδιο το σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου, είθε να ενισχύει και να προστατεύει όλους μας στους αγώνες του τρικυμισμένου βίου μας. ‘’Θαρσείτε, λοιπόν, λέγει ο Κύριός μας, Εγώ ειμί! Μη φοβείσθε!’’. Γένοιτο Κύριε κατά το ρήμα Σου. Αμήν!».
Ο Σεβασμιώτατος εστήριξε, επίσης, με τον διδακτικό του λόγο τις αδελφές της Χριστιανικής Αδελφότητος «ΛΥΔΙΑ» προτρέποντάς τες να παραμείνουν ενωμένες με τον Χριστό και την αγία Εκκλησία Του, σταθερές στον πνευματικό και εκκλησιαστικό τους προσανατολισμό, αμετακίνητες στο ευλογημένο δίπολο «Χριστός και Ελλάδα», που διδάχθηκαν, από τον μακαριστό γέροντά τους π. Θεόφιλο Ζησόπουλο, όρθιες στις πνευματικές επάλξεις, με πλατυσμό καρδίας και περίσσεια μακροθυμίας, ανεξικακίας και συγχωρητικότητος προς πάντας.
«Ποτέ να μην επιτρέψετε, είπε ο Σεβασμιώτατος, να εισέλθει στην ψυχή σας γογγυσμός και μνησικακία εξαιτίας ακατανόητων και στενόκαρδων ανθρωπίνων συμπεριφορών, που πιθανόν να συναντήσετε στην πορεία σας να συναντήσετε τον Χριστό. Η πάντοτε επίκαιρη και δηλωτική της ευθύνης μας, ως χριστιανών, προτροπή του Αποστόλου Παύλου, που υπεραγαπούσε ο μακαριστός γέροντάς σας, ‘’μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν’’ (Ρωμ. 12, 21), ας γίνει υπόθεση ζωής και μαρτυρία χριστιανικής ποιότητος για εσάς και για όλους μας. Αγωνισθείτε να γίνει του Θεού το θέλημα και όχι του αντιδίκου μας. Μείνετε ενωμένες με τον Σωτήρα Χριστό, γεγονός που σας εγγυάται και σας εξασφαλίζει μόνον η ολόθυμη υπακοή σας στον Ποιμενάρχη σας και δι’ αυτού στην αγία Εκκλησία μας, την μοναδική Κιβωτό σωτηρίας και αγιασμού για όλους μας. Έχετε την ολόθυμη προσευχή μου, την αγάπη μου, την στοργή μου».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος, ετέλεσε ιερό τρισάγιο επί του τάφου του αειμνήστου γέροντος της Αδελφότητος, π. Θεοφίλου, του οραματιστού, εμπνευστού και θεμελιωτού ενός σπουδαίου ιεραποστολικού έργου, που συνεχίζεται, παρά τις εσωτερικές και εξωτερικές αντιξοότητες, στην πνευματική αυτή έπαλξη και φιλοπρόοδο κυψέλη, με φόβο Θεού, υπακοή στην Εκκλησία και τον οικείο Επίσκοπο, Ποιμενάρχη και πνευματικό Πατέρα της Εκκλησίας των Σερρών, ειλικρινή σεβασμό, τιμή και αταλάντευτη αφοσίωση στο ευλογημένο εκκλησιαστικό αποτύπωμα, που κατέλιπε ο μακαριστός π. Θεόφιλος.
